Fałszujący dokumenty nie spełnia wymogu dobrej reputacji

Ustalenie w toku postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego popełnienia przestępstwa umyślnego przeciwko wiarygodności dokumentów oznacza, że przedsiębiorca przestał spełniać wymóg dobrej reputacji konieczny dla przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie transportu drogowego. Skutkuje to cofnięciem licencji na wykonywanie działalności transportowej.

Organy administracji orzekające w sprawie uzyskały informację o skazaniu przedsiębiorcy na karę grzywny za przestępstwo umyślne przeciwko wiarygodności dokumentów (art. 270 par. 1 kodeksu karnego). Zdaniem organów uznanie przedsiębiorcy za winnego popełnienia przestępstwa z art. 270 par. 1 k.k. sprawia, że osoba ta nie spełnia niezbędnego do posiadania licencji wymogu dobrej reputacji określonego w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Ziściła się tym samym określona w art. 15 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o transporcie drogowym przesłanka obligująca organ administracji do cofnięcia licencji transportowej, polegająca na niespełnianiu wymagań uprawniających do wykonywania działalności w zakresie transportu drogowego.

Wojewódzki sąd administracyjny stwierdził, że zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o transporcie drogowym licencję cofa się, jeżeli jej posiadacz nie spełnia wymagań uprawniających do wykonywania działalności w zakresie transportu drogowego. Zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 1 lit. a) tej ustawy przedsiębiorcy udziela się licencji m.in. wówczas, jeżeli członkowie organu zarządzającego osoby prawnej, osoby zarządzające spółką jawną lub komandytową, a w przypadku innego przedsiębiorcy - osoby prowadzące działalność gospodarczą spełniają wymogi dobrej reputacji. Wymóg dobrej reputacji nie jest spełniony lub przestał być spełniany przez te osoby, jeżeli powyższe osoby w szczególności zostały skazane prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa umyślne: karne skarbowe, przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, mieniu, obrotowi gospodarczemu, wiarygodności dokumentów, ochronie środowiska lub warunkom pracy i płacy albo innym przepisom dotyczącym wykonywania zawodu. Zdaniem WSA skazanie prawomocnym wyrokiem na podstawie art. 270 par. 1 k.k. oznacza, że skarżący przestał spełniać wymóg dobrej reputacji, o którym mowa w art. 5 ust. 3 ustawy o transporcie drogowym. Przedsiębiorca złożył skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę. Wyjaśnił, że przewidziane w art. 270 par. 1 k.k. przestępstwo fałszerstwa dokumentu ma charakter kierunkowy i może być popełnione wyłącznie z winy umyślnej. Niekwestionowane w toku postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego ustalenie popełnienia przestępstwa umyślnego przeciwko wiarygodności dokumentów musi rzutować wprost na sytuację prawną skarżącego jako przedsiębiorcy wykonującego reglamentowaną działalność transportu drogowego. Ustalenie to oznacza, że skarżący przestał spełniać wymóg dobrej reputacji wymaganej dla przedsiębiorców wykonujących działalność w zakresie transportu drogowego przez art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym, co z kolei musi skutkować cofnięciem licencji na wykonywanie działalności transportowej na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 2 lit. a) tej ustawy. Osoby mające licencję na wykonywanie transportu drogowego powinny cieszyć się pełnym zaufaniem osób, na rzecz których wykonują tę działalność.

Wyrok z 4 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 304/10.

dr Michał Kowalski

asystent sędziego NSA