Technik dentystyczny zwolniony z VAT

Działalność podatnika polegająca na wykonywaniu i dostawie protez dentystycznych jest zwolniona z VAT bez względu na formę organizacyjną prowadzonej działalności. Istotne jest, aby protezy wykonywane były przez podatnika lub zatrudnione u niego osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje, tj. techników dentystycznych. Minister finansów wydał ogólną interpretację podatkową dotyczącą stosowania zwolnienia z VAT świadczenia usług przez techników dentystycznych w ramach wykonywanego przez nich zawodu.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 14 ustawy o VAT zwalnia się z podatku świadczenie usług przez techników dentystycznych w ramach wykonywania ich zawodu, jak również dostawę protez dentystycznych lub sztucznych zębów przez dentystów oraz techników dentystycznych. Jak tłumaczy minister finansów, zwolnienie dotyczy podatników będących technikami dentystycznymi (osoby fizyczne), nie wykluczając jednocześnie możliwości zastosowania zwolnienia, np. w sytuacji dostawy protezy dentystycznej przez spółkę cywilną, której wspólnikami są technicy dentystyczni. Brak jest również przesłanek, aby z tego zwolnienia wykluczyć podmioty np. prawa handlowego, które zatrudniają techników dentystycznych, jeżeli umowa zatrudnienia przewiduje, że to właśnie te osoby wykonują protezy dentystyczne w tych podmiotach. W takich przypadkach ziszczenie się świadczenia dokonanego przez techników dentystycznych następuje w dostawie towarów lub odpowiednio świadczeniu usług dokonywanych przez te podmioty.

Wskazane zwolnienie należy traktować jako zwolnienie o charakterze przedmiotowo-podmiotowym, przy czym istota podmiotowości sprowadza się do zapewnienia odpowiednich kompetencji osoby (technika dentystycznego) przy świadczeniu usług lub dostawie towarów, w ramach danego podmiotu bez wiązania tych kompetencji z formą prawną podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługi.

Taką interpretację ministra finansów potwierdza również orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Na przykład w wyroku ETS z 10 września 2002 r. w sprawie Ambulanter Pfegedienst Kiigler GmbH (C-141/00) dotyczącym interpretacji art. 13A ust. 1 lit. c) VI Dyrektywy, a obecnie art. 132 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2006/1 12/WE, w myśl którego z VAT zwolnione jest świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, Trybunał orzekł, że zwolnienie to nie zależy od prawnej formy podatnika świadczącego usługi medyczne lub paramedyczne. Literalna interpretacja tego przepisu nie wymaga dla zastosowania zwolnienia z podatku, aby usługi medyczne świadczone były przez podatnika posiadającego szczególną formę prawną. Żeby skorzystać ze zwolnienia, należy spełnić dwa warunki: muszą to być usługi medyczne oraz muszą one być wykonywane przez osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje zawodowe.