Kiedy wierzyciel może wnioskować do komornika o obniżenie naliczonej opłaty egzekucyjnej

Aby przeanalizować wskazaną przez czytelnika sytuację, należy posiłkować się art. 29 ust. 1 ustawy o kosztach komorniczych (dalej: u.k.k.). Zgodnie z tym przepisem w razie umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela albo na podstawie art. 824 par. 1 pkt 4 kodeksu postępowania cywilnego (dalej: k.p.c.) wierzyciela obciąża opłata stosunkowa w wysokości 5 proc. wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania. Jeżeli jednak wierzyciel wykaże, że przyczyna umorzenia postępowania egzekucyjnego jest związana ze spełnieniem świadczenia przez dłużnika w terminie miesiąca od dnia doręczenia dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji albo z zawarciem w tym terminie porozumienia między wierzycielem a dłużnikiem dotyczącego sposobu lub terminu spełnienia świadczenia, opłata ta obciąża dłużnika. Inaczej jest w sytuacji, gdy pełnienie świadczenia lub zawarcie porozumienia z wierzycielem nastąpiło po upływie miesiąca od dnia doręczenia dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji. Wówczas obciąża go opłata w wysokości 10 proc. wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania.

Miarkowanie opłaty egzekucyjnej

W kontekście podanego stanu faktycznego na szczególną uwagę zasługuje jednak mechanizm miarkowania opłaty egzekucyjnej. Ma on podstawy w art. 48 u.k.k., w którym postanowiono, że „dłużnik może złożyć wniosek o obniżenie opłaty egzekucyjnej za egzekucję świadczeń pieniężnych, jeżeli przemawiają za tym szczególne okoliczności odnoszące się do nakładu pracy komornika lub sytuacji majątkowej dłużnika oraz wysokości jego dochodów. W przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego, o którym mowa w art. 29 u.k.k., albo w przypadku niecelowego wszczęcia postępowania egzekucyjnego lub wskazania osoby niebędącej dłużnikiem, o którym wspomina art. 30 u.k.k., wniosek o obniżenie opłaty egzekucyjnej może złożyć wierzyciel”. Wniosek ten należy wnieść w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia o pobraniu lub ustaleniu opłaty. Przy czym opłata obniżona nie może być niższa niż jedna trzecia opłaty należnej na podstawie ustawy, nie niższa jednak niż 200 zł (art. 48 ust. 5). Co ważne, zgodnie z ust. 3 art. 48 u.k.k. do ww. wniosku stosuje się odpowiednio art. 767 i art. 7672–7674 k.p.c., tym samym wierzyciel może wnieść skargę do sądu na postanowienie komornika o ustaleniu opłaty, a gdyby postanowienie sądu go nie satysfakcjonowało, może je zaskarżyć.