Wirtuoz mediacji

Już w podstawówce nauczyciele wróżyli mu karierę sędziego lub adwokata, bo zawsze wstawiał się za rozrabiającymi kolegami. W domowym archiwum zachowało się zresztą zdjęcie, na którym jako 12-latek występuje w szkolnym przedstawieniu w roli... sędziego. - Gdy odnalazłem je po latach, sam się zdziwiłem, że okazało się takie prorocze - wspomina Piotr Nowaczyk, który po ukończeniu studiów na UAM w Poznaniu został asesorem sądowym w Środzie Wlkp. Swego czasu pobił rekord uniewinnień w ówczesnym województwie poznańskim. Gdy przeniesiono go "w nagrodę" do wydziału cywilnego, pobił kolejny rekord, tym razem liczby spraw zakończonych ugodami. - Z czego zrobiono mi zarzut, że utrudniam pracę sądów drugiej instancji - śmieje się adwokat, choć wówczas do śmiechu mu raczej nie było. - Zauważyłem, że wystarczyło skazać na symboliczną karę człowieka, który obraził sąsiada, by zaraz mieć sprawę o to samo, tylko z drugiej strony, a taka jatka podwórkowa nigdy nie miała końca. Rolą sędziego nie jest karanie, nakazywanie, rozwodzenie czy zasądzanie, ale rozwiązywanie ludzkich problemów - mówi mec. Nowaczyk, który przyznaje, że wpływ na taki sposób postrzegania orzekania miała jego 10-letnia praca w ruchu młodzieżowym na rzecz ONZ. To stamtąd wyniósł przekonanie, że rolą prawnika jest łagodzenie konfliktów, a nie ich zaognianie, a wyrok, nawet bardzo mądry, może czasem przynieść więcej szkody niż pożytku.