Jak rozliczyć opłaty za autostrady i parkingi

Według Ministerstwa Finansów - tak. Zmienione przepisy o VAT obowiązujące od 1 kwietnia 2014 r. jako zasadę wprowadzają prawo do odliczenia tylko 50 proc. kwoty VAT naliczonego od wydatków związanych z samochodami osobowymi (o ile są one wykorzystywane również do celów niezwiązanych z działalnością firmy, np. do celów prywatnych pracowników - w przypadku firmy A tak właśnie jest). Problemem jest sposób, w jaki zostały określone takie wydatki. Oprócz oczywistych pozycji (np. zakup samochodu, czynsz leasingowy, serwis, naprawa) obejmują one też wszelkie inne wydatki związane z eksploatacją i używaniem samochodów.

Pojęcia eksploatacji czy używania samochodu nie są jednoznaczne. W sensie językowym kojarzą się one z samym wykorzystywaniem samochodu czy możliwością korzystania z niego. Przy takim podejściu wydatkami na eksploatację i używanie samochodu byłyby te koszty, które są ponoszone, aby umożliwić korzystanie z niego w ogóle, zapewnić prawidłowe funkcjonowanie i odpowiednie wyposażenie samochodu - względnie też takie, które wiążą się z komfortem użytkowania (np. płyny do spryskiwaczy, gaśnica i apteczka samochodowa, odświeżacze powietrza, nakładki na kierownicę, pokrowce na fotele itp.). W potocznym ujęciu - chodziłoby o wydatki, które "jeżdżą razem z samochodem".

Tak rozumiane wydatki na eksploatację i używanie samochodu nie powinny obejmować opłat autostradowych i parkingowych, a więc wydatków związanych z tym, że samochód jest używany w konkretnym czasie i miejscu (przejeżdża daną trasę, jest parkowany w określonym miejscu). Wydatki takie nie warunkują bowiem możliwości używania samochodu ani nie są związane z jego prawidłowym działaniem czy wyposażeniem (tzn. nie "jeżdżą cały czas z samochodem"). W przypadku opłat autostradowych i parkingowych - właśnie ze względu na ich "zlokalizowanie" w czasie i przestrzeni - dość łatwe powinno być stwierdzenie, że nie dotyczą one celów prywatnych, a jedynie firmowych (np. jeżeli dają się powiązać z konkretną podróżą służbową, itp.). Z kolei poniesienie takich opłat np. w dni wolne od pracy, w czasie urlopu pracownika itp. sugeruje, że nie są one związane z działalnością firmy. W konsekwencji możliwe (a być może bardziej uzasadnione) byłoby zastosowanie pełnego odliczenia VAT dla pierwszej z opisanych sytuacji, przy całkowitym braku odliczenia VAT w drugiej sytuacji.

Fiskus prezentuje jednak przeciwne stanowisko, wprost wskazując opłaty autostradowe i parkingowe jako przykłady "innych wydatków związanych z eksploatacją i używaniem" objęte 50-proc. ograniczeniem w odliczeniu VAT. Taki pogląd można rozumieć, jeżeli weźmie się pod uwagę uzasadnienie omawianych zmian w przepisach - tzn. uproszczone założenie, że samochód firmowy i wszystko, co się z nim w jakikolwiek sposób wiąże (a więc także przejazdy autostradami i parkowanie), jest "w połowie" wykorzystywane do celów prywatnych.

W związku z tym najbezpieczniejszym dla firmy A rozwiązaniem jest odliczanie jedynie 50 proc. kwoty VAT naliczonego z dokumentów potwierdzających poniesienie opłat autostradowych i parkingowych.

@RY1@i02/2014/081/i02.2014.081.071000900.802.jpg@RY2@

Adam Stułka menedżer w dziale doradztwa podatkowego BDO

Adam Stułka

menedżer w dziale doradztwa podatkowego BDO

Podstawa prawna

Ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.).