Kiedy zarządca drogi odmówi wydania zgody na lokalizację zjazdu

Czytelnik zamierza wybudować hotel. Wystąpił więc do zarządcy drogi gminnej (burmistrza) o wyrażenie zgody na lokalizację zjazdu z drogi publicznej do inwestycji. Ten odmówił wydania zezwolenia, argumentując swoją decyzję względami bezpieczeństwa. Zdaniem czytelnika brak zjazdu do hotelu uniemożliwi mu prowadzenie działalności gospodarczej. Jak rozwiązać ten problem?

Jeśli istnieje alternatywny sposób zapewnienia obsługi inwestycji, a wynikające z obowiązujących przepisów wymagania co do zapewnienia bezpieczeństwa na drodze przemawiają za odmową wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu, inwestor może podjąć kroki zmierzające do uzyskania zgody na przejazd i przechód przez inną działkę drogową.

Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w wyroku z 8 lutego 2012 r. (I OSK 276/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl) wyjaśnił, że przepis art. 29 ust. 4 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych nie określa przesłanek warunkujących uzyskanie od zarządu drogi zgody na lokalizację zjazdu bądź jej odmowy. Decyzja w sprawie zjazdu z drogi publicznej ma charakter uznaniowy. Nie oznacza to, że zarządowi drogi pozostawiono całkowitą dowolność w rozstrzyganiu tego rodzaju spraw. W powołanym przepisie ustawodawca sprecyzował, że zarządca drogi może odmówić wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu ze względu na wymogi wynikające z warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne. Wymogi te określone zostały w rozporządzeniu ministra transportu i gospodarki morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Jedną z podstawowych zasad wymienia par. 77 rozporządzenia, według którego zjazd powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze oraz wymagań ruchu pieszych. Z kolei stosownie do par. 113 ust. 7 pkt 1 i 2 rozporządzenia wyjazd z drogi do obiektu i wjazd na drogę nie mogą być usytuowane w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego, w szczególności w obszarze oddziaływania skrzyżowania lub węzła i w miejscu, w którym nie jest zapewniona wymagana widoczność wjazdu na drogę. NSA podkreślił, że ustawodawca przyznał prymat zasadzie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a ponieważ sprowadza się ona w istocie do ochrony życia i zdrowia użytkowników dróg, odpowiadając interesowi społecznemu - winna mieć pierwszeństwo nad indywidualnym interesem właściciela nieruchomości.

Leszek Jaworski

leszek.jaworski@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 29 ust. 4 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 19, poz. 115 z późn. zm.).

Par. 77, par. 117 ust. 7 pkt 1 i 2 rozporządzenia ministra transportu i gospodarki morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. nr 43, poz. 430 z późn. zm.).