Polska znów będzie zwracać VAT

Łukasz Dębkowski, starszy konsultant w PricewaterhouseCoopers (biuro we Wrocławiu)

– Skarga dotyczy par. 35 i 36 rozporządzenia ministra finansów z 28 listopada 2008 r. (wcześniej rozporządzenia z 27 kwietnia 2004 r.), które wprowadzają specyficzny system ustalania wysokości oraz poboru VAT należnego od usług międzynarodowego transportu pasażerskiego, gdy są one świadczone okazjonalnie przez zagranicznych przewoźników za pomocą autobusów zarejestrowanych poza Polską. Wówczas kwotę VAT należnego ustala się zgodnie z następującym wzorem: VAT należny = liczba pasażerów × 285 zł × 7 proc. Podatek należny jest wpłacany przez przewoźnika w urzędzie celnym z chwilą wjazdu autobusu do Polski.

– Przyczyną takiego stanowiska Komisji jest po pierwsze fakt, że zgodnie z prawem wspólnotowym, kwota należnego VAT musi wynikać z zastosowania odpowiedniej stawki VAT do części wynagrodzenia należnej przewoźnikowi. Część ta odpowiada odległości pokonanej w Polsce w proporcji do całkowitej odległości pokonanej w trakcie przewozu. Tymczasem zastosowany przez Polskę system sprawia, że kwota VAT należnego ustalana jest w oderwaniu od kwoty wynagrodzenia i pokonanych odległości.

Po drugie, przewoźnikowi musi przysługiwać prawo do odliczenia VAT zapłaconego w Polsce, np. przy nabyciu paliwa. Tymczasem wprowadzony przez Polskę system takiej możliwości nie uwzględnia. Po trzecie, kwota należnego VAT, co do zasady, powinna być wykazana i zapłacona za pośrednictwem deklaracji VAT, a nie w formie jednorazowej opłaty uiszczanej w urzędzie celnym.

– Orzeczenie Trybunału, jeśli poprze on argumentację Komisji i uzna polskie przepisy za niezgodne z dyrektywą, będzie prawdopodobnie oznaczać konieczność zwrócenia zagranicznym przewoźnikom VAT zapłaconego przez nich zgodnie ze wspomnianą wcześniej procedurą. Co więcej, nie jest wykluczone, że Polska zostanie zobowiązana do zwrotu VAT naliczonego, nieodzyskanego wcześniej przez tych przewoźników.