NSA o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami

Sygn. akt I OSK 2923/12

z 22 lipca 2014 r.

Prezydent miasta Olsztyna, działając jak starosta, cofnął J.K. prawo jazdy kategorii A, B, BE, C, CE do czasu poprawy warunków zdrowia. Cofnięcie uprawnień nastąpiło z uwagi na orzeczenie lekarskie z 2 grudnia 2002 r. wydane przez lekarza uprawnionego do badań lekarskich osób kierujących pojazdami Wojewódzkiego Zespołu Medycyny Przemysłowej w Olsztynie, stwierdzające istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami wg ww. kategorii. J.K. złożył wniosek do samorządowego kolegium odwoławczego o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Kolegium odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji prezydenta miasta Olsztyna. Zdaniem tego organu decyzja ta została wydana na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym (dalej u.p.r.d.), będącego podstawą cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi w razie stwierdzenia orzeczeniem lekarskim istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Zatem nie zaistniała przesłanka z art. 156 par. 1 pkt 2 k.p.a. polegająca na braku podstawy prawnej do wydania kwestionowanej decyzji. Po otrzymaniu powyższego rozstrzygnięcia J.K. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wyrażając swoje niezadowolenie z pracy urzędników wydziału komunikacji Urzędu Miasta Olsztyna oraz lekarza wystawiającego zaświadczenie. Podniósł, że doszło do sfałszowania dokumentów w jego sprawie. Po rozpatrzeniu wniosku, samorządowe kolegium odwoławcze utrzymało w mocy własną decyzję. J.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. W uzasadnieniu skargi wskazał, że decyzja w sprawie cofnięcia mu prawa jazdy do czasu poprawy warunków zdrowia została wydana bezprawnie. Podał, iż nie zgłaszał również ustnego wniosku o wstrzymanie mu prawa jazdy. Zarzucił, iż lekarz przeprowadzający u niego badanie wzroku wydał orzeczenie negatywne, chociaż prawidłowo odczytał litery na tablicy. WSA w Olsztynie uznał skargę za bezzasadną i ją oddalił. Zdaniem sądu w rozpoznawanej sprawie sytuacja braku podstawy prawnej nie miała miejsca. Decyzja została wydana na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 1 u.p.r.d. Nie można zatem uznać, że rozstrzygnięcie zostało wydane bez podstawy prawnej. Od tego wyroku J.K. złożył skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny ją oddalił.

Podstawę prawną decyzji prezydenta Olsztyna o cofnięciu prawa jazdy stanowił art. 140 ust. 1 pkt 1 u.p.r.d., który stanowił, że w razie stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem starosta wydaje decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym. Z przepisu tego wynika, że właściwy organ, to jest starosta, w razie otrzymania orzeczenia lekarskiego jest zobowiązany do cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdem. Rozstrzygnięcie to nie jest mu postawione do jego uznania, ale samo stwierdzenie na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań pociąga za sobą wydanie decyzji. W sprawie, jak wynika z akt poprzedzających wydanie decyzji przez prezydenta miasta o cofnięciu uprawnień, zostało wydane orzeczenie lekarskie 9 grudnia 2002 r. przez lekarza uprawnionego do badań lekarskich osób kierujących pojazdami, w którym stwierdzono istnienie przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów przez J.K. W takiej sytuacji związany regulacjami z art. 140 ust. 1 pkt 1 u.p.r.d. prezydent miasta Olsztyna był zobligowany cofnąć prawo jazdy, co też się stało decyzją z 4 maja 2003 r.

Oprac. Leszek Jaworski