Podjęte będą działania służące oszczędzaniu energii
Sejm uchwalił 4 marca 2011 r. ustawę o efektywności energetycznej. Nowe rozwiązania mają pomóc zracjonalizować ceny energii dla odbiorców końcowych. Przyjęte regulacje powinny również zwiększyć konkurencyjność polskich przedsiębiorstw na rynku europejskim, szczególnie w sektorach o wysokiej energochłonności
W ustawie o efektywności energetycznej określono m.in. krajowy cel w zakresie oszczędnego gospodarowania energią. Przewiduje on uzyskanie do 2016 roku oszczędności energii finalnej w ilości nie mniejszej niż 9 proc. średniego krajowego zużycia tej energii w ciągu roku. Przy czym uśrednienie - jak stwierdza ustawa - obejmuje lata 2001 - 2005.
Nowe przepisy przewidują, że osoby fizyczne, prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, zużywające energię, podejmą działania w celu poprawy efektywności energetycznej.
Zgodnie z ustawą minister gospodarki ma opracować krajowy plan działań dotyczący efektywności energetycznej. Dokument będzie zawierał m.in. opis planowanych programów i przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej w poszczególnych sektorach gospodarki oraz analizę i ocenę ich wykonania - poinformowało Ministerstwo Gospodarki (www.mg.gov.pl).
Plan ma być przygotowywany co 3 lata i przedstawiony do zatwierdzenia Radzie Ministrów. Jednym z zadań ministra gospodarki będzie również zorganizowanie kampanii informacyjno-szkoleniowej oraz promującej wprowadzenie innowacyjnych technologii.
Ustawa przewiduje włączenie jednostek sektora publicznego (rządowych i samorządowych) w realizację zadań na rzecz efektywności energetycznej. Będą one zobowiązane do stosowania co najmniej dwóch środków poprawy efektywności energetycznej z katalogu zawartego w ustawie. Zgodnie z jej przepisami środkiem poprawy efektywności energetycznej jest np. nabycie nowego urządzenia, instalacji lub pojazdu, charakteryzujących się niskim zużyciem energii oraz niskimi kosztami eksploatacji; wymiana eksploatowanego urządzenia, instalacji lub pojazdu na bardziej racjonalny albo ich modernizacja; nabycie lub wynajęcie efektywnych energetycznie budynków lub ich części albo przebudowa lub remont użytkowanych budynków, w tym realizacja przedsięwzięcia termomodernizacyjnego czy przeprowadzenie audytu energetycznego budynków eksploatowanych przez te jednostki.
Jednostka sektora publicznego poinformuje o stosowanych środkach poprawy efektywności energetycznej na swojej stronie internetowej lub w inny sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości.
Ustawa wprowadzi system tzw. białych certyfikatów, czyli świadectw efektywności energetycznej, opierających się na istniejących systemach wsparcia kogeneracji oraz odnawialnych źródeł energii (tzw. czerwonych i zielonych certyfikatów).
Jak poinformowało Ministerstwo Gospodarki, na firmy sprzedające energię elektryczną, gaz ziemny lub ciepło odbiorcom końcowym zostanie nałożony obowiązek pozyskania określonej liczby certyfikatów.
Świadectwa mogą otrzymać m.in. przedsiębiorstwa, które zmniejszyły zużycie energii dzięki inwestycjom w nowoczesne technologie. Organem wydającym i umarzającym świadectwa efektywności energetycznej będzie prezes Urzędu Regulacji Energetyki.
Większość przepisów nowej ustawy wejdzie w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. Jednak część regulacji ma zacząć obowiązywać w 2012 i 2013 roku.
Ustawa o efektywności energetycznej została przekazana do Senatu.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (URE) dokona wyboru przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej, za które można uzyskać świadectwa efektywności energetycznej. W tym celu co najmniej raz w roku ogłosi, zorganizuje i przeprowadzi przetarg. W określonych przypadkach prezes URE będzie mógł przeprowadzać w danym roku kolejne przetargi.
Przetarg będzie przeprowadzać się oddzielnie dla następujących kategorii przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej: zwiększenia oszczędności energii przez odbiorców końcowych, zwiększenia oszczędności energii przez urządzenia potrzeb własnych oraz zmniejszenia strat energii elektrycznej, ciepła lub gazu ziemnego w przesyle lub
dystrybucji.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
● - stosunek uzyskanej wielkości efektu użytkowego danego obiektu, urządzenia technicznego lub instalacji w typowych warunkach ich użytkowania lub eksploatacji do ilości zużycia energii przez ten obiekt, urządzenie techniczne lub instalację niezbędnej do uzyskania tego efektu,
● - energię zawartą w pierwotnych nośnikach energii pozyskiwanych bezpośrednio ze środowiska, w szczególności: węglu kamiennym energetycznym (łącznie z węglem odzyskanym z hałd), węglu kamiennym koksowym, węglu brunatnym, ropie naftowej (łącznie z gazoliną), gazie ziemnym wysokometanowym (łącznie z gazem z odmetanowania kopalń węgla kamiennego), gazie ziemnym zaazotowanym, torfie do celów opałowych oraz energię: wody, wiatru, słoneczną, geotermalną - wykorzystywane do wytwarzania energii elektrycznej, ciepła lub chłodu, a także biomasę,
● - energię lub paliwa (w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo energetyczne), z wyłączeniem paliw lotniczych i paliw w zbiornikach morskich, zużyte przez odbiorcę końcowego,
● - opracowanie zawierające analizę zużycia energii oraz określające stan techniczny obiektu, urządzenia technicznego lub instalacji, zawierające wykaz przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej tych obiektów, urządzeń lub instalacji, a także ocenę ich opłacalności ekonomicznej i możliwej do uzyskania oszczędności energii.
Krzysztof Tomaszewski
krzysztof.tomaszewski@infor.pl
Art. 1 - 15 ustawy z 4 marca 2011 r. o efektywności energetycznej.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu