Piwnica musi być położona poniżej poziomu terenu
Budynek powinien być pozbawiony otworów okiennych i drzwiowych od strony piwnicy, jeśli nie znajduje się ona całkowicie poniżej poziomu terenu, a budynek usytuowano w odległości mniejszej niż 4 m od działki sąsiedniej.
Sp. z o.o. prowadziła roboty budowlane polegające na przebudowie budynku warsztatu ślusarstwa ogólnego na obiekt usługowo-biurowy bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. W związku z tym powiatowy inspektor nadzoru budowlanego (dalej: PINB) po przeanalizowaniu ekspertyzy technicznej nakazał inwestorowi zamurować otwory okienne znajdujące się w ścianie południowej w poziomie parteru i nadmurować ściany studzienki przy otworze drzwiowym i okiennym od strony południowej budynku, do takie samego poziomu jak studzienki od strony wschodniej. Na skutek odwołania wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego (dalej: WINB) uchylił decyzję PINB i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. PINB nałożył na inwestora obowiązek zamurowania otworów okiennych w poziomie piwnicy. Organ wskazał, że budynek nie spełnia wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690 z późn. zm.) w zakresie dotyczącym odległości budynku od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Południowa ściana budynku znajduje się w odległości 3 m od granicy z sąsiednią działką. Tymczasem zgodnie z par. 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę granicy z działką sąsiednią budynek należy sytuować w odległości od granicy nie mniejszej niż 4 m. Dodatkowo PINB stwierdził, że okno oraz drzwi na poziomie piwnicy w ścianie południowej budynku nie znajdują się całkowicie poniżej poziomu terenu. W związku z tym nie ma zastosowania par 12 ust. 7 rozporządzenia. Zgodnie z nim odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną do podziemnej części budynku, a także budowli podziemnej spełniającej funkcje użytkowe budynku, znajdujących się całkowicie poniżej poziomu otaczającego terenu, nie ustala się. Inwestor wniósł odwołanie. WINB utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
WSA nie uwzględnił skargi. Zdaniem sądu pojęcia podziemnej części budynku w rozumieniu przywołanego par 12 ust. 7 rozporządzenia nie można utożsamiać z kondygnacją podziemną, zdefiniowaną w par. 3 pkt 17 rozporządzenia. Na przeszkodzie takiemu rozumowaniu stoi jedna z podstawowych dyrektyw wykładni językowej, w myśl której różnym zwrotom użytym w tekście aktu prawnego nie należy nadawać tego samego znaczenia. Termin "podziemna części budynku" należy wykładać zgodnie z jego słownikowym znaczeniem. W analizowanym tu kontekście "podziemny" znaczy tyle co "znajdujący się, przebiegający pod powierzchnią ziemi, wykonany pod ziemią". Ponieważ w sprawie bezsporne jest, iż piwnica od strony południowej nie znajduje się całkowicie poniżej poziomu terenu, to organy administracji trafnie stwierdziły brak podstaw do zastosowania w sprawie przepisu par 12 ust. 7 rozporządzenia. Z uwagi na to, że budynek usytuowano od strony południowej w odległości 3 m od działki sąsiedniej, to nie ulega wątpliwości, że od tej strony budynek powinien być pozbawiony otworów okiennych i drzwiowych, co wprost wynika z par. 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia
oprac. Ewelina Stępień
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu