Trzeba informować o zawartości witamin

Na etykietach produktów do spożycia znajdzie się więcej informacji o dodanych do nich witaminach. Wynika to z rozporządzenia ministra zdrowia z 8 stycznia 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie znakowania żywności wartością odżywczą, które wymusza na przedsiębiorcach dostosowanie oznakowania produktów do nowych wymagań.

Środki spożywcze, które nie spełniają wymagań określonych w rozporządzeniu, będą mogły być wprowadzane do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i pozostawać w obrocie do 31 października 2012 r., ale nie dłużej niż do upływu daty minimalnej trwałości lub terminu przydatności do spożycia.

Rozporządzenie rozszerza wykaz witamin i składników mineralnych, których zawartość podaje się w informacji dotyczącej wartości odżywczej środka spożywczego wraz z określeniem ich zalecanego dziennego spożycia, m.in. o witaminę K, potas i miedź. Obniża też poziomy zalecanego dziennego spożycia dla niektórych witamin i składników mineralnych, m.in. dla ryboflawiny, witaminy B6 czy fosforu, a także podnosi poziomy m.in. dla witaminy C, witaminy B12 i magnezu.

Zrozumiała informacja o witaminach

Przy dostosowaniu etykiet do nowych wymagań przedsiębiorcy muszą pamiętać o kilku rzeczach. Polskie prawo określa, że oznakowanie żywności musi być zrozumiałe dla konsumenta. Ponadto musi być wyraźne, czytelne i nieusuwalne oraz umieszczone w widocznym miejscu na opakowaniu. Nie może wprowadzać konsumenta w błąd, w szczególności co do charakterystyki produktu. Nie może również przypisywać produktowi działania lub właściwości, których nie ma, ani sugerować, że produkt posiada szczególne właściwości, podczas gdy takie właściwości mają wszystkie produkty podobne (np. olej roślinny niezawierający cholesterolu). Oznakowanie nie może też przypisywać produktowi żywnościowemu właściwości zapobiegania chorobom lub ich leczenia (np. zapobiega zawałowi serca, zwalcza wrzody żołądka).

Na etykiecie powinna znaleźć się m.in. informacja o składnikach żywności wykorzystanych do wytworzenia produktu, w tym o składnikach alergennych, np. orzechach. Na opakowaniu powinny być zarówno data minimalnej trwałości lub termin przydatności do spożycia, jak i wskazania co do warunków przechowywania.

Kolejne istotne elementy oznakowania to: dane identyfikujące producenta, informacja o miejscu pochodzenia, zawartość netto lub liczba sztuk opakowanego produktu oraz oznaczenie partii produkcyjnej, kod identyfikacyjny i klasa jakości handlowej.

Oświadczenie zdrowotne

Przy etykietowaniu można stosować oświadczenia żywieniowe i oświadczenia zdrowotne. Oświadczeniem żywieniowym jest każde oświadczenie, które stwierdza, sugeruje lub daje do zrozumienia, że dana żywność ma szczególne właściwości odżywcze.

Przez oświadczenie zdrowotne rozumiemy natomiast takie oświadczenie, które stwierdza, sugeruje lub daje do zrozumienia, że istnieje związek między żywnością a zdrowiem (np. wapń jest potrzebny dla prawidłowego wzrostu i rozwoju kości u dzieci; magnez przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania mięśni).

Za złe oznakowanie produktu firma zapłaci wysokie kary finansowe

Magdalena Markiewicz

departament prawa farmaceutycznego, Kancelaria Prawna Chałas i Wspólnicy

Podstawa prawna

Rozporządzenie ministra zdrowia z 25 lipca 2007 r. w sprawie sposobu znakowania żywności wartością odżywczą (Dz.U. nr 137, poz. 967 z późn. zm.).