Termin odliczenia VAT z faktury offline nie zawsze będzie oczywisty

W przypadku sprzedaży opodatkowanej krajowym VAT, dla której podatnikiem zobligowanym do rozliczenia podatku od towarów i usług jest polski podmiot, źródłem podatku naliczonego jest faktura. To oznacza, że aby rozliczyć podatek naliczony zawarty w cenie towarów i usług, nabywca musi dysponować fakturą. Co więcej, w aktualnym stanie prawnym data otrzymania faktury w przypadku, gdy jest ona dostarczona nabywcy po powstaniu obowiązku podatkowego u sprzedawcy, identyfikuje termin odliczenia podatku naliczonego (ale trzeba mieć nadzieję, że Trybunał Sprawiedliwości UE, odpowiadając na pytanie prejudycjalne skierowane postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 października 2024 r., sygn. akt I FSK 169/21, spowoduje, że wymóg ten się zmieni).

Po wejściu w życie obowiązkowego KSeF

Powyższa zasada nie zmieni się wraz z wprowadzeniem obowiązkowo stosowanych faktur ustrukturyzowanych wystawianych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. W dalszym ciągu dla odliczenia VAT naliczonego podatnik będzie musiał dysponować fakturą i potrafić określić datę jej otrzymania. Zasadniczo kwestia ustalenia takiej daty zdaje się nad wyraz prosta. Chodzi bowiem o to, że prawodawca w ustawie z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775; ost.zm. Dz.U. z 2025 r. poz. 1203; dalej: ustawa o VAT) wprost wskazuje datę doręczenia faktury ustrukturyzowanej. Co do zasady jest to data nadania takiemu dokumentowi numeru KSeF, co z kolei oznacza zakończenie procesu wystawiania faktury ustrukturyzowanej. Wszak, według definicji normatywnej fakturą ustrukturyzowaną jest faktura wystawiona przy użyciu KSeF wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie. Czyli według ustawodawcy fakturą ustrukturyzowaną (a może raczej kompletną fakturą) jest dopiero ta, która przeszła walidację z pozytywną oceną i został jej nadany numer KSeF.