Spóźnienie z płatnością zwalnia z lojalki

Opóźnienie wypłaty odszkodowania należnego od pracodawcy z tytułu zawartej umowy o zakazie konkurencji po ustaniu zatrudnienia jest podstawą do jej zerwania.

Kierownik działu sprzedaży 18 maja 2004 r. zawarł z pracodawcą umowę o niewykonywaniu działalności konkurencyjnej. W jej par. 1 podwładny zobowiązał się, że nie będzie tego robił w stosunku do firmy w okresie zatrudnienia, a także przez pięć lat od momentu jego ustania. W kolejnym paragrafie zdefiniowano działalność konkurencyjną. A w par. 3 ustalono, że w razie nieprzestrzegania tych postanowień kierownik zapłaci pracodawcy kwotę pieniężną stanowiącą równowartość 80 tys. dolarów amerykańskich w terminie pięciu miesięcy od powstania zobowiązania. W związku z zawarciem wspomnianej umowy zatrudniony podpisał weksel in blanco.

Strony rozwiązały umowę o pracę 30 kwietnia 2009 r. za porozumieniem stron, z inicjatywy firmy. Do 10 czerwca pracownik nie otrzymał raty odszkodowania za niepodejmowanie działalności konkurencyjnej. W połowie czerwca 2009 r. wezwał pracodawcę do zwrotu weksla, jednocześnie wskazując, że umowa przestała obowiązywać z uwagi na brak wypłaty odszkodowania. Ten odmówił zwrotu weksla, a nadto wezwał pozwanego do wskazania numeru rachunku bankowego, na który mógłby przekazać odszkodowanie.

Od 1 lipca 2009 r. były kierownik rozpoczął prowadzenie własnej działalności gospodarczej. W tym samym czasie sąd zgodził się, aby pracodawca pozostawił w depozycie około 2,3 tys. zł tytułem odszkodowania należnego podwładnemu. W sierpniu 2009 r. były pracodawca wypełnił weksel na kwotę 227 tys. zł, stanowiącą równowartość 80 tys. dol. i wezwał pracownika do jego wykupu w terminie do 1 grudnia 2009 r.

Sprawa trafiła do sądu I instancji. Ten uznał, że ostatnim dniem płatności pierwszej raty odszkodowania był 10 czerwca 2009 r. i do tego czasu były pracownik nie otrzymał należnej mu raty odszkodowania. Na tej podstawie przyjął, że pracodawca nie wywiązał się z obowiązku jego zapłaty w terminie, a zatem, zgodnie z art. 101² par. 2 kodeksu pracy, zakaz konkurencji przestał obowiązywać przed upływem czasu, na jaki została zawarta umowa. Podkreślił, że zakaz podjęcia przez pozwanego działalności konkurencyjnej ustał 11 czerwca 2009 r.

Pracodawca odwołał się do sądu II instancji, który uznał, że zawarty dokument o zakazie konkurencji miał charakter umowy wzajemnej. W efekcie niewywiązanie się pracodawcy z obowiązku terminowego wypłacania odszkodowania zatrudnionemu zwalnia tego ostatniego z obowiązku przestrzegania zobowiązania do niepodejmowania działalności konkurencyjnej.

Sąd II instancji oddalił apelację.

Pełnomocnik pracodawcy wniósł więc skargę kasacyjną do SN. Zarzucał niewłaściwe wykonanie przepisu art. 101² par. 2 k.p. przez błędną jego wykładnię. W ocenie SN spóźnienie się przez pracodawcę nawet jeden dzień z wypłatą odszkodowania byłemu pracownikowi za przestrzeganie zakazu konkurencji jest wystarczającą przyczyną do zerwania umowy. Podkreślił, że od pracodawcy wymaga się przewidywalności i dlatego nie może on być zaskoczony zerwaniem kontraktu, jeśli spóźni się z przekazaniem należności.

SN oddalił skargę kasacyjną.

Artur Radwan

artur.radwan@infor.pl

Wyrok Sądu Najwyższego z 27 lutego 2013 r., sygn. akt II PK 176/12. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia