Sąd Najwyższy: dobry obyczaj wymaga informowania sądu

Obwiniona została wcześniej ukarana przez sądy korporacyjne naganą i zakazem sprawowania patronatu przez 2 lata. Zarzucano jej, że składając wniosek o stwierdzenie niewypłacalności klienta, nie poinformowała sądu o tym, że wniosek o tożsamej treści wcześniej oddalił inny sąd (zmiana jednostki wynikała z tego, że klient się przeprowadził). Tym samym naruszyła art. 6, art. 7 ust. 3 oraz art. 12 ust. 1 kodeksu etyki radcy prawnego.

Jej obrońca złożył kasację. Sama prawniczka podczas rozprawy w SN przedstawiła inne orzeczenie sądu dyscyplinarnego izby gdańskiej, dotyczące identycznych zarzutów (odnosiły się jednak do innej klientki). Wówczas została uniewinniona. Radca przekonywała SN, że nie popełniła deliktu, gdyż do końca walczyła o interes klienta. Odmowa wykonania usługi dla klienta jako „bezsensownej” mogłaby odbić się na jego stanie psychicznym, spowodowanym trudną sytuacją finansową.