Nie zawsze aktualizuje się VAT-R
Podatnik nie musi aktualizować zgłoszenia VAT-R, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy o NIP.
Przez wiele lat każda zmiana danych zawartych w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R powodowała obowiązek złożenia aktualizacji do właściwego naczelnika urzędu skarbowego. Zmieniło się to dzięki nowelizacji ustawy o VAT z 24 kwietnia 2010 r.
Przemysław Skorupa, menedżer w Deloitte, tłumaczy, że w świetle nowych przepisów podatnik nie ma obowiązku aktualizacji VAT-R w przypadkach, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy o NIP.
- Zatem w przypadku zmiany miejsca siedziby, nazwy itp. podatnik nie musi dodatkowo składać aktualizacji VAT-R. To uproszczenie nie dotyczy jednak sytuacji, gdy zmienia się właściwość urzędu skarbowego - podkreśla Przemysław Skorupa.
Według naszego rozmówcy, aktualizacja VAT-R będzie potrzebna, gdy podatnik będzie chciał zmienić zasady rozliczeń VAT, np. gdy tzw. mały podatnik chce wybrać kasową metodę rozliczeń (jeżeli wcześniej nie rozliczał podatku w taki sposób). Ponadto - jak dodaje Przemysław Skorupa - przez aktualizację VAT-R powinien zostać dokonany wybór kwartalnego sposobu rozliczeń. W takim zgłoszeniu aktualizującym podatnik powinien również zaznaczyć, jakiego rodzaju deklaracje podatkowe będzie składał (VAT-7K - w przypadku małych podatników czy też VAT-7D w przypadku pozostałych podatników składających deklaracje kwartalne).
ewa.matyszewska@infor.pl
@RY1@i02/2011/010/i02.2011.010.183.003b.001.jpg@RY2@
Hanna Kozłowska | ekspert w KDA Kancelaria Doradców i Audytorów
Na mocy przepisów ustawy nowelizującej z 29 października 2010 r. (Dz.U. nr 226, poz. 1476) zlikwidowano załącznik nr 4 ustawy o VAT, który stanowił wykaz usług zwolnionych. Jednocześnie uregulowania dotyczące zwolnień z podatku zostały przeniesione bezpośrednio do ustawy. Konsekwencją tych zmian jest zawężenie zakresu usług, które są zwolnione z VAT (np. usługi medyczne).
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 i 19 ustawy o VAT zwalnia się z podatku: usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związanych, wykonywanych przez zakłady opieki zdrowotnej oraz usługi w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczonych przez lekarzy i lekarzy dentystów, pielęgniarki i położne, psychologów oraz osoby wykonujące inne zawody medyczne.
Od 1 stycznia 2011 r. zwolnienie z opodatkowania usług VAT ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Do zwolnienia uprawnione są tylko ściśle wskazane podmioty i tylko w stosunku do usług mających cel diagnostyczny, profilaktyczny czy leczniczy.
Tylko zakłady opieki zdrowotnej, lekarze czy pielęgniarki uprawnieni są do stosowania zwolnienia. Jeśli przedsiębiorca nie jest jednym z takich podmiotów, wystawiając refakturę powinien opodatkować usługę stawką 23-proc. W przypadku więc np. nabycia pakietów medycznych na rzecz pracowników ich nabycie przez przedsiębiorcę nie będzie podlegać VAT. Jeśli jednak podatnik zdecyduje się na następcze przerzucenie kosztów takich pakietów (lub ich części) na pracownika, refaktura powinna uwzględniać ich opodatkowanie według podstawowej stawki VAT.
ROZMAWIAŁA EWA MATYSZEWSKA
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu