Faktury VAT w interpretacjach organów podatkowych

Podatnicy VAT muszą wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy. Zasady te stosuje się odpowiednio do dostawy towarów lub świadczenia usług dokonywanych przez podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni lub zwolnieni, jeżeli miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego i dla tych czynności podatnicy ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze.

Warto wiedzieć, że faktury VAT nie muszą być wystawiane osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednak na żądanie tych osób podatnicy są zobowiązani do wystawienia faktury.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 26 lipca 2010 r. (nr IPPP1-443-624/10-2/Igo) wyjaśnił, czy przez sporządzenie odręcznie lub komputerowo faktur VAT (niebędących fakturami elektronicznymi) dokumentujących dokonane przez spółkę dostawy towarów i usług, a następnie przesłanie tych faktur odbiorcom faksem lub pocztą elektroniczną (np. w formacie PDF) spółka spełnia wymóg wystawienia faktury VAT w rozumieniu art. 106 ust. 1 ustawy o VAT.

W analizowanej przez izbę sprawie spółka dokonuje sprzedaży towarów i usług, co dokumentuje fakturami VAT wystawianymi oraz przesyłanymi odbiorcom w formie papierowej za pośrednictwem poczty lub kuriera (ewentualnie wręczane osobiście). Spółka rozważa zmianę stosowanego dotychczas sposobu przesyłania faktur przez odstąpienie od ich przesyłania w formie papierowej i zastąpienie przesyłaniem za pośrednictwem faksu lub poczty elektronicznej (jako załącznika do wiadomości e-mail, np. w formacie PDF). Faktury przesyłane pocztą elektroniczną nie będą opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym oraz nie będą spełniały warunków uznania ich za faktury elektroniczne w rozumieniu przepisów rozporządzenia ministra finansów z 14 lipca 2005 r.

Według stołecznej izby ustawodawca w sposób jednoznaczny stwierdził, kiedy faktury mogą być wystawiane i przesyłane w formie innej niż papierowa. Ustawodawca w żadnym przepisie nie dopuścił możliwości przesyłania faktur w formie pliku PDF czy faksem.

Ustawodawca dla funkcjonowania faktur w formie elektronicznej świadomie wprowadził obostrzenia, które nie dotyczą przekazu dokonywanego pocztą, kurierem czy osobiście. Jeżeli zatem strony transakcji chcą skorzystać z przekazu faktur w formie elektronicznej, a nie papierowej, muszą zastosować się do postanowień rozporządzenia ministra finansów z 14 lipca 2005 r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej. Ponadto przesyłanie faktury faksem lub w formie pliku PDF, niespełniających warunków do uznania ich za przekaz elektroniczny, nie stanowi przekazania kontrahentowi oryginału faktury, który powinien otrzymać. Tylko wówczas bowiem dojdzie do wprowadzenia faktury do obrotu prawnego, co ma istotne konsekwencje prawne, w szczególności w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego u odbiorcy takiej faktury. Oczywiście istnieje możliwość przekazywania faktur przez spółkę w formie przez nią opisanej, jednak - jak zastrzegł dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - na gruncie przepisów prawa faktury te nie rodzą żadnych skutków prawnych. W takim przypadku mamy do czynienia wyłącznie z przekazaniem do wiadomości odbiorcy treści faktury, a nie wystawieniem i doręczeniem oryginału dokumentu.

W konsekwencji otrzymanie faktury przez systemy elektroniczne, bez stosowania przepisów regulujących tę materię, powoduje, że wystawione faktury nie są uznane na gruncie ustawy o VAT za dokumenty wprowadzone do obrotu prawnego. Skoro zaś nie zostały wprowadzone, nie mogą korzystać z ochrony prawnej, a podatnik nie jest upoważniony do stosowania prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z przedmiotowych faktur.

W spółce zdarzają się przypadki, że po dokonaniu sprzedaży klienci będący osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej lub prowadzący działalność gospodarczą proszą o wystawienie faktury VAT na podstawie wcześniej otrzymanego paragonu czy pokwitowania. Żądanie takie spółka uwzględnia w ciągu trzech miesięcy od dokonania sprzedaży. Warunkiem wystawienia takiej faktury jest jednoczesny zwrot przez nabywcę wcześniej wystawionego paragonu czy innego dokumentu otrzymanego przy zakupie. Faktury te są oddzielnie przechowywane i opatrzone adnotacją, że dotyczą sprzedaży już uprzednio zaewidencjonowanej.

Zdarzają się również sytuacje, że klienci, z którymi spółka nie ma zawartych umów handlowych, dokonują zakupu towarów i usług kilkakrotnie w ciągu tygodnia czy miesiąca i posiadają dokumenty potwierdzające zakup usług, na podstawie których żądają wystawienia jednej faktury. Spółka wystawia takie faktury na podstawie kilku zwróconych potwierdzeń dokumentujących sprzedaż dokonaną w ciągu 7 dni od pierwszej sprzedaży. Wystawiane w taki sposób faktury dotyczą tylko sprzedaży wykonanej wyłącznie przez konkretny oddział czy placówkę spółki, tak aby istniała możliwość identyfikacji przedstawianych dokumentów w ewidencjach sprzedaży oddziału czy placówki.

Klienci spółki żądają jednak wystawienia jednej faktury dokumentującej sprzedaż wykonaną w danym miesiącu, co z ekonomicznego punktu widzenia jest dla nich korzystniejsze (z uwagi na mniejszą liczbę dokumentów w miesiącu do zaksięgowania). Z uwagi na żądania klientów spółka chciałaby wprowadzić nowy sposób fakturowania, który pozwoliłby umieścić na jednej fakturze datę jej wystawienia oraz numery i daty poszczególnych transakcji sprzedaży. Wystawiana w taki sposób faktura zawierałaby: dane sprzedawcy i nabywcy, kolejny numer, datę wystawienia oraz dane dotyczące transakcji zrealizowanych dla poszczególnych klientów w ciągu danego miesiąca przez konkretny oddział czy placówkę spółki. Transakcje wyszczególnione na fakturze byłyby zestawione chronologicznie, według daty wykonania. Każda transakcja byłaby pokazana oddzielnie i zawierałaby: numer, dokładną datę sprzedaży, dane dotyczące nazwy towaru czy usługi, symbol PKWiU, jednostkę miary, ilość, cenę i wartość netto, stawkę i kwotę VAT oraz wartość brutto i podsumowanie transakcji z danego paragonu czy innego rodzaju potwierdzenia otrzymanego przez konkretnego klienta. Taka faktura zawierałaby kilka transakcji wykonanych w danym miesiącu dla konkretnego klienta w jednej z placówek czy oddziałów spółki. W podsumowaniu faktury znalazłyby się dane zbiorcze z uwzględnieniem wszystkich (z danego miesiąca) transakcji, tj. wartości netto, stawki VAT, kwoty VAT, wartości brutto oraz ogólnej kwoty do zapłaty wyrażonej cyfrowo i słownie. Faktura taka opatrzona byłaby również podpisem osoby upoważnionej do jej wystawienia. Tak wystawiana faktura zawierałaby datę jej wystawienia i kilka dat sprzedaży odpowiadających dniom wykonanych dla danego klienta przez konkretny oddział czy placówkę w danym miesiącu transakcjom.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 27 lipca 2010 r. (nr IPPP1-4441-82/10-2/Igo) potwierdził, że przedstawiony przez spółkę nowy sposób fakturowania, jaki spółka zamierza wprowadzić, tj. wystawienie jednej faktury dokumentującej sprzedaż wykonaną w danym miesiącu, może mieć zastosowanie w przedstawionych okolicznościach, jednak tylko wtedy, gdy dana faktura będzie zawierała wszystkie elementy z par. 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług oraz daty sprzedaży ze zwracanych paragonów.

Teraz przejdźmy do wystawiania faktur, ale tych elektronicznych. W tym zakresie w ostatnim czasie pojawiło się sporo sprzecznych orzeczeń sądowych. Interpretacje podatkowe też bywają różne.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 20 lipca 2010 r. (nr ITPP3/443-73/10/ZG) wyjaśnił, czy możliwe jest przechowywanie kopii faktur sprzedaży w systemie księgowym, w którym dokumenty te zostały wystawione, bez konieczności drukowania ich i przechowywania w formie papierowej, w sytuacji gdy kontrahent spółki otrzymuje oryginał faktury w formie papierowej.

W sprawie, którą zajęła się stołeczna izba, spółka miesięcznie wystawia ok. 46 tys. faktur sprzedaży. Zamierza przechowywać kopie tych faktur w formie zapisu elektronicznego w systemie księgowym. Dodatkowo, celem zwiększenia bezpieczeństwa przechowywanych elektronicznie w systemie księgowym kopii faktur, spółka planuje na koniec każdego miesiąca wszystkie wystawione w danym miesiącu faktury zapisywać w formacie PDF na nośniku danych i przechowywać w szafie pancernej.

Według dyrektora warszawskiej izby nie jest dopuszczalne przechowywanie kopii wystawianych faktur VAT wyłącznie w formie elektronicznej (bez ich drukowania), nawet jeśli istnieje możliwość ich odtworzenia w postaci wydruku, jeżeli oryginały tych dokumentów miały postać drukowaną (papierową). Spółka zobowiązana jest do sporządzania kopii wystawianych faktur w formie papierowej oraz przechowywania ich w tej postaci.

Zatem nie ma możliwości przechowywania w formie elektronicznej faktury, którą wystawiono i przekazano kontrahentowi w formie papierowej. Przepisy nie przewidują, aby podatnicy mogli przechowywać dokumenty, kopie faktur sprzedaży wystawianych w formie papierowej, w postaci elektronicznej, z możliwością ich wydruku dopiero w przypadku zaistniałej potrzeby. Przeciwnie, nakładają na podatnika obowiązek przechowywania kopii faktur sprzedaży i faktur korygujących w oryginalnej postaci powstałej w momencie wystawienia oryginałów tych dokumentów.

Ponadto nie istnieje podstawa prawna do zastosowania takiego trybu mieszanego, w którym z jednej strony faktury byłyby wystawione w formie papierowej, natomiast kopie faktur byłyby przechowywane w formie elektronicznej.

Przedsiębiorca dążący do zmniejszenia kosztów związanych z fakturowaniem znacznej liczby transakcji może sygnować wystawiane dokumenty w formie elektronicznej kwalifikowanym podpisem elektronicznym i po uprzedniej akceptacji uzyskanej od odbiorcy takiego dokumentu przesłać je za pomocą poczty e-mail, przekazać na płycie CD lub innym nośniku danych elektronicznych. Taki system przekazywania dokumentów gwarantujący autentyczność i integralność nie tylko zmniejszy koszty wystawiania faktur po stronie wystawcy, lecz również zmniejszy koszty u kontrahentów spółki, a ponadto będzie zgodny z przepisami regulującymi materię wystawiania faktur. Uzyskanie kwalifikowanego podpisu elektronicznego stanowi niski koszt w perspektywie liczby faktur wskazanej we wniosku. Podkreślenia wymaga również to, że stosowanie podpisu elektronicznego przy wystawianiu faktur w formie elektronicznej nie przeszkadza w wydrukowaniu tej faktury na papierze i przekazaniu jej kontrahentowi, lecz należy mieć na uwadze, iż w tym przypadku właściwą fakturą do celów kontroli i nabycia prawa do obniżenia podatku należnego będzie faktura elektroniczna sygnowana podpisem elektronicznym.

W kolejnej interpretacji, tym razem z 22 lipa 2010 r. (nr IPPP2/443-496/09-6/BM/KOM), dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie zajął się kwestiami odliczenia VAT wynikającego z faktury VAT otrzymanych w formie elektronicznej.

Spółka rozważa możliwość wprowadzenia odnośnie do wystawiania faktur kilku nowych rozwiązań funkcjonujących w ramach podmiotów należących do grupy, polegających na tym, że:

● faktury wystawiane w systemie informatycznym SAP przez jeden podmiot z grupy na rzecz innego podmiotu należącego do tej grupy byłyby w chwili wystawienia równocześnie kierowane w postaci pliku PDF do maila (poczty elektronicznej) i przesyłane odbiorcy;

● faktura przesłana jako plik PDF byłaby następnie drukowana przez jej odbiorcę i przechowywana w formie papierowej przez okres wymagany przepisami prawa;

● wydruk faktur wystawionych przez poszczególne podmioty z grupy na rzecz spółki odbywałby się na drukarce znajdującej się w siedzibie spółki (odbiorcy faktur) - przewidziane są tu dwa warianty:

1) spółka otrzymałaby upoważnienie udzielone przez inne podmioty z grupy do wydruku wystawionych na jej rzecz faktur wprost z informatycznych systemów finansowych tych podmiotów, tj. wystawców faktur (udzielenie upoważnienia łączyłoby się z nadaniem odpowiedniego dostępu określonym osobom do systemów informatycznych wystawców faktur w zakresie wydruku wystawionych na rzecz spółki faktur; wydruk byłby inicjowany przez spółkę po otrzymaniu przez nią informacji o wystawieniu faktury przez jej wystawcę);

2) drukarka znajdująca się w siedzibie spółki zostałaby podłączona do sieci informatycznej w ten sposób, że wystawcy faktur na rzecz spółki, będący podmiotami z grupy, mieliby możliwość wydruku faktur wprost na tej drukarce (wydruk byłby inicjowany przez wystawcę faktur bez udziału spółki, rola spółki ograniczałaby się do zabrania wydrukowanych faktur z drukarki).

Według warszawskiej izby, we wszystkich opisanych przypadkach spółka dokonuje elektronicznego przekazu treści dokumentu zapisanej w języku informatycznym - nie ma tu znaczenia, czy faktury są wysyłane do odbiorcy w formie PDF, czy odbiorca drukuje faktury wystawione na jego rzecz wprost z informatycznych systemów wystawców faktur, czy też wystawca faktur ma możliwość wydruku faktur wprost na drukarce znajdującej się w siedzibie odbiorcy (nie można uznać takich faktur za tożsame z fakturami wystawianymi w formie papierowej). W związku z tym, aby faktury takie mogły zostać uznane za wystawione zgodnie z prawem i stanowić podstawę do odliczenia podatku, muszą spełniać wymogi określone w rozporządzeniu ministra finansów z 14 lipca 2005 r. w sprawie faktur elektronicznych.

W opinii dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, opisane sposoby dostarczania faktur do podatnika, w świetle postanowień tego rozporządzenia, nie wywołują skutków prawnych. Zgodnie bowiem z powołanymi przepisami e-faktury muszą być akceptowane przez odbiorcę. Ich autentyczność zaś potwierdzona tzw. bezpiecznym podpisem elektronicznym, zweryfikowanym przez certyfikat albo system wymiany danych elektronicznych (EDI) - samo wygenerowanie oryginału faktury VAT (w formacie pliku PDF) i umożliwienie nabywcy pobrania go z serwera dostawcy bądź wysłanie nabywcy oryginału faktury VAT za pomocą systemu informatycznego nie zapewnia gwarancji niekwestionowanej autentyczności pochodzenia faktury od podmiotu, który ją wystawił, oraz gwarancji integralności i nienaruszalności zawartej w niej treści. W tej sytuacji nie dochodzi do wprowadzenia faktury do obrotu prawnego, co ma istotne konsekwencje prawne, w szczególności w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego u odbiorcy takiej faktury. Oczywiście istnieje możliwość przekazywania faktur w formie opisanej przez podatnika, jednak na gruncie obowiązujących przepisów faktury te nie rodzą żadnych skutków prawnych. W takim przypadku mamy do czynienia wyłącznie z przekazaniem, do wiadomości odbiorcy, treści faktury, a nie wystawieniem i doręczeniem dokumentu.

Izba Skarbowa w Warszawie podkreśla, że nie jest możliwe, jak pragnie spółka, przyjęcie dualizmu - wystawianie dla kontrahenta faktury i pobieranie jej przez zainteresowanego poprzez system elektroniczny, a następnie drukowanie jej przez obie strony na materiałach piśmiennych i traktowanie jej jako dokumentu na piśmie. W związku z tym podatnik nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych, w opisany sposób, od wystawców z grupy - przedmiotowe faktury nie zostaną bowiem wprowadzone do obrotu prawnego (brak skutecznego doręczenia).

Na koniec chcemy przyjrzeć się jeszcze interpretacji indywidualnej dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 9 lipca 2010 r. (nr ITPP1/443-386/10/BS). Dotyczy ona sposobu rozliczenia obrotu i podatku należnego w przypadku, gdy pracownik - jako osoba uprawniona - dokonywał sprzedaży biletów komunikacji miejskiej, fałszując kopie faktur przekazanych do rozliczenia.

W przypadku, którym zajmowała się bydgoska izba, dział księgowości spółki podczas rozliczania pracownika (kasjera) ze stanu posiadanych przez niego biletów komunikacji miejskiej przeznaczonych do sprzedaży wykrył brak biletów. Pracownik nie przyznał się do winy. Został obciążony notą księgową za powstały niedobór. Spółka skierowała sprawę do prokuratury, w związku z czym obecnie prowadzone jest śledztwo w tej sprawie. Jednocześnie, niezależnie od prowadzonego postępowania prokuratury, spółka podjęła sama działania w celu wyjaśnienia przyczyn powstania niedoboru - wezwała kontrahentów (uprawnionych), z którymi współpracuje, w celu przedstawienia wykazu zakupionych od spółki biletów za okres od 2005 roku do 2009 roku. Ze wstępnych ustaleń wynika, że kasjer fałszował faktury w następujący sposób:

● oryginał niezgodny z kopią - w posiadaniu kontrahenta jest oryginał faktury zawierający wyższą sumę, którą zapłacono gotówką, pobraną przez kasjera, natomiast w księgowości spółki znajduje się kopia na niższą wartość,

● oryginał za faktycznie zakupione bilety jest w posiadaniu kontrahenta, natomiast w księgach spółki znajduje się faktura anulowana,

● dwóch różnych kontrahentów posiada fakturę z tym samym numerem (każdy twierdzi, że dokonał zakupu biletów i zapłacił gotówką), natomiast w księgowości spółki znajduje się kopia tylko jednego z kontrahentów.

Przytoczone przykłady wskazują na rozbieżności w wystawianych fakturach. Oryginały znajdujące się w posiadaniu kontrahentów różnią się od kopii, które są ujęte w ewidencji księgowej spółki. Weryfikacja zestawień zakupionych biletów nie objęła wszystkich kontrahentów, gdyż niektórzy nie prowadzą już działalności gospodarczej lub też nie wszyscy dostarczyli dokumenty.

Bydgoska izba zwróciła uwagę, że skoro pracownik był osobą uprawnioną do wystawiania w imieniu spółki faktur i oryginały faktur potwierdzają rzeczywistą sprzedaż biletów (świadczą o tym wyjaśnienia kontrahentów oraz powstały niedobór biletów), obrót i kwoty podatku należnego zawarte w wystawionych fakturach (oryginałach potwierdzających faktyczną sprzedaż) powinny być zaewidencjonowane w ewidencjach i odpowiednio zadeklarowane w deklaracjach dla podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe, w których powstał obowiązek podatkowy dla tych czynności, określony zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 7) ustawy o podatku od towarów i usług, a co za tym idzie, za te okresy rozliczeniowe spółka powinna dokonać stosownych korekt deklaracji.

Bezzasadne w tej sytuacji jest wystawienie faktur korygujących, gdyż w omawianym stanie faktycznym nie wystąpiła sytuacja, dla której ustawodawca przewidział możliwość wystawienia faktur korygujących.

Natomiast w odniesieniu do transakcji dotyczących przypadków, w których brak jest możliwości weryfikacji dokumentów u kontrahentów, zdaniem Izby Skarbowej w Bydgoszczy niewłaściwe jest przyjęcie założenia, że kopie faktur będących w posiadaniu spółki należy traktować jako prawdziwe. Spółka bowiem powinna dołożyć należytej staranności w celu ustalenia obrotów z tytułu faktycznie dokonanej sprzedaży i w efekcie jej działania powinny doprowadzić do ustalenia rzeczywistej wielkości obrotu i kwot należnego podatku z tytułu sprzedanych w imieniu spółki - przez uprawnioną osobę - biletów komunikacji miejskiej.

Zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami "Faktura VAT"

Gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest zobowiązana do jego zapłaty. Ta zasada ma też zastosowanie, gdy podatnik wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku wyższą od kwoty podatku należnego

Faktury i faktury korygujące są wystawiane co najmniej w dwóch egzemplarzach, przy czym oryginał otrzymuje nabywca, a kopię zatrzymuje sprzedawca

Spółka dokonuje sprzedaży towarów oraz świadczenia usług na rzecz m.in. podmiotów krajowych, które dokumentuje fakturami VAT. Transakcje te wiążą się niekiedy z koniecznością korygowania obrotu przez wystawianie faktur korygujących. Spółka wystawia faktury korygujące, w szczególności z powodu: obniżenia ceny, zwrotu towaru, pomyłek w ilościach bądź cenie, a także z innych przyczyn powodujących obniżenie podstawy opodatkowania dla celów VAT. Spółka zamierza dokonywać obniżenia podstawy opodatkowania na podstawie wystawionych faktur korygujących na moment ich wystawienia. Oznacza to, że spółka zamierza dokonać obniżenia podatku należnego na podstawie wystawionej faktury korygującej bez uzyskania potwierdzenia odbioru faktury korygującej. Czy w przypadku braku potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez kontrahenta spółka może pomniejszyć obrót (podstawę opodatkowania) oraz kwotę podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc wystawienia faktury korygującej?

W sytuacji braku potwierdzenia odbioru faktury korygującej podatnik nie ma możliwości obniżenia obrotu i podatku należnego o kwoty wynikające z faktur korygujących wystawionych ze wskazanych przyczyn. Potwierdzenie odbioru faktury korygującej pełni istotną rolę w systemie podatku od towarów i usług opartym na metodzie fakturowej, gdyż zapobiega nieuzasadnionym obniżkom podstawy opodatkowania u dostawcy.

Przepisy nie narzucają formy, w jakiej potwierdzenie odbioru faktur korygujących ma być dokonane, zatem strony mają swobodę wyboru metody tego potwierdzenia. Wobec tego potwierdzenie może mieć dowolną formę, która pozwoli na jednoznaczne stwierdzenie, że sprzedawca to potwierdzenie otrzymał. Bez wątpienia taki wymóg dowodowy spełnia uzyskanie zwrotnie kopii faktury korygującej z własnoręcznym podpisem odbiorcy. Dopuszczalne jest również potwierdzenie w innej formie, np. przez pisemne, odrębne potwierdzenie tego faktu bądź też zwrotne potwierdzenie odbioru wskazujące na zawartość przesyłki, bądź też w każdy inny sposób, który potwierdza, że faktura trafiła do adresata. Może być to zatem zwrotne potwierdzenie odbioru wysłane pocztą, w formie listu poleconego, przesyłki zawierającej fakturę korygującą, może to być pisemne odrębne potwierdzenie faktu otrzymania takiej faktury korygującej, może być to przesłana zwrotnie kopia podpisanej faktury korygującej.

W konsekwencji, brak potwierdzenia odbioru faktury korygującej uniemożliwia podatnikowi obniżenie podstawy opodatkowania oraz podatku należnego na podstawie wystawionej faktury korygującej.

Ustawodawca wyraźnie wskazał, jakie warunki musi spełniać bilet jednorazowy, aby można go było uznać za fakturę. Ustawodawca nie pozostawia w tej materii dowolności uznania za fakturę każdego biletu, bez uwzględnienia ponad 50-kilometrowej odległości, do przejazdu której bilety te uprawniają - podkreślił dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z 7 lipca 2010 r. (nr ITPP1/443-365a/10/AJ)

1) imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;

2) numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy (z pewnymi wyjątkami);

3) numer kolejny faktury oznaczonej jako "Faktura VAT";

4) dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;

5) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;

6) miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;

7) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

8) wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

9) stawki podatku;

10) sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;

11) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

12) kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Wyszczególnienie w fakturze kwot podatku nie jest wymagane, jeżeli sprzedaż jest opodatkowana, a wartość sprzedaży wraz z podatkiem jest niższa od:

● 6,18 zł - w przypadku towarów i usług opodatkowanych stawką 3-proc.;

● 6,42 zł - w przypadku towarów i usług opodatkowanych stawką 7-proc.;

● 7,32 zł - w przypadku towarów i usług opodatkowanych stawką 22-proc.

Kwoty podatku wykazuje się w złotych bez względu na to, w jakiej walucie określona jest kwota należności w fakturze. Kwoty wykazywane w fakturze zaokrągla się do pełnych groszy, przy czym końcówki poniżej 0,5 grosza pomija się, a końcówki 0,5 grosza i wyższe zaokrągla się do 1 grosza.

1) bilety jednorazowe uprawniające do przejazdu na odległość nie mniejszą niż 50 km, wydawane przez podatników uprawnionych do świadczenia usług polegających na przewozie osób: kolejami normalnotorowymi, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami, jeżeli zawierają następujące dane:

a) nazwę i numer identyfikacji podatkowej sprzedawcy,

b) numer i datę wystawienia biletu,

c) informacje pozwalające na identyfikację rodzaju usługi,

d) kwotę należności wraz z podatkiem,

e) kwotę podatku;

2) dokumenty dotyczące usług pośrednictwa finansowego zwolnionych od podatku, jeżeli zawierają co najmniej następujące dane:

a) określenie usługodawcy i usługobiorcy,

b) numer kolejny i datę ich wystawienia,

c) nazwę usługi,

d) kwotę, której dotyczy dokument;

3) dowody zapłaty za przejazdy autostradami płatnymi, jeżeli zawierają następujące dane:

a) nazwę i numer identyfikacji podatkowej sprzedawcy,

b) numer kolejny i datę wystawienia,

c) informacje pozwalające na identyfikację rodzaju usługi, w szczególności nazwę autostrady, za przejazd którą pobierana jest opłata,

d) kwotę należności wraz z podatkiem,

e) kwotę podatku;

4) rachunki, o których mowa w art. 87 i 88 Ordynacji podatkowej.

Ewa Matyszewska

ewa.matyszewska@infor.pl

Ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.).

Rozporządzenie ministra finansów z 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 212, poz. 1337 z późn. zm.).

Rozporządzenie ministra finansów z 14 lipca 2005 r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz.U. nr 133, poz. 1119).