W dużej wspólnocie decyzje podejmuje zarząd

W postępowaniu o wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, w którym znajduje się punkt sprzedaży trunków, decyzja zależy od zarządcy wspólnoty, a nie od właścicieli poszczególnych lokali.

Prezydent miasta decyzją udzielił K. i M.K. zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18 proc. przeznaczonych do spożycia w miejscu ich sprzedaży, w lokalu gastronomicznym. Odwołanie wniosła M. S. wskazując, że decyzja ta godzi w jej interesy i dobra osobiste. Uznała, że wydana jest bezprawnie, a ją pozbawiono możliwości udziału w sprawie. Samorządowe kolegium odwoławcze, postanowieniem, stwierdziło niedopuszczalność odwołania, z uwagi na brak po stronie M.S. legitymacji odwoławczej. Wniosła je bowiem osoba, która nie jest stroną postępowania. Od tego postanowienia M.S. wniosła skargę do WSA w Bydgoszczy. Sąd ten uznał ją za bezzasadną. W uzasadnieniu wskazał, że stroną postępowania o wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu, w przypadku gdy punkt sprzedaży ma być położony w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, jest, oprócz wnioskodawców, jedynie zarządca lub administrator budynku. Nie jest natomiast stroną postępowania każdy właściciel lokalu w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Od wyroku sądu pierwszej instancji M.S. wniosła skargę kasacyjną. NSA ją oddalił.

Zgodnie z art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 1356 ze zm.) do wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, jeżeli punkt sprzedaży będzie zlokalizowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, należy dołączyć pisemną zgodę właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku. Obowiązek ten oznacza konieczność uzyskania zgody wszystkich współwłaścicieli budynku w tzw. małej wspólnocie. Jeśli nie jest wybrany zarząd nieruchomości wspólnej, uprawnienia właściciela do wyrażenia pisemnej zgody na wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przysługują współwłaścicielom nieruchomości wspólnej. Powyższe zasada odnosi się jedynie do tzw. małych wspólnot mieszkaniowych, w których nie dokonano wyboru zarządu. Z akt wynika tymczasem, że w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z tzw. dużą wspólnotą mieszkaniową, w której został powołany zarząd. Za taką należy uznać wspólnotę mieszkaniową w budynku w którym liczba lokali wyodrębnionych i lokali niewyodrębnionych, należących nadal do dotychczasowego właściciela, jest większa niż siedem. Wówczas ma zastosowanie ustawa z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 80, poz. 903 ze zm., dalej: "u.w.l.") w zakresie, którym reguluje ona podejmowanie uchwał przez właścicieli lokali. Nie jest wówczas wymagana zgoda wszystkich współwłaścicieli budynku, w tym skarżącej. Zgodnie bowiem z art. 23 ust. 2 u.w.l. uchwały zapadają większością głosów właścicieli lokali, liczoną według wielkości udziałów. Wyjątkiem jest sytuacja, w której w umowie lub w uchwale podjętej w tym trybie postanowiono, że w określonej sprawie na każdego właściciela przypada jeden głos.

z 30 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 1778/12

Opracował Leszek Jaworski