Najważniejsze orzeczenia publikowane w DGP w listopadzie 2012 r.

Podatki

Sąd okręgowy przyznał osobie fizycznej 5 tys. zł z powodu przewlekłości postępowania w sprawie o dział spadku i zniesienie współwłasności. Pieniądze wpłynęły na konto podatnika. Podatnik uznał, że nie musi wykazywać odszkodowania w zeznaniu rocznym PIT. Urząd skarbowy wezwał go do skorygowania zeznania i uregulowania podatku.

Suma przyznana z powodu przewlekłości postępowania sądowego jest zwolniona z podatku dochodowego.

Wyrok WSA w Warszawie z 5 października 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 3483/11

PISALIŚMY O TYM

DGP nr 230 z 27 listopada 2012 r.

Urząd skarbowy zakwestionował rozliczenie PIT podatnika za dwa kolejne lata podatkowe. Według naczelnika US podatnik niesłusznie skorzystał z ulgi podatkowej i w deklaracji PIT-37 za lata 2005 i 2006 nieprawidłowo rozliczył swój roczny dochód wspólnie z córką. Urząd ustalił, że córka była w tym okresie jedynie zameldowana w mieszkaniu ojca, ale faktycznie mieszkała z matką. Organ uznał więc, że matka zaspokajała przynajmniej część jej potrzeb życiowych. Dlatego też ojciec nie opiekował się dzieckiem samodzielnie.

Sam tylko stan cywilny rodzica nie decyduje o tym, czy może on skorzystać z ulgi podatkowej w PIT dla osób samotnie wychowujących dzieci. Istotne jest to, czy faktycznie samodzielnie sprawuje opiekę nad potomstwem.

Wyroki NSA z 15 listopada 2012 r., sygn. akt II FSK 663/11, II FSK 664/11

PISALIŚMY O TYM

DGP nr 226 z 21 listopada 2012 r.

W sprawach administracyjnych, w tym podatkowych, rozpatrywanych przez Naczelny Sąd Administracyjny zasadą jest, że stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego w razie wygrania sprawy przed NSA, czyli uchylenia wyroku sądu wojewódzkiego. Z kolei w razie oddalenia kasacji strona, która wniosła taką skargę, ma obowiązek zwrócić niezbędne koszty postępowania stronie przeciwnej. Do niezbędnych kosztów strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się m.in. ich wynagrodzenie.

Orzecznictwo sądów było niejednolite. Problem pojawiał się, kiedy pełnomocnik strony złożył w sądzie pismo - odpowiedź na kasację, ale nie wziął udziału w rozprawie.

Profesjonalny pełnomocnik, który przygotuje odpowiedź na skargę kasacyjną, ma prawo do otrzymania zwrotu kosztów opracowania takiego pisma. Przy ustalaniu podstawy zwrotu kosztów od przygotowania odpowiedzi na kasację należy brać pod uwagę stawki analogiczne jak przy sporządzeniu samej kasacji.

Uchwała NSA z 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12

PISALIŚMY O TYM

DGP nr 225 z 20 listopada 2012 r.

Prawo pracy

Pracownica była zatrudniona w szpitalu na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. Otrzymała od pracodawcy oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia z powodu aroganckiej wypowiedzi wobec oddziałowej oraz dyrektora i kwestionowanie jego kompetencji.

Krytyka pracodawcy i informowanie o ewentualnych nieprawidłowościach w zakładzie jego właściciela nie jest rażącym naruszeniem obowiązków pracowniczych. Nawet, jeśli wskazane zarzuty okażą się bezpodstawne.

Wyrok SN z 18 lipca 2012 r., sygn. akt I PK 44/12

PISALIŚMY O TYM

DGP nr 225 z 20 listopada 2012 r.

Pracownik był zatrudniony na stanowisku elektromontera. Firma wypowiedziała mu umowę w części dotyczącej wynagrodzenia, z powodu ograniczenia zadań wynikających z kontraktu. Po upływie okresu wypowiedzenia pracownikowi zaproponowano wykonywanie pracy w innym miejscu. Pracownik nie przyjął niekorzystnych warunków. W efekcie umowa została rozwiązana.

Pracodawca, który decyduje się na obniżenie pensji, aby ratować miejsca pracy, nie musi wypłacać dodatkowych pieniędzy tym osobom, które nie przyjmą nowych warunków i odejdą z zakładu.

Wyrok SN z 12 kwietnia 2012 r., sygn. akt I PK 144/11

PISALIŚMY O TYM

DGP nr 222 z 15 listopada 2012 r.

Dwóch mundurowych zostało zwolnionych z zawodowej służby wojskowej ze względu na likwidację jednostki wojskowej i brak możliwości przesunięcia ich na inne stanowisko. Dowódca uznał, że decyzja dotycząca wypowiedzenia stosunku służbowego była nieważna. Podkreślił, że nie był w niej udokumentowany brak możliwości powierzenia im innego stanowiska. Byli żołnierze wnieśli o przywrócenie do służby.

Dowódca, który bezpodstawnie zwolnił ze służby wojskowego, nie musi go ponownie przyjmować. Wystarczy, że wypłaci odszkodowanie.

Wyrok TK z 6 listopada 2012 r., sygn. akt SK 29/11

PISALIŚMY O TYM

DGP nr 216 z 7 listopada 2012 r.

Orzecznictwo europejskie

Portugalia przyznała, że chociaż w wydzielonych m.in. dla celów unijnej sprawozdawczości strefach odnotowała przekroczenie wartości pyłów, to jednak wniosła o odroczenie terminów realizacji docelowego stanu. Komisja oddaliła jednak wniosek i skierowała do Portugalii dokument przedprocesowy.

Państwa członkowskie muszą zapewnić, że stężenie w powietrzu pyłu o cząsteczkach nie większych niż 10 mikrometrów nie przekroczy dopuszczalnych wartości. Mają przy tym obowiązek informowania Komisji Europejskiej o przypadkach, w których ich progowe wartości zostaną przekroczone.

Wyrok TS UE w sprawie C-34/11

PISALIŚMY O TYM

DGP nr 225 z 20 listopada 2012 r.

Niemiecka spółka sprzedała urządzenie browarnicze. Transport z belgijskiej Antwerpii do Meksyku zlecono niemieckiej spółce zależnej przedsiębiorcy utworzonego na Islandii, z siedzibą w Holandii. W liście przewozowym napisano, że spory będą rozstrzygane w Islandii i na podstawie prawa islandzkiego. Ładunek uszkodzono. Pozew kontrahentów trafił do belgijskiego sądu handlowego w Antwerpii. Ten orzekł na korzyść powodów. Sąd apelacyjny w Antwerpii wyrok zmienił, uznając, że sądy belgijskie nie mają jurysdykcji w tej sprawie. Powinni się zwrócić do sądu w Islandii. Później ubezpieczyciele przesyłki wnieśli kolejne powództwo. Tym razem do sądu w Bremie. Niemiecki sąd uznał, że wyrok sądu z Antwerpii wywołuje skutki prawne nie tylko co do braku jurysdykcji sądów belgijskich, lecz także w części, w której sąd ów wskazał jako właściwe sądy islandzkie.

Wszystkie sądy państw UE związane są każdym orzeczeniem sądu krajowego. Zasada ta rozciąga się również na uzasadnienia orzeczeń i wszystkie płynące z nich wnioski. Dlatego żaden sąd państwa członkowskiego nie powinien odmawiać uznania orzeczenia sądu innego państwa członkowskiego, w którym ten uznaje się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy ze względu na istnienie klauzuli jurysdykcyjnej, którą przyjęły strony sporu.

Wyrok TS UE w sprawie C-456/11

PISALIŚMY O TYM

DGP nr 227 z 22 listopada 2012 r.