Przyzwoity człowiek z urzędu

Negatywne nastawienie do nowej klientki katowickiego adwokata Arkadiusza Ludwiczka to efekt upublicznienia w mediach fragmentów jej pamiętnika oraz ustaleń prokuratury, która w akcie oskarżenia zarzuciła kobiecie zabójstwo półrocznej córki Madzi. Dlatego jedną z pierwszych decyzji mecenasa Ludwiczka w roli obrońcy Katarzyny W. był wniosek o wyłączenie jawności procesu. - Klimat, jaki się wytworzył, niewątpliwie bardzo utrudnia prowadzenie sprawy. Jest to przykre przede wszystkim dla klienta, który czuje się już skazany. Mało kto pamięta, by oskarżoną traktować zgodnie z zasadą domniemania niewinności - wyjaśnia prawnik, który W. został przydzielony z urzędu.

Ludwiczek podkreśla, że dla adwokata najtrudniejsze wcale nie są najbardziej skomplikowane sprawy. - Najgorsze są te, w których nie walczy się z przeciwnikiem procesowym, aktem oskarżenia czy prokuratorem, lecz z jakimiś pozaprocesowymi animozjami bądź odczuciami sądu, który z niemerytorycznych zupełnie powodów odrzuca jakąś argumentację - przyznaje prawnik.

Samemu Ludwiczkowi od lat udaje się trudna sztuka łączenia działalności adwokata z pracą naukową. Oprócz prowadzenia własnej praktyki współpracuje z kancelarią Marekwia & Pławny oraz wykłada na Uniwersytecie Śląskim, czyli swojej alma mater (jest pracownikiem naukowo-dydaktycznym Katadry Prawa Karnego Procesowego).

Właśnie na UŚ, najpierw z opowieści o magistrze szczególnie wymagającym wobec studentów, poznał go dr Aleksander Marekwia. - Do dziś się to z resztą nie zmieniło, nasi wspólni studenci skarżą się na dr. Ludwiczka, że nigdy nie odpuści - mówi radca prawny. Skądinąd surowy Ludwiczek na forach uczelnianych zbiera pozytywne oceny jako wykładowca zdecydowanie prostudencki.

- Współpracę zawodową rozpoczęliśmy w 2005 r., natomiast od 2008 r. mec. Ludwiczek jest odpowiedzialny w kancelarii Marekwia & Pławny za pion spraw karnych. Zajmuje się sprawami karnymi gospodarczymi i to przede wszystkim od strony procesowej, czyli reprezentacji klientów przed organami ścigania i sądami - dodaje mec. Marekwia.

Wspólnicy i pracownicy kancelarii chwalą Arkadiusza Ludwiczka za jego cierpliwość w rozwiązywaniu problemów prawnych i zdroworozsądkowe podejście do przepisów czasem odbiegających od realiów życia. - Z kolei klienci cenią go przede wszystkim za to, że w każdej sytuacji jest opanowanym fachowcem, który szuka najlepszego rozwiązania, a w dodatku z kimś, kto nie jest prawnikiem umie rozmawiać "ludzkim językiem". Wielu z nich mówi, że mec. Ludwiczek jest po prostu przyzwoitym człowiekiem, co wobec stereotypu prawnika jest dużą pochwałą - zaznacza mec. Marekwia.

Arkadiusz Ludwiczek zawsze pracuje na pełnych obrotach, choć przyznaje, że pogodzenie praktycznej i teoretycznej strony tego zawodu nie obywa się bez szkód dla zdrowia i życia osobistego. Jednocześnie podkreśla, że odkąd został prawnikiem, nigdy nie myślał o zmianie profesji. - Na prawo poszedłem trochę na fali, jaka swego czasu pchała na ten kierunek wielu humanistycznie uzdolnionych absolwentów liceów. Ale szybko okazało się, że się w tym spełniam, że to wyznacza moje miejsce na ziemi - zapewnia adwokat, który w prawie najbardziej ceni elastyczność i niejednoznaczność. - Dwa plus dwa nie zawsze równa się cztery, zawsze jest możliwość doszukania się innych rozwiązań - precyzuje.

Jest autorem licznych prac i artykułów naukowych z zakresu prawa karnego materialnego i procesowego. Dla odprężenia majsterkuje, choć niestety ma na to coraz mniej czasu. - Ostatnio rozebrałem na części swój volkswagen transporter z 1978 r., ale nie mam czasu go złożyć i dokończyć remont. Chcę tego "ogórka" odrestaurować, by służył mi jako wakacyjny pojazd - mówi mec. Ludwiczek, którego pasją są podróże.

@RY1@i02/2013/016/i02.2013.016.07000030d.806.jpg@RY2@

Maciej Jarzębiński/Forum

Piotr Szymaniak

piotr.szymaniak@infor.pl