Trudno doprowadzić do ograniczenia hałasu na szosie

Po ubiegłotygodniowym tekście [zob. DGP, Samorząd i Administracja, 9 maja 2012 r. nr 89 (3227) str. C6] napłynęło sporo pytań dotyczących kar za przekraczanie poziomu hałasu na drogach. Wątpliwości budziło głównie to czy wojewódzkie inspektoraty ochrony środowiska (WIOŚ) mogą wydawać decyzje w tych sprawach. Wyjaśniamy to dzisiaj. Zgodnie z art. 376 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, dalej: p.o.ś. (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 25, poz. 150 ze zm.) organami ochrony środowiska są: wójt, burmistrz lub prezydent miasta, starosta, sejmik województwa, marszałek województwa, wojewoda, minister właściwy do spraw środowiska, generalny dyrektor ochrony środowiska, regionalny dyrektor ochrony środowiska oraz Inspekcja Ochrony Środowiska działająca na podstawie ustawy z 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 44, poz. 287 ze zm.).

Punktem wyjścia do walki z hałasem jest jego pomiar i stwierdzenie przekroczenia norm, które dla terenów zamieszkania zbiorowego wynoszą 60 dB (decybeli) w dzień i 50 dB nocą. Działalność monitoringową, również na drogach, prowadz WIOŚ. Ogranicza się do udostępniania wyników swoich badań. Sam nie prowadzi postępowań administracyjnych, bo nie ma podstaw prawnych do wydawania decyzji nakazującej podjęcie przeciwdziałania hałasowi czy do nakładania kar za hałas. Chyba że emitent nadmiernego hałasu jest przedsiębiorcą i nie jest przy tym zarządcą drogi. Wtedy, zgodnie z art. 298, pkt 1 ust. 5 p.o.ś. konkretny WIOŚ może w drodze decyzji nałożyć administracyjną karę pieniężną. Poza takimi przypadkami organy ochrony środowiska stosują się do art. 115a, ust. 2 p.o.ś., który mówi, że jeżeli hałas powstaje w związku z eksploatacją dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, kolei linowych, portów oraz lotnisk lub z działalnością osoby fizycznej niebędącej przedsiębiorcą, decyzji się nie wydaje. To znaczy, że również nie nakłada kar. Mieszkańcom pozostaje w takich sytuacjach pozew cywilny.

W praktyce poszczególne WIOŚ ograniczają się do informowania o wynikach swoich działań. Ich możliwości organizacyjno-personalne są ograniczone, a kontrole wyrywkowe. Prowadzone są pomiary przekrojowe, głównie w miastach. Mają one na celu badanie klimatu akustycznego dla mieszkańców. Na tej podstawie WIOŚ przygotowują potem raporty roczne. Są one przekazywane organom samorządowym, zarządcom dróg i regionalnym dyrekcjom ochrony środowiska.

PRZYKŁAD

Przeciwdziałanie uciążliwościom z obwodnicy

Jesienią 2011 r. została oddana do użytku obwodnica drogowa wokół Bielska-Białej. Jej budowę rozpoczęto na podstawie pozwolenia na budowę i decyzji środowiskowej wydanych przez wojewodę śląskiego oraz postanowienia określającego warunki korzystania ze środowiska wydanego przez Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska w Katowicach. Oba pozwolenia zobowiązały inwestora, czyli Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) do dokonania analizy porealizacyjnej. Obecnie GDDKiA wykonuje taką analizę. Ze swojej strony Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska (WIOŚ) w Katowicach przekazał inwestorowi informacje o licznych skargach obywateli na nadmierny hałas emitowany przez obwodnicę. Dołączył do niej także informacje o hałasie z obwodnicy na podstawie wyników własnych pomiarów. GDDKiA ma obowiązek, na podstawie własnej analizy porealizacyjnej i informacji uzyskanych z WIOŚ, ograniczyć miejsca nadmiernego hałasu przez zaprojektowanie i montaż stosownych zabezpieczeń. Gdyby jednak inwestor uchylał się od wykonania tych prac, to wojewoda śląski może go do tego zobowiązać, wydając decyzję administracyjną w tej sprawie.

Krzysztof Polak

krzysztof.polak@infor.pl