RPO przeciwny zakazowi łączenia pracy ze świadczeniem
Brak możliwości dorabiania przez osobę pobierającą świadczenie pielęgnacyjne narusza wynikające z konstytucji prawo do szczeg ó lnej pomocy ze strony władz dla rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej oraz dla os ó b niepełnosprawnych. Takie stanowisko przedstawił prof. Marcin Wiącek, rzecznik praw obywatelskich (RPO), kt ó ry zgłosił udział do postępowania toczącego się w Trybunale Konstytucyjnym (TK) w sprawie skargi dotyczącej świadczenia pielęgnacyjnego.
Jak pisaliśmy na łamach DGP („TK zajmie się zakazem dorabiania do świadczenia pielęgnacyjnego” nr 43/2022), złożył ją ojciec, który ubiegał się o świadczenie pielęgnacyjne za sprawowanie opieki nad niepełnosprawną córką. Mężczyzna nie otrzymał wsparcia, bo okazało się, że świadczył usługi na podstawie umowy zlecenia. Wskazywał, że wykonuje je w ograniczonym zakresie, ale art. 17 ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 615) zakłada, że świadczenie pielęgnacyjne przysługuje pod warunkiem, że osoba sprawująca opiekę nie podejmuje zatrudnienia albo innej pracy zarobkowej lub z nich zrezygnowała.
Rodzic zaskarżył wspomniany przepis do TK, zarzucając mu niezgodność z art. 65 ust. 1 konstytucji, który zapewnia wolność wyboru i wykonywania zawodu oraz miejsca pracy. Tymczasem art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych nie pozwala na podjęcie jakiejkolwiek pracy - niezależnie od jej wymiaru czasowego ani dochodowego. Mężczyzna argumentował, że zastosowany przez ustawodawcę przymus ekonomiczny - sprowadzający się do odebrania świadczenia pielęgnacyjnego w przypadku podjęcia zatrudnienia - powoduje, że opiekunowie są zmuszeni na wiele lat (a czasem na całe życie) całkowicie zrezygnować z pracy i czerpania z niej korzyści, nie tylko dochodowych, ale też psychologicznych i społecznych.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.