Przy zmianie właściciela starosta wyda nowe zezwolenie

Zmiana właściciela przedsiębiorstwa nie oznacza automatycznego przejścia wydawanego przez starostę zezwolenia w zakresie zbierania i transportu odpadów z jednego przedsiębiorcy na drugiego.

Z.J. (skarżący) w ramach darowizny otrzymał przedsiębiorstwo wykonujące działalność gospodarczą w zakresie zbierania i transportu odpadów. Jako że jej prowadzenie wymaga zezwolenia, Z.J. wystąpił do starosty z roszczeniem przeniesienia na prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo praw i obowiązków wynikających z zezwolenia, które zostało wydane poprzedniemu właścicielowi firmy powołując się na art. 552 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 1964 r., nr 16, poz. 93 z późn. zm). Stanowi on, że czynność prawna (w tym przypadku darowizna) mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, a więc - zdaniem skarżącego - także wszelkie zezwolenia. Starosta nie przychylił się do takiej argumentacji zwracając uwagę na to, że rzeczony art. 552 wskazuje na możliwości stosowania wyjątków wobec wskazanej w nim zasady. W tym przypadku tak się dzieje, ponieważ art. 53 ust. 6 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. z 2010 r., nr 185, poz. 1243 z późn. zm.) stanowi, że jedyną decyzją w zakresie zarządzania odpadami, jaką można przenieść z jednego na drugiego przedsiębiorcę jest akt administracyjny zatwierdzający instrukcję eksploatacji składowiska odpadów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, do którego skarżący zwrócił się z wnioskiem o zmianę decyzji starosty, oddaliło odwołanie wskazując, że nowy właściciel przedsiębiorstwa musi od początku samodzielnie przejść procedurę uzyskiwania zezwolenia. Wobec powyższego Z.J. postanowił zaskarżyć rozstrzygnięcie do sądu administracyjnego.

Skład orzekający oddalając skargę podtrzymał wcześniejsze decyzje organów wskazując, że rozwiązanie zakładające możliwość przenoszenia skutków prawnych aktów administracyjnych na inny podmiot jest rzadkością w polskim prawie. Jednym z takich wyjątków jest wskazany we wspomnianym wcześniej art. 53 ust. 6 ustawy o odpadach, ale nie dotyczy on zezwolenia będącego przedmiotem sporu. To ostatnie podlega ogólnym zasadom, więc by je uzyskać trzeba spełnić szereg warunków, a ocena ich wykonania przysługuje organowi. Służy to ochronie interesu publicznemu, bo pozwala określić, czy dany podmiot spełnia standardy techniczno-organizacyjne. Sędziowie zwrócili uwagę, że w sytuacji, gdyby zezwolenie przechodziło automatycznie z rąk do rąk nie byłoby możliwości sprawdzenia, czy nowy właściciel przedsiębiorstwa rzeczywiście spełnia ustawowe warunki potrzebne do uzyskania pozytywnej decyzji. Stanowiłoby to również obejście prawa mówiącego, że zezwolenie można uzyskać jedynie w drodze postępowania administracyjnego.

Wyrok WSA w Poznaniu z 9 grudnia 2009 r., sygn. akt IISA/Po 539/09

Oprac. Piotr Pieńkosz