Czy wystawić fakturę spółce zagranicznej

doradca podatkowy, radca prawny, MSDS Kancelaria Radców Prawnych M. Szczotka D. Szczygieł

Osoba fizyczna prowadząca osobiście działalność gospodarczą i zarejestrowana na potrzeby VAT – bez względu na fakt rejestracji jako podatnika VAT-UE – może nawiązywać relacje gospodarcze z podmiotami z innych krajów, zarówno ze Wspólnoty, jak i z krajów trzecich. Nie występują w tym zakresie żadne obostrzenia z wyjątkiem wynikających z przepisów o zezwoleniach i koncesjach oraz prawa dewizowego. Przepisy te jednak dotyczą sfery prawa publicznego gospodarczego, a nie aspektu podatkowego transakcji. Warto pamiętać, że wbrew obiegowej opinii wielu podatników dla skorzystania np. z dobrodziejstw przewidzianych w przepisach art. 27 ust. 3 i ust. 4 ustawy o VAT, dotyczących świadczenia usług niematerialnych, nie jest konieczna rejestracja jako podatnika VAT-UE. Status podatnika VAT-UE dotyczy transakcji WDT i WNT (czyli transakcji towarowych), a nie świadczenia usług. Nie ma on nic wspólnego z usługami transgranicznymi, świadczonymi dla podmiotów z innych krajów Wspólnoty lub z krajów trzecich. Posiadanie statusu podatnika VAT-UE nie jest też konieczne dla skorzystania z tzw. reverse charge. W przypadku świadczenia usług transgranicznych, posługując się przepisami ustawy o VAT, określamy miejsce świadczenia usługi (w rozumieniu tej ustawy), a ponadto obowiązani jesteśmy do sprawdzenia, która ze stron transakcji – usługodawca czy usługobiorca – jest zobowiązana (i w którym kraju) do naliczenia i odprowadzenia VAT od danej transakcji. Oczywiście, w niektórych przypadkach, podatnikiem będzie zawsze usługobiorca. Bez względu na to, która ze stron opodatkowuje daną transakcję, zakupy związane po stronie usługodawcy z daną usługą co do zasady dają prawo do odliczenia podatku naliczonego na takich samych zasadach, jak w przypadku transakcji krajowych.