Dzierżawiony teren wlicza się do gospodarstwa rolnego

Podatnik prowadził działalność rolniczą na gruntach, których łączna powierzchnia wynosiła niecałe pół hektara. To za mało, aby można było je zaklasyfikować jako gospodarstwo rolne (musiałby to bowiem być 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy). Jednocześnie mężczyzna dzierżawił inne grunty, które traktował jako "przedłużenie" już posiadanych terenów. Po zsumowaniu jednych i drugich, ich łączna powierzchnia przekraczała 1 ha. Rolnik uznał zatem, że jest posiadaczem gospodarstwa rolnego i nie powinien płacić podatku od budynków, które służą mu w prowadzeniu działalności rolniczej i znajdują się na terenie gospodarstwa.

Organy podatkowe nie podzielały tej oceny. Zarówno burmistrz, jak i samorządowe kolegium odwoławcze stwierdziły, że z rejestru gruntów i budynków jednoznacznie wynika, iż mężczyzna jest właścicielem wyłącznie niecałej połowy hektara. Z tego powodu jego nieruchomość nie może być traktowana jako gospodarstwo rolne, bo nie spełnia warunku wskazanego w art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1381 ze zm.).

Mężczyzna argumentował, że w świetle tego przepisu za gospodarstwo rolne należy rozumieć obszar gruntów stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu określonej osoby. A ponieważ termin "posiadanie" nie został przez ustawodawcę sprecyzowany, to może on dotyczyć zarówno posiadania samoistnego, jak i zależnego. Decydująca jest po prostu określona powierzchnia - przekonywał. WSA w Szczecinie orzekł jednak, że mężczyzna nie może być posiadaczem gospodarstwa rolnego, bo posiadacz zależny nie jest w ogóle wymieniany w art. 3 ust. 1 ustawy jako podatnik. Jest nim tylko posiadacz samoistny.

Naczelny Sąd Administracyjny przyznał jednak rację podatnikowi. Orzekł, że za gospodarstwo rolne mogą być uważane również grunty dzierżawione. Zdaniem NSA organy I instancji błędnie uznały, że w przepisie chodzi tylko o własność i posiadanie samoistnie, bo - jak słusznie podnosił podatnik - "posiadanie", o którym mowa w art. 2 ust. 1, nie zostało przez ustawodawcę uściślone. To oznacza, że dotyczy nie tylko posiadaczy samoistnych, ale też i zależnych. NSA nie zgodził się z WSA, że definicję gospodarstwa rolnego z art. 2 ust. 1 należy uzupełnić o przesłanki z art. 3 ust. 1 (kto jest podatnikiem podatku rolnego) i art. 4 ust. 1 pkt 2 (co stanowi podstawę opodatkowania). Zdaniem sądu definicja ta jest kompletna. - Skoro zatem przyjmujemy, że było to gospodarstwo rolne, to podatnikowi przysługiwało zwolnienie dla budynków wykorzystywanych na cele prowadzonej działalności rolniczej - wyjaśnił sędzia Jerzy Rypina.

Jakub Pawłowski

 jakub.pawlowski@infor.pl

ORZECZNICTWO

Wyroki z 12 lutego 2014 r., sygn. akt II FSK 3601/13, II FSK 105/14. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia