Lekarz śpiący na dyżurze. Praktyka powszechna, kontrowersyjna i kwestionowana

W jednym z seriali satyrycznych widziałem scenę, w której lekarz na dyżurze mówi do pielęgniarki: "Pani Basiu, idę spać. Proszę mnie obudzić, gdyby coś ważnego się działo, np. przyszedł pan ordynator". Scenka ta byłaby zapewne śmieszniejsza, gdyby nie fakt, że takie sytuacje nie wydają się rzadkością w codziennym życiu. Pokazują to m.in. kierowane do ministra zdrowia interpelacje poselskie. W jednej z nich (nr 29279) poseł Dariusz Dziadzio wskazuje m.in., że zgłaszają się do jego biura liczne osoby oburzone "z powodu wykorzystywania przez lekarzy czasu na sen, w trakcie którego oczekują na ewentualne przyjęcie pacjenta". Jakby tego było mało, kilka dni temu otrzymałem telefon od lekarki pracującej w jednym z warszawskich szpitali, który stał się bezpośrednim asumptem do napisania niniejszego artykułu. Dzwoniła po poradę, zadając mi wprost pytanie o możliwość spania na dyżurze medycznym. Pytanie zaskakujące, biorąc pod uwagę powszechność takiej praktyki, a jednocześnie zastanawiające, zważywszy na fakt, że czas dyżuru medycznego, w przeciwieństwie do dawnych regulacji, wlicza się obecnie do czasu pracy personelu medycznego. Z relacji tej lekarki wynikało bowiem, że jej przełożeni "nasyłają na nią w nocy kadrową, aby sprawdziła, czy przypadkiem nie śpi". [ramka]