Sprzęt gaśniczy w zakładzie musi spełniać określone wymogi

Właściciel budynku, innego obiektu budowlanego lub terenu, zapewniając ochronę przeciwpożarową, jest zobowiązany wyposażyć dany obiekt lub teren w wymagane urządzenia przeciwpożarowe i gaśnice oraz zapewnić ich konserwację oraz naprawy w sposób gwarantujący ich sprawne i niezawodne funkcjonowanie. Odpowiedzialność za realizację tych obowiązków przejmuje w całości lub w części ich zarządca lub użytkownik na podstawie umowy cywilnoprawnej ustanawiającej zarząd lub użytkowanie. W przypadku gdy umowa taka nie została zawarta, odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej spoczywa na faktycznie władającym budynkiem, obiektem budowlanym lub terenem.

Należy pamiętać, że czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej mogą wykonywać jedynie osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje (np. wykształcenie średnie i uprawnienia inspektora ochrony przeciwpożarowej lub kwalifikacje do wykonywania zawodu technik pożarnictwa).

Obiekty budowlane muszą być wyposażone w gaśnice, których rodzaj powinien być dostosowany do gaszenia tych grup pożarów, które mogą wystąpić w danym obiekcie. Należy w tym miejscu wyjaśnić, że przepisy wyróżniają pięć grup pożarów oznaczonych literami A, B, C, D i F. Są to pożary:

wA - materiałów stałych, zwykle pochodzenia organicznego, których normalne spalanie zachodzi z tworzeniem żarzących się węgli,

wB - cieczy i materiałów stałych topiących się,

wC - gazów,

wD - metali,

wF - tłuszczów i olejów w urządzeniach kuchennych.

Zgodnie z przepisami powyższego rozporządzenia jedna jednostka masy środka gaśniczego 2 kg (lub 3 dm sześc.) zawartego w gaśnicach powinna przypadać:

1) na każde 100 mkw. powierzchni strefy pożarowej w budynku, niechronionej stałym urządzeniem gaśniczym:

a) zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi ZL I, ZL II, ZL III lub ZL V,

b) produkcyjnej i magazynowej o gęstości obciążenia ogniowego ponad 500 MJ/mkw.,

c) zawierającej pomieszczenie zagrożone wybuchem;

2) na każde 300 mkw. powierzchni strefy pożarowej niewymienionej w pkt. 1, z wyjątkiem zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV.

Należy również podkreślić, że zgodnie z par. 33 rozporządzenia gaśnice muszą być rozmieszczone w miejscach łatwo dostępnych i widocznych (w szczególności przy wejściach do budynku, na korytarzach, przy wyjściach z pomieszczeń na zewnątrz itp.), w miejscach nienarażonych na uszkodzenia mechaniczne oraz działanie źródeł ciepła (piece, grzejniki). Przy rozmieszczaniu gaśnic muszą być spełnione następujące warunki:

1) odległość z każdego miejsca w obiekcie, w którym może przebywać człowiek, do najbliższej gaśnicy nie powinna być większa niż 30 m,

2) do gaśnic powinien być zapewniony dostęp o szerokości co najmniej 1 m.

W przypadku takim jak opisany, a więc w niskim budynku, w którym należy zapewnić podręczny sprzęt gaśniczy i w którym kilka osób wykonuje prace o charakterze administracyjno-biurowym, podmiot odpowiedzialny za ochronę przeciwpożarowa powinien zapewnić taką liczba gaśnic kategorii A (do gaszenia ciał stałych), aby 2 kg środka gaśniczego obejmowały każde 100 mkw. powierzchni strefy pożarowej w budynku.

Maciej Ambroziewicz

specjalista ds. bhp

Podstawa prawna

Art. 4 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 191).

Par. 32 i 33 rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych i administracji z 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. nr 109, poz. 719).