Niejasne przepisy w sprawie ponoszenia kosztów płacy

Jest to kluczowa z punktu widzenia pracodawców sprawa, bo zgodnie z art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1172) dofinansowanie do wynagrodzenia pracownika z dysfunkcją zdrowotną nie przysługuje, jeśli koszty płacy, np. składki na ZUS, zostały poniesione z uchybieniem terminów wynikających z odrębnych przepisów, przekraczających 14 dni (z wyjątkiem sytuacji, gdy kwota dopłaconych po terminie składek jest niższa niż 2 proc. tej należności za dany miesiąc). W praktyce wygląda to tak, że gdy Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) uzyska z ZUS informację o tym, że dokonana została korekta składek, to wszczyna postępowanie, w którym domaga się zwrotu dopłat do pensji niepełnosprawnych pracowników. Problem w tym, że fundusz postępuje w ten sposób nie tylko wtedy, gdy opóźnienie dotyczy podwładnych z dysfunkcjami, ale też osób zdrowych.

– Co więcej, PFRON chce zwrotu dopłat nawet, jeśli do korekty składek doszło w przypadku osób świadczących usługi na podstawie umów cywilnoprawnych, które nie są pracownikami – mówi Edyta Sieradzka, wiceprezes Ogólnopolskiej Bazy Pracodawców Osób Niepełnosprawnych (OBPON.org).