Rząd obradował nad projektem ustawy frankowej

W ostatecznej wersji projektu poddanej pod obrady Rady Ministrów znalazło się zaledwie kilka spośród pomysłów, które początkowo przedstawił resort sprawiedliwości. Po konsultacjach zrezygnowano z natychmiastowej wykonalności wyroku sądu I instancji. Odstąpiono również od ocenianego przez pełnomocników kredytobiorców jako korzystnego dla banków rozliczenia roszczeń na podstawie „wniosku” banku składanego najpóźniej do zamknięcia rozprawy apelacyjnej (dawny art. 7 projektu). W zamian wydłużono termin na złożenie pozwu wzajemnego aż do zamknięcia rozprawy w I instancji (aktualnie jest to możliwe najpóźniej w odpowiedzi na pozew). W projekcie pozostało natomiast ustawowe zwolnienie z obowiązku spłaty rat kredytu po wniesieniu pozwu. Oznacza to, że kredytobiorcy nie będą już musieli osobno wnosić o zabezpieczenie roszczeń i wstrzymanie spłaty rat odsetkowo-kapitałowych na czas trwania postępowania sądowego. Po zmianach w przepisach kredytobiorca będzie zwolniony z tego obowiązku w sposób automatyczny.

Celem nowej ustawy jest także uproszczenie procedury sądowej. W obu instancjach sprawy frankowe mają być kierowane na posiedzenia niejawne (również wtedy, gdy strona złożyła wniosek o przesłuchanie na rozprawie). Natomiast świadkowie mają być przesłuchiwani zdalnie, nawet wtedy, gdy jedna ze stron zgłosi sprzeciw wobec tej formy. Docelowym modelem odbierania zeznań od świadków ma być forma pisemna. „Odbieranie zeznań na piśmie nie tylko od świadków, ale i od stron, ma na celu uproszczenie postępowania i ułatwienie uzyskania przez sąd materiału dowodowego bez konieczności oczekiwania na dostępność sali rozpraw w sytuacji, gdy dowód na piśmie jest wystarczający. Zważywszy na schematyczny i jednolity co do zasady charakter spraw frankowych, przepis ten powinien mieć zastosowanie w przeważającej liczbie rozpoznawanych spraw” – czytamy w ocenie skutków regulacji do projektu ustawy.