Brak daty lub znaku sprawy to jeszcze nie katastrofa
Tryb sprostowania błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek pozwala w prosty sposób poprawić nieprawidłowości zawarte w wydanych decyzjach i postanowieniach. Nie zawsze jest to możliwe
Organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach i postanowieniach. Jest to zgodne z art. 113 i art. 126 w zw. z art. 113 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, dalej k.p.a.). Ustawodawca nie zawarł niestety w definicji ustawowej wskazanych pojęć, co może niekiedy powodować komplikacje.
Przepisy k.p.a, nie definiują terminów "błąd pisarski", "błąd rachunkowy" i "omyłka". Warto sięgnąć tym samym do orzecznictwa, zaznaczając, że z treści art. 113 k.p.a wynika, że błędy pisarskie i rachunkowe zawierają się w terminie omyłka, który jest jednak terminem szerszym. Jak stwierdził NSA w Warszawie w wyroku z 21 września 2012 r. (II OSK 940/11) "błąd pisarski to widoczne, wbrew zamierzeniu organu administracji publicznej, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, widoczne, niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Natomiast inne oczywiste omyłki to omyłki stojące na równi z błędami pisarskimi, polegające na tym, że w decyzji wyrażono coś, co widocznie jest niezgodne z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez organ, a zostało wypowiedziane przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słowa". W innym wyroku - z 27 października 2011 r. (I SA/Wa 1509/11) - WSA w Warszawie wskazał zaś, że błąd rachunkowy oznacza po prostu omyłkę w wykonaniu działania matematycznego.
Sprostowaniu podlegają omyłki oczywiste, przy czym oczywistość nie może budzić wątpliwości (wyrok NSA w Warszawie z 26 września 2013 r., II GSK 827/12), a stwierdzić ją można w szczególności porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami (patrz m.in. wyrok WSA w Krakowie z 10 grudnia 2012 r., II SA/Kr 1414/12). Nie podlegają mu zaś omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc co do ustalenia prawa obowiązującego, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej (wyrok NSA w Warszawie z 10 kwietnia 2013 r., I OSK 579/13). Co istotne, niektóre błędy sprostować można jedynie warunkowo. Przykładem, co już poruszono powyżej, służyć mogą sprawy dotyczące sprostowań w zakresie stron. Przytoczyć można w tym miejscu wyrok WSA w Rzeszowie z 6 listopada 2012 r. (II SA/Rz 600/12), zgodnie z którym "błąd w zakresie prawidłowego określenia strony postępowania może zostać usunięty w trybie art. 113 par. 1 k.p.a., jednak tylko wówczas, gdy polega on na braku precyzji w tym zakresie, tzn. przeoczeniu jakiegoś wyrazu w oznaczeniu strony, podczas gdy w prowadzonym postępowaniu właściwa strona brała rzeczywisty udział".
|
Orzecznictwo sądowe daje możliwość określenia katalogu przykładowych omyłek, które można sprostować w trybie art. 113 k.p.a. Należą do nich m.in.: ● brak daty na decyzji organu - wyrok NSA w Warszawie z 26 lipca 2011 r. (II OSK 1247/10), ● błędne wpisanie nazwiska jednego ze wspólników spółki w postanowieniu - wyrok WSA w Krakowie z 30 września 2008 r. (III SA/Kr 427/08), ● błędne oznaczenie strony - adresata postanowienia polegające na mylnym podaniu brzmienia jego imienia i nazwiska lub mylnym podaniu tylko imienia lub mylnym podaniu tylko nazwiska - wyrok NSA w Warszawie z 14 listopada 2003 r. (I SA 1463/03), ● błędne oznaczenie znaku sprawy pierwszoinstancyjnej w zaskarżonej decyzji - wyrok WSA w Poznaniu z 13 marca 2008 r. (III SA/Po 756/07), ● zmiana daty oraz dopisanie daty i znaku decyzji - wyrok WSA w Warszawie z 3 lipca 2007 r. (VII SA/Wa 672/07). |
|
|
Na podstawie orzecznictwa skonstruować można także katalog omyłek w decyzjach i postanowieniach, których nie można sprostować w trybie art. 113 k.p.a. Należą do nich m.in.: - niewłaściwe wskazanie w sentencji decyzji numerów działek - wyrok WSA w Gliwicach z 2 czerwca 2011 r. (II SA/Gl 1286/10), ● niewłaściwe zastosowanie prawa materialnego w decyzji, obojętnie z jakich przyczyn (przeoczenie czy też omyłka komputerowa) - wyrok WSA w Gdańsku z 1 czerwca 2011 r. (II SA/Gd 155/11), ● błędne oznaczenie w osnowie decyzji wielkości udziałów współwłaścicieli w zwracanej nieruchomości - wyrok WSA w Krakowie z 19 sierpnia 2009 r. (II SA/Kr 421/09), ● przyznanie stronie zbyt małego uprawnienia i nałożenie na stronę zbyt małego obowiązku - wyrok NSA w Warszawie z 20 listopada 2008 r. (II GSK 498/08), ● mylne ustalenia faktyczne organu - wyrok WSA w Warszawie z 13 marca 2008 r. (VII SA/Wa 2189/07), ● niewłaściwe określenie, kto jest faktycznie stroną i zarazem adresatem decyzji - wyrok WSA w Warszawie z 11 października 2007 r. (V SA/Wa 1253/07), ● błędne pouczenie co do przysługującego środka zaskarżenia, jak i organu, który jest właściwy do rozpoznania tego środka - wyrok WSA w Warszawie z 3 sierpnia 2007 r. (III SA/Wa 1036/07), ● brak oznaczenia strony, do której decyzja jest kierowana - wyrok NSA w Warszawie z 20 marca 2007 r. (II GSK 335/06), ● podstawa prawna oraz faktyczna rozstrzygnięcia - wyrok NSA w Warszawie z 22 marca 2002 r. (V SA 3051/01), ● stwierdzenie nieważności decyzji innej niż się zamierzało - wyrok NSA w Warszawie z 6 listopada 1990 r. (II SA 627/90). ● Sądy podkreślają ponadto, że sprostowanie decyzji nie może skutkować rozbieżnością pomiędzy treścią uzasadnienia i treścią rozstrzygnięcia (m.in. wyrok WSA w Warszawie z 24 listopada 2010 r., I SA/Wa 963/10) oraz, że nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji czy też jej ponownego rozstrzygnięcia w sposób odmienny od pierwotnego (m.in. wyrok WSA w Gliwicach z 12 maja 2011 r., II SA/Gl 1074/10). |
Wójt Gminy X X, 21 stycznia 2014 r.
l.dz.
ABC Sp. z o.o.
ul. Jesionowa 4
99-999 X
Na podstawie art. 113 par. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267)
zawartą w decyzji wójta gminy X ze stycznia 2014 r. - znak: 1/2/3/4/BJ, ustalającej warunki zabudowy dla działki nr 1 w miejscowości X - polegającą na niewskazaniu dnia wydania decyzji
określam datę wydania decyzji wójta gminy X ze stycznia 2014 r. - znak: 1/2/3/4/BJ na 16 stycznia 2014 r.
16 stycznia 2014 r. wójt gminy X wydał decyzję, znak: 1/2/3/4/BJ ustalającą warunki zabudowy dla działki nr 1 w miejscowości X. W decyzji wskazano miesiąc i rok jej wydania (styczeń 2014 r.). Omyłkowo nie wskazano jednak dnia wydania.
Wskazana omyłka jest oczywista i ma jedynie charakter techniczny, a fakt wydania decyzji 16 stycznia 2014 r. potwierdzają akta sprawy (w szczególności metryka sprawy oraz data wysłania decyzji). Sprostowanie nie powoduje przy tym dla strony negatywnych skutków.
W związku z powyższym, w oparciu o art. 113 par. 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267), stanowiący, że "organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach" postanowiono jak w sentencji.
Wydanie prawomocnego postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki skutkuje tym, iż sprostowanie to staje się integralną treścią sprostowanej decyzji.
Na niniejsze postanowienie służy stronom zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w X za pośrednictwem wójta gminy X w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia.
1. ABC Sp. z o.o., ul. Jesionowa 4, 99-999 X
2. Wójt Gminy X - a.a.
@RY1@i02/2014/029/i02.2014.029.088000800.802.jpg@RY2@
dr Jacek Murzydło
dr Jacek Murzydło
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu