Ustawa z 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (cz. 5)

(...)

36) w art. 40:

a) w ust. 1:

- w pkt 1 lit. c otrzymuje brzmienie:

"c) przemieszczane, w celu dokonania eksportu, ze składu podatkowego na terytorium kraju do urzędu celno-skarbowego na terytorium kraju, który nadzoruje faktyczne wyprowadzenie tych wyrobów poza terytorium Unii Europejskiej;",

- w pkt 2 lit. b otrzymuje brzmienie:

"b) urzędu celno-skarbowego na terytorium kraju, który nadzoruje faktyczne wyprowadzenie tych wyrobów poza terytorium Unii Europejskiej,",

b) w ust. 2:

- pkt 3-5 otrzymuje brzmienie:

"3) w celu dokonania eksportu, ze składu podatkowego na terytorium kraju przez terytorium państw członkowskich do organu celnego, który nadzoruje faktyczne wyprowadzenie tych wyrobów poza terytorium Unii Europejskiej;

4) ze składu podatkowego na terytorium państwa członkowskiego do urzędu celno-skarbowego na terytorium kraju, który nadzoruje faktyczne wyprowadzenie tych wyrobów poza terytorium Unii Europejskiej;

5) ze składu podatkowego na terytorium państwa członkowskiego przez terytorium kraju do organu celnego na terytorium innego państwa członkowskiego, który nadzoruje faktyczne wyprowadzenie tych wyrobów poza terytorium Unii Europejskiej;",

- w pkt 10 lit. d otrzymuje brzmienie:

"d) organu celnego na terytorium państwa członkowskiego, który nadzoruje faktyczne wyprowadzenie tych wyrobów poza terytorium Unii Europejskiej;",

- w pkt 11 lit. d i e otrzymują brzmienie:

"d) urzędu celno-skarbowego na terytorium kraju, który nadzoruje faktyczne wyprowadzenie tych wyrobów poza terytorium Unii Europejskiej,

e) organu celnego na terytorium państwa członkowskiego, który nadzoruje faktyczne wyprowadzenie tych wyrobów poza terytorium Unii Europejskiej, przez terytorium kraju.";

● Artykuł 40 nowelizowanej ustawy otwiera w ramach Działu III ustawy: Organizacja obrotu wyrobami akcyzowymi Rozdział 1 zatytułowany Procedura zawieszenia poboru akcyzy.

Procedura zawieszenia poboru akcyzy ma zastosowanie w sytuacji przemieszczania wyrobów akcyzowych m.in. do urzędu celno-skarbowego na terytorium Polski, który nadzoruje wyprowadzanie tych wyrobów poza obszar Unii Europejskiej. Natomiast w odniesieniu do organów innych państw członkowskich, które nadzorują wyprowadzenie tych wyrobów poza terytorium Unii Europejskiej, ustawodawca posługuje się pojęciem organu celnego.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

37) w art. 41:

a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

"2) złożenie we właściwym urzędzie skarbowym zabezpieczenia akcyzowego.",

b) ust. 15 otrzymuje brzmienie:

"15. W przypadku dokonania kontroli lub wystąpienia w trakcie przemieszczania wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy innego zdarzenia, które może mieć wpływ na przemieszczanie wyrobów akcyzowych z zastosowaniem tej procedury lub na jej dokumentowanie, właściwy naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celno-skarbowego zamieszcza w Systemie informację o dokonanej kontroli lub o takim zdarzeniu.";

● W przypadku gdy procedura zawieszenia poboru akcyzy jest związana z przemieszczaniem wyrobów akcyzowych, warunkiem jej zastosowania jest m.in. złożenie zabezpieczenia akcyzowego. Składa się je w urzędzie skarbowym. Nie zmienia to faktu, że organami kontrolującymi przemieszczanie takich wyrobów pozostają również naczelnicy urzędów celno-skarbowych.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

38) w art. 41a:

a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

"1a. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, porównania danych dotyczących wyrobów akcyzowych zawartych w zgłoszeniu celnym z danymi zawartymi w e-AD dokonuje naczelnik urzędu celno-skarbowego, który dopuścił wyroby akcyzowe do obrotu.",

b) w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

"2) sporządzeniu przez podmiot wysyłający dokumentu zastępującego e-AD oraz przekazaniu kopii tego dokumentu właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oraz właściwemu naczelnikowi urzędu celno-skarbowego.",

c) ust. 7 otrzymuje brzmienie:

"7. Jeżeli System jest niedostępny, podmiot wysyłający przed rozpoczęciem przemieszczania wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy jest obowiązany:

1) przekazać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego wraz z dokumentem, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, kopię dokumentu potwierdzającego złożenie zabezpieczenia akcyzowego, którym zostanie objęte zobowiązanie podatkowe albo zobowiązanie podatkowe oraz opłata paliwowa, dotyczące przemieszczanych wyrobów;

2) złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenie w sprawie zabezpieczenia akcyzowego, którym zostanie objęte zobowiązanie podatkowe albo zobowiązanie podatkowe oraz opłata paliwowa, dotyczące przemieszczanych wyrobów, o terminie ważności i kwocie wolnej zabezpieczenia generalnego lub o wysokości i terminie ważności zabezpieczenia ryczałtowego;

3) złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenie przewoźnika lub spedytora, który złożył zabezpieczenie generalne, albo podmiotu odbierającego, o wyrażeniu zgody na objęcie zobowiązania podatkowego podmiotu wysyłającego albo zobowiązania podatkowego podmiotu wysyłającego oraz opłaty paliwowej, do której zapłaty może być on obowiązany, ich zabezpieczeniem akcyzowym - w przypadkach, o których mowa w art. 63 ust. 3 pkt 1 i ust. 4.";

● Przemieszczanie wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy rozpoczyna się m.in. z chwilą dopuszczenia wyrobów akcyzowych do obrotu w przypadkach określonych ustawą. Pod warunkiem jednak, że dane dotyczące wyrobów akcyzowych zawarte w zgłoszeniu celnym zgadzają się z danymi zawartymi w e-AD, sprawdzonym pod względem kompletności i prawidłowości danych i któremu został nadany numer referencyjny. W takim przypadku porównania danych zawartych w zgłoszeniu celnym z danymi zawartymi w e-AD dokonuje obecnie naczelnik urzędu celno-skarbowego, który dopuścił wyroby akcyzowe do obrotu.

Przemieszczenie wyrobów akcyzowych może być rozpoczęte albo po przesłaniu przez podmiot wysyłający do systemu projektu e-AD i uzyskaniu z tego systemu e-AD z nadanym numerem referencyjnym, sprawdzonego pod względem kompletności i prawidłowości danych zawartych w tym dokumencie, albo po sporządzeniu przez podmiot wysyłający dokumentu zastępującego e-AD.

W tym drugim przypadku kopię takiego dokumentu przekazuje się zarówno właściwemu naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, jak i naczelnikowi urzędu skarbowego. Ten dualizm związany z informowaniem o rozpoczynającej się procedurze przemieszczenia jest konsekwencją podziału kompetencji w zakresie podatku akcyzowego pomiędzy te dwa organy.

● Przez system na potrzeby tych procedur rozumie się krajowy system teleinformatyczny służący do obsługi przemieszczania wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, w szczególności do przesyłania e-AD, raportu odbioru i raportu wywozu, unieważnienia e-AD, zmiany miejsca przeznaczenia oraz zawiadomienia o zmianie miejsca przeznaczenia, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 684/2009 z 24 lipca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy Rady 2008/118/WE w odniesieniu do skomputeryzowanych procedur przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy (Dz.Urz. UE z 2009 r. L 197, s. 24 ze zm.). W przypadku gdy system nie funkcjonuje, podatnik przemieszczający wyroby akcyzowe ma obowiązek złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego kopię dokumentu potwierdzającego złożenie zabezpieczenia akcyzowego. Obowiązek taki istnieje niezależnie od tego, z jakich powodów system nie działa oraz mimo faktu, że naczelnik urzędu celno-skarbowego jest także organem podatkowym (organem KAS), analogicznie jak naczelnik urzędu skarbowego. Jest to w konsekwencji przerzucenie na podatnika obowiązku dostarczania informacji organom podatkowym, które nie mogą pomiędzy sobą wymienić określonych informacji.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

39) w art. 41b w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

"2) właściwych władz państwa członkowskiego Unii Europejskiej podmiotu odbierającego, w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu dokonywanego przez organ celny znajdujący się w państwie członkowskim Unii Europejskiej.";

40) w art. 41e:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. W przypadku otrzymania z Systemu informacji o zamiarze przeprowadzenia przez naczelnika urzędu celno-skarbowego kontroli celno-skarbowej odebranych wyrobów akcyzowych podmiot odbierający ma obowiązek przesłania do Systemu powiadomienia o przybyciu przemieszczanych wyrobów akcyzowych niezwłocznie po ich odbiorze. Podmiot odbierający nie dokonuje rozładunku wyrobów do momentu przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej.",

b) ust. 3a otrzymuje brzmienie:

"3a. Jeżeli projekt raportu odbioru zawiera kompletne i prawidłowe dane oraz, w przypadku wyrobów akcyzowych objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa - nie zostało odnotowane obciążenie zabezpieczenia generalnego podmiotu odbierającego kwotą akcyzy albo kwotą akcyzy i opłaty paliwowej, wynikającymi z ilości i rodzaju przemieszczanych wyrobów akcyzowych, albo nie zostało odnotowane objęcie tych wyrobów akcyzowych zabezpieczeniem ryczałtowym albo objęcie ich zwolnieniem z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego udzielonym podmiotowi odbierającemu, raport odbioru jest przesyłany z Systemu do podmiotów, o których mowa w ust. 3, po potwierdzeniu w Systemie przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego, że zobowiązanie podatkowe podmiotu odbierającego lub obowiązek zapłaty przez niego opłaty paliwowej, dotyczące przemieszczanych wyrobów, w całości lub w części wygasły lub że nie mogą już powstać.",

c) w ust. 4:

- pkt 1 otrzymuje brzmienie:

"1) projekt raportu odbioru albo projekt raportu wywozu sporządzony przez organ celny, o którym mowa w art. 221 ust. 2 lub art. 332 ust. 3-4 rozporządzenia 2015/2447, zawiera niekompletne lub nieprawidłowe dane, albo",

- część wspólna otrzymuje brzmienie:

"- informacja o błędach jest automatycznie wysyłana z Systemu odpowiednio do podmiotu odbierającego albo do właściwego organu celnego.",

d) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

"5. W przypadku eksportu wyrobów akcyzowych przez urząd celno-skarbowy wyprowadzenia znajdujący się na terytorium kraju w Systemie jest tworzony raport wywozu na podstawie informacji uzyskanej z elektronicznego systemu obsługi eksportu, potwierdzającej wyjście wyrobów poza terytorium Unii Europejskiej. Raport wywozu po sprawdzeniu pod względem kompletności i prawidłowości danych w nim zawartych jest automatycznie przesyłany z Systemu do podmiotu wysyłającego albo do właściwych dla podmiotu wysyłającego władz państwa członkowskiego Unii Europejskiej.",

e) ust. 8 i 9 otrzymują brzmienie:

"8. W przypadku braku raportu odbioru albo gdy raport odbioru potwierdza dostarczenie tylko części przemieszczanych wyrobów akcyzowych do podmiotu odbierającego, odnotowanie zwolnienia:

1) zabezpieczenia generalnego z obciążenia, w całości lub w części, jest dokonywane w Systemie przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego, po uzyskaniu przez niego potwierdzenia, że zobowiązanie podatkowe lub obowiązek zapłaty opłaty paliwowej dotyczące przemieszczanych wyrobów w całości lub w części wygasły lub że zobowiązanie podatkowe nie może już powstać;

2) wyrobów z objęcia zabezpieczeniem ryczałtowym jest dokonywane w Systemie przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego, po uzyskaniu przez niego potwierdzenia, że zobowiązanie podatkowe oraz obowiązek zapłaty opłaty paliwowej dotyczące przemieszczanych wyrobów w całości wygasły lub że zobowiązanie podatkowe nie może już powstać.

9. Podmiot objęty zwolnieniem od akcyzy wynikającym z art. 31 ust. 1 dostarcza do właściwego naczelnika urzędu skarbowego dokument zastępujący raport odbioru wraz ze świadectwem zwolnienia w ciągu 5 dni od dnia zakończenia przemieszczania. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego niezwłocznie wprowadza raport odbioru do Systemu w imieniu tego podmiotu.";

41) w art. 41f:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. System jest niedostępny, jeżeli użytkownik Systemu poinformuje właściwy organ o niemożności przesyłania do Systemu dokumentów, a ten organ potwierdzi niedostępność Systemu.",

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

"4. W przypadku gdy System jest niedostępny, podmiot wysyłający i podmiot odbierający przekazują właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego albo naczelnikowi urzędu celno-skarbowego informacje, które w przypadku dostępności Systemu przesyłają do Systemu.",

c) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

"6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1) wyznaczy organ właściwy w sprawie, o której mowa w ust. 1,

2) może określić szczegółowe zasady postępowania podmiotów wysyłających, podmiotów odbierających oraz organów podatkowych w przypadku niedostępności Systemu oraz po przywróceniu jego dostępności

- uwzględniając konieczność monitorowania przemieszczania wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy.";

42) art. 41g otrzymuje brzmienie:

"Art. 41g. 1. Jeżeli w momencie zakończenia przemieszczania wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy System jest niedostępny lub do tego momentu nie uzyskano e-AD, podmiot odbierający, który złożył zabezpieczenie generalne, którego kwota wolna pokrywa kwotę akcyzy albo kwotę akcyzy i opłaty paliwowej, wynikające z ilości i rodzaju przemieszczanych wyrobów akcyzowych objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, albo złożył zabezpieczenie ryczałtowe, albo został zwolniony z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego, które obejmują te wyroby akcyzowe, przedstawia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, nie później niż w terminie 5 dni od dnia zakończenia przemieszczania, dokument zastępujący raport odbioru, potwierdzający, że przemieszczanie zostało zakończone.

2. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego po uzyskaniu potwierdzenia, że podmiot odbierający, o którym mowa w ust. 1, złożył zabezpieczenie generalne lub zabezpieczenie ryczałtowe obejmujące odebrane wyroby akcyzowe albo został zwolniony z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego obejmującego odebrane wyroby akcyzowe, przesyła otrzymany dokument zastępujący raport odbioru właściwemu dla podmiotu wysyłającego naczelnikowi urzędu skarbowego, a w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego - właściwym dla podmiotu wysyłającego władzom państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Właściwy dla podmiotu wysyłającego naczelnik urzędu skarbowego przesyła otrzymany dokument zastępujący raport odbioru podmiotowi wysyłającemu.

3. Jeżeli, w przypadku eksportu wyrobów akcyzowych, System jest niedostępny lub gdy nie uzyskano e-AD, naczelnik urzędu celno-skarbowego, który nadzoruje faktyczne wyprowadzenie tych wyrobów poza terytorium Unii Europejskiej, przesyła dokument zastępujący raport wywozu właściwemu dla podmiotu wysyłającego naczelnikowi urzędu skarbowego albo właściwym dla podmiotu wysyłającego władzom państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego przesyła otrzymany dokument zastępujący raport wywozu podmiotowi wysyłającemu.";

43) w art. 41h ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celno-skarbowego, podmiot wysyłający oraz podmiot odbierający są obowiązani zapewnić aktualną informację o przemieszczanych wyrobach akcyzowych, jeżeli informacja taka nie jest automatycznie zapewniana przez System.";

● Naczelnik urzędu celno-skarbowego może dokonać weryfikacji przemieszczanych wyrobów akcyzowych w drodze kontroli celno-skarbowej. Wówczas odbierający ma obowiązek przesłania do systemu powiadomienia o przybyciu przemieszczanych wyrobów akcyzowych niezwłocznie po ich odbiorze. Podmiot odbierający nie dokonuje rozładunku wyrobów do momentu przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej.

Informacja o dokonanym przesunięciu wyrobów akcyzowym jest przekazywana do systemu w formie raportu odbioru. Od jego treści uzależnione jest pokrycie części podatku akcyzowego z udzielonego przez podatnika zabezpieczenia. Obciążenia lub zwolnienia zabezpieczenia dokonuje naczelnik urzędu skarbowego, który jest właściwy do jego przyjęcia.

Funkcjonowanie systemu jako elektronicznej formy wymiany danych pomiędzy podatnikami a organami podatkowymi ma istotne znaczenie dla ostatecznego zamknięcia procedury przemieszczenia akcyzy. Jak wskazują bowiem znowelizowane przepisy, w przypadku gdy system jest niedostępny, podmiot wysyłający i podmiot odbierający przekazują właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego albo naczelnikowi urzędu celno-skarbowego informacje, które w przypadku dostępności systemu przesyłają do systemu. Ponadto jeżeli w momencie zakończenia przemieszczania wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy system jest niedostępny lub do tego momentu nie uzyskano e-AD, podmiot odbierający przedstawia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, nie później niż w terminie pięciu dni od dnia zakończenia przemieszczania, dokument zastępujący raport odbioru, potwierdzający, że przemieszczanie zostało zakończone. Dotyczy to podatnika, który złożył zabezpieczenie generalne, którego kwota wolna pokrywa kwotę akcyzy albo kwotę akcyzy i opłaty paliwowej, wynikające z ilości i rodzaju przemieszczanych wyrobów akcyzowych objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, albo złożył zabezpieczenie ryczałtowe, albo został zwolniony z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego, które obejmują te wyroby akcyzowe. Jest to podstawa do przekazania stosownych informacji o zamknięciu procedury przemieszczenia organom celnym państwa, w którym rozpoczęto przemieszczenie.

● Należy wskazać, że w świetle znowelizowanych przepisów system jest niedostępny nie tylko, gdy jego użytkownik poinformuje właściwy organ o niemożności przesyłania do niego dokumentów. Przy czym niezbędne jest potwierdzenie niedostępności systemu przez organ podatkowy. Kontrowersyjnym zapisem wśród nowelizowanych przepisów jest także stwierdzenie, że nie tylko organy podatkowe, ale także podmiot wysyłający i podmiot odbierający są zobowiązani zapewnić aktualną informację o przemieszczanych wyrobach akcyzowych, jeżeli informacja taka nie jest automatycznie zapewniana przez system. Mając na uwadze fakt, że podmioty dokonujące obrotu wyrobami akcyzowymi nie mają wpływu na funkcjonowanie systemu poza możliwością przekazywania do niego informacji, realizacja tej normy może być utrudniona w praktyce. Obecnie zakres i sposób przekazywania danych do systemu określa rozporządzenie ministra rozwoju i finansów z 22 lutego 2017 r. w sprawie informacji umieszczanych w systemie oraz w e-AD (Dz.U. poz. 388).

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

44) w art. 42:

a) w ust. 2 część wspólna otrzymuje brzmienie:

"- właściwy naczelnik urzędu skarbowego pobiera akcyzę obliczaną z zastosowaniem stawek akcyzy obowiązujących w dniu, w którym doszło do tego naruszenia, a jeżeli tego dnia nie można ustalić - obowiązujących w dniu, w którym stwierdzono to naruszenie.",

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

"3. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego, o którym mowa w ust. 2, informuje za pomocą Systemu właściwe władze podatkowe państwa członkowskiego Unii Europejskiej, z terytorium którego dokonano wysyłki, o naruszeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy oraz o powstaniu zobowiązania podatkowego na terytorium kraju.",

c) w ust. 4 część wspólna otrzymuje brzmienie:

"- przysługuje zwrot kwoty akcyzy zapłaconej przez ten podmiot od tych wyrobów na terytorium kraju, na jego pisemny wniosek złożony do właściwego naczelnika urzędu skarbowego.",

d) ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie:

"6. Jeżeli w wyniku stwierdzenia naruszenia warunków procedury zawieszenia poboru akcyzy, skutkującego jej zakończeniem, akcyza zostanie pobrana na terytorium państwa członkowskiego, a przed upływem 3 lat od daty rozpoczęcia przemieszczania zostanie ustalone, że naruszenie tych warunków nastąpiło faktycznie na terytorium kraju, właściwy naczelnik urzędu skarbowego pobiera akcyzę obliczaną z zastosowaniem stawek akcyzy obowiązujących w dniu, w którym warunki procedury zawieszenia poboru akcyzy powodujące jej zakończenie zostały naruszone na terytorium kraju.

7. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego, o którym mowa w ust. 6, jest obowiązany poinformować właściwe władze podatkowe państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym pobrano akcyzę w związku ze stwierdzeniem naruszenia warunków procedury zawieszenia poboru akcyzy, skutkującego jej zakończeniem, o fakcie naruszenia tych warunków oraz o pobraniu akcyzy na terytorium kraju.",

e) ust. 9 otrzymuje brzmienie:

"9. W przypadku, o którym mowa w ust. 8, zwrot akcyzy następuje na pisemny wniosek podmiotu, złożony do właściwego naczelnika urzędu skarbowego wraz z dokumentami potwierdzającymi zapłatę akcyzy na terytorium państwa członkowskiego oraz na terytorium kraju, w terminie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności akcyzy na terytorium kraju.";

45) w art. 44:

a) w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

"2) powiadomienia właściwego naczelnika urzędu skarbowego o sporządzeniu spisu z natury i ustalonej ilości wyrobów akcyzowych, a także kwocie akcyzy przypadającej do zapłaty od tych wyrobów, w terminie 7 dni od dnia zakończenia sporządzenia tego spisu, nie później jednak niż w terminie złożenia deklaracji podatkowej i zapłaty akcyzy, o którym mowa w art. 21 ust. 2.",

b) w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Jeżeli spis z natury nie zostanie sporządzony w terminie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, lub zostanie sporządzony w sposób nierzetelny, właściwy naczelnik urzędu skarbowego określa:";

● Znowelizowane przepisy dotyczą zakończenia procedury zawieszenia poboru akcyzy. Następuje to zarówno w związku z zakończeniem przemieszczania wyrobów akcyzowych, jak również brakiem informacji (raportów) o zakończeniu przemieszczania tych wyrobów.

Jeżeli doszło do naruszenia procedury, kwotę podatku akcyzowego pobiera naczelnik urzędu skarbowego, a także ten organ informuje organy celne państw, w których rozpoczęto procedurę przemieszczenia wyrobów akcyzowych. Dotyczy to również sytuacji, gdy nieprawidłowości związane z przemieszczeniem wyrobów akcyzowych określił naczelnik urzędu celno-skarbowego.

Również naczelnik urzędu skarbowego jest uprawniony do zwrotu pobranego podatku akcyzowego w przypadkach określonych przez ustawę. Zwrot taki następuje na wniosek podatnika.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

46) w art. 46:

a) ust. 7 otrzymuje brzmienie:

"7. Z urzędu lub na wniosek złożony przez podmiot wysyłający lub podmiot odbierający do właściwego naczelnika urzędu skarbowego albo naczelnika urzędu celno-skarbowego są usuwane stwierdzone w Systemie nieprawidłowości spowodowane niezgodnością czynności dokonywanych w Systemie z przepisami niniejszej ustawy lub aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie. Odmowa uwzględnienia wniosku następuje w drodze decyzji.",

b) w ust. 8 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

"3) warunki i sposób dostarczenia danych przez podmioty właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego celem wprowadzenia ich do Systemu.";

● Systemem administruje minister właściwy do spraw finansów publicznych, a nie szef KAS. Jest to jeden z niewielu przykładów, kiedy dotychczasowe kompetencje pozostawiono przy ministrze finansów.

Jak wskazuje znowelizowany przepis, zmiany w systemie, zgodnie ze złożonymi przez podatników wnioskami, mają charakter czynności materialno-technicznych. Nie dochodzi bowiem do wydania żadnego dokumentu potwierdzającego dokonanie takiej czynności. Jej efektem jest odpowiedni wpis w systemie. Jeżeli jednak następuje odmowa uwzględnienia wniosku, niezbędne jest wydanie decyzji. Umożliwia to jej weryfikację na drodze instancyjnej, przez ewentualne odwołanie lub nadzwyczajne tryby weryfikacji decyzji.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

47) w art. 47 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

"6. Podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego win gronowych wyprodukowanych poza składem podatkowym jest obowiązany poinformować właściwego naczelnika urzędu skarbowego o odbiorze tych win oraz przedstawić dokument handlowy towarzyszący produktom winiarskim, na którego podstawie dokonano ich przemieszczenia na terytorium kraju.";

48) w art. 48a ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

"2. Zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego może być udzielone po zatwierdzeniu akt weryfikacyjnych w wyniku urzędowego sprawdzenia, o którym mowa w dziale V rozdziale 4 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947).

3. Zmiana zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego może być dokonana po zatwierdzeniu akt weryfikacyjnych w wyniku urzędowego sprawdzenia, o którym mowa w dziale V rozdziale 4 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, w zakresie zmiany.";

49) w art. 49:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego wydaje właściwy naczelnik urzędu skarbowego na pisemny wniosek podmiotu.",

b) ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie:

"6. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, załącza się plan składu podatkowego, dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w art. 48 oraz dokumenty określone w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, które są wymagane do przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia.

7. Podmiot prowadzący skład podatkowy jest obowiązany do powiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o zmianie danych zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 1, w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, z zastrzeżeniem ust. 8 i 10.";

● Artykuły 47 i nast. nowelizowanej ustawy rozpoczynają Rozdział 2 poświęcony składom podatkowym. Zasadą jest, że produkcja wyrobów akcyzowych może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym, z wyjątkiem przypadków enumeratywnie określonych w ustawie.

Ponadto skład podatkowy jest miejscem magazynowania wyrobów akcyzowych. Miejsce to powinno być dostosowane do bezpiecznego składowania tych wyrobów, a proponowana lokalizacja składu podatkowego, stan lub wielkość pomieszczeń, w których ma być prowadzony, lub ich wyposażenie powinny umożliwiać sprawowanie kontroli.

Zarówno udzielenie, jak i zmiana zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego mogą być dokonane po zatwierdzeniu akt weryfikacyjnych w wyniku urzędowego sprawdzenia, o którym mowa w dziale V rozdziale 4 ustawy o KAS. Zgodnie z art. 107 ustawy o KAS urzędowe sprawdzenie polega na wykonaniu czynności w celu ustalenia, czy w miejscu prowadzenia działalności podlegającej kontroli celno-skarbowej są zapewnione warunki i środki do sprawnego przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej, a w szczególności warunki i środki, o których mowa w enumeratywnie wymienionych art. 72 oraz art. 74 ustawy o KAS (por. komentarz do art. 106 i nast. ustawy o KAS).

Mimo że czynności urzędowego sprawdzenia przeprowadza naczelnik urzędu celno-skarbowego, to naczelnik urzędu skarbowego wydaje zezwolenie na prowadzenie składu. Zezwolenie to może być wydane na czas oznaczony, nie dłuższy niż trzy lata, albo na czas nieoznaczony. Wniosek o zezwolenie na prowadzenie pierwszego składu podatkowego stanowi również wniosek o nadanie podmiotowi numeru akcyzowego podmiotu prowadzącego skład podatkowy.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

50) w art. 50:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego, wydając zezwolenie na prowadzenie pierwszego składu podatkowego, nadaje podmiotowi odrębną decyzją numer akcyzowy podmiotu prowadzącego skład podatkowy.",

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

"4. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego, który wydał zezwolenie, wskazuje w nim numer akcyzowy podmiotu prowadzącego skład podatkowy, nadany na podstawie ust. 1.";

51) w art. 52:

a) w ust. 1:

- wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Właściwy naczelnik urzędu skarbowego odmawia wydania zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, w przypadku gdy:",

- pkt 3 otrzymuje brzmienie:

"3) nie zostaną zatwierdzone akta weryfikacyjne w wyniku urzędowego sprawdzenia, o którym mowa w dziale V rozdziale 4 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.",

b) w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Właściwy naczelnik urzędu skarbowego cofa z urzędu zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego, jeżeli:",

c) ust. 3-5 otrzymują brzmienie:

"3. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego nie cofa zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, jeżeli podmiot dokona zapłaty zaległości z tytułu cła, podatków stanowiących dochód budżetu państwa, składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, w terminie 7 dni, licząc od dnia ujawnienia zaległości, z tym że w przypadku gdy wysokość zobowiązania podatkowego została określona przez organ podatkowy - w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego.

4. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego cofa zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego również na wniosek podmiotu prowadzącego skład podatkowy.

5. W przypadku cofnięcia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego lub upływu okresu, na który zostało ono wydane, i niewydania przed upływem tego okresu nowego zezwolenia, właściwy naczelnik urzędu skarbowego przesyła informację o cofnięciu lub wygaśnięciu tego zezwolenia, odpowiednio, właściwemu organowi prowadzącemu rejestr działalności regulowanej, organowi rejestrowemu, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, organowi koncesyjnemu lub organowi zezwalającemu na prowadzenie działalności gospodarczej.";

● Naczelnik urzędu skarbowego, który wydaje podatnikowi zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego, nadaje również takiemu podatnikowi numer akcyzowy.

Artykuł 52 nowelizowanej ustawy wprowadza zarówno możliwość odmowy wydania zezwolenia na prowadzenie składu, jak również cofnięcie wydanego wcześniej zezwolenia. Całokształt tych kompetencji pozostaje obecnie w gestii naczelnika urzędu skarbowego.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

52) w art. 54:

a) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

"5. Podatnik, o którym mowa w art. 13 ust. 3, jest obowiązany do powiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o zmianie danych zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 1, w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, z zastrzeżeniem ust. 6 i 8.",

b) w ust. 10 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Właściwy naczelnik urzędu skarbowego odmawia wydania zezwolenia wyprowadzenia, w przypadku gdy:",

c) w ust. 11 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Właściwy naczelnik urzędu skarbowego cofa z urzędu zezwolenie wyprowadzenia, jeżeli:",

d) ust. 12 i 13 otrzymują brzmienie:

"12. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego nie cofa zezwolenia wyprowadzenia, jeżeli podatnik dokona zapłaty zaległości z tytułu cła, podatków stanowiących dochód budżetu państwa, składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, w terminie 7 dni, licząc od dnia ujawnienia zaległości, z tym że w przypadku gdy zobowiązanie podatkowe zostało określone przez organ podatkowy - w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia decyzji określającej kwotę zobowiązania.

13. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego cofa zezwolenie wyprowadzenia również na wniosek podatnika, o którym mowa w art. 13 ust. 3.",

e) ust. 15 i 16 otrzymują brzmienie:

"15. Podmiot prowadzący skład podatkowy jest obowiązany przekazać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemną informację zawierającą dane o wyrobach akcyzowych i podmiotach, które wyprowadziły te wyroby ze składu podatkowego w ramach posiadanych zezwoleń wyprowadzenia, w terminie do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wyprowadzono te wyroby ze składu podatkowego.

16. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego doręcza kopię decyzji o zmianie lub cofnięciu zezwolenia wyprowadzenia podmiotowi prowadzącemu skład podatkowy, z którego następowało lub mogło nastąpić wyprowadzanie wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, określonemu w zezwoleniu wyprowadzenia.";

● Zmieniany przepis dotyczy wyprowadzenia wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego. Aby możliwe było zastosowanie tej procedury, konieczne jest wydanie zezwolenia na wyprowadzenie wyrobów akcyzowych wraz ze zgodą podatnika, który skład prowadzi. Podobnie jak wcześniej, wydanie zezwolenia, odmowa lub cofnięcie wydanego zezwolenie pozostaje w gestii naczelnika urzędu skarbowego. Podatnik ma również obowiązek powiadamiania naczelnika urzędu skarbowego o zmianie wszelkich danych, przedkładanych we wniosku o wydanie zezwolenia.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

53) w art. 56:

a) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

"6. Podmiot pośredniczący jest obowiązany do powiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o zmianie danych zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 1, w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, z zastrzeżeniem ust. 7 i 9.",

b) w ust. 11 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Właściwy naczelnik urzędu skarbowego odmawia wydania zezwolenia na prowadzenie działalności jako podmiot pośredniczący w przypadku, gdy:",

c) w ust. 12 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Właściwy naczelnik urzędu skarbowego cofa z urzędu zezwolenie na prowadzenie działalności jako podmiot pośredniczący, jeżeli:",

d) ust. 13 i 14 otrzymują brzmienie:

"13. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego cofa zezwolenie na prowadzenie działalności jako podmiot pośredniczący również na wniosek podmiotu pośredniczącego.

14. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego nie cofa zezwolenia na prowadzenie działalności jako podmiot pośredniczący, jeżeli podmiot pośredniczący dokona zapłaty zaległości z tytułu cła, podatków stanowiących dochód budżetu państwa, składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, w terminie 7 dni, licząc od dnia ujawnienia zaległości, z tym że w przypadku gdy zobowiązanie podatkowe zostało określone przez organ podatkowy - w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia decyzji określającej kwotę zobowiązania.";

● Artykuły od 56 do 56a nowelizowanej ustawy dotyczą podmiotu pośredniczącego. Jest nim jednostka mająca siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju, której wydano zezwolenie na prowadzenie działalności polegającej na dostarczaniu wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie ze składu podatkowego na terytorium kraju do podmiotu zużywającego, a w przypadku wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, również pochodzących bezpośrednio z importu. Działalność takiego podmiotu opiera się na zezwoleniu, które wydaje, cofa lub odmawia wydania naczelnik urzędu skarbowego.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

54) w art. 57:

a) w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Właściwy naczelnik urzędu skarbowego na pisemny wniosek podmiotu spełniającego warunki wymienione:",

b) ust. 2b i 2c otrzymują brzmienie:

"2b. Zezwolenie na nabywanie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca, z wyłączeniem zezwolenia na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca, może być udzielone po zatwierdzeniu akt weryfikacyjnych w wyniku urzędowego sprawdzenia, o którym mowa w dziale V rozdziale 4 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.

2c. Zmiana zezwolenia na nabywanie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca, z wyłączeniem zezwolenia na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca, może być dokonana po zatwierdzeniu akt weryfikacyjnych w wyniku urzędowego sprawdzenia, o którym mowa w dziale V rozdziale 4 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, w zakresie zmiany.",

c) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

"4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, załącza się plan miejsca odbioru wyrobów akcyzowych, dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w ust. 2 i art. 48 ust. 1 pkt 2-6 oraz dokumenty mające znaczenie dla przeprowadzenia kontroli określone w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.",

d) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

"6. Zarejestrowany odbiorca jest obowiązany do powiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o zmianie danych zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 3, w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, z zastrzeżeniem ust. 7 i 9.";

55) w art. 58 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego, wydając zezwolenie na nabywanie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca lub zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca, nadaje podmiotowi numer akcyzowy zarejestrowanego odbiorcy związany z miejscem odbioru wyrobów akcyzowych.";

● Regulacje art. 57-59 nowelizowanej ustawy dotyczą zarejestrowanego odbiorcy, którym jest podmiot, któremu wydano zezwolenie na nabywanie wewnątrzwspólnotowe albo na jednorazowe nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych wysłanych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Status ten uzyskuje się po otrzymaniu zezwolenia wydawanego przez naczelnika urzędu skarbowego. Podobnie jak w przypadku składu podatkowego, zezwolenie lub jego zmiana na nabywanie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca, z wyłączeniem zezwolenia na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca, może być udzielone po zatwierdzeniu akt weryfikacyjnych w wyniku urzędowego sprawdzenia w rozumieniu przepisów ustawy o KAS.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

56) w art. 62a:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego, na pisemny wniosek podmiotu spełniającego warunki, wymienione w art. 48 ust. 1 pkt 2-6, wydaje zezwolenie na wysyłanie importowanych wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zwane dalej »zezwoleniem na wysyłanie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany wysyłający«.",

b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

"5. Zarejestrowany wysyłający jest obowiązany do powiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o zmianach danych zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 1, w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, z zastrzeżeniem ust. 6 i 8.";

57) w art. 62b ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego, wydając zezwolenie na wysyłanie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany wysyłający, nadaje podmiotowi numer akcyzowy zarejestrowanego wysyłającego.";

● Z kolei art. 62a-62c nowelizowanej ustawy odnoszą się do zarejestrowanego wysyłającego, który jest uprawniony do wysyłania importowanych wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Podobnie jak w przypadku zarejestrowanego odbiorcy, jest on zobowiązany do posiadania zezwolenia na prowadzenie takiej działalności. Jest ono wydawane przez naczelnika urzędu skarbowego.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

58) w art. 63 w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Na wniosek podmiotu obowiązanego do złożenia zabezpieczenia akcyzowego, właściwy naczelnik urzędu skarbowego przyjmuje zabezpieczenie akcyzowe, w formach określonych w art. 67 ust. 1 pkt 1-3, złożone zamiast tego podmiotu lub łącznie z tym podmiotem przez:";

59) w art. 64:

a) w ust. 1:

- wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Właściwy naczelnik urzędu skarbowego zwalnia podmiot prowadzący skład podatkowy z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego, jeżeli podmiot ten spełnia następujące warunki:",

- pkt 5 otrzymuje brzmienie:

"5) zobowiązał się do zapłacenia, na pierwsze pisemne żądanie właściwego naczelnika urzędu skarbowego, kwoty akcyzy oraz kwoty opłaty paliwowej, przypadających do zapłaty z tytułu powstania zobowiązania podatkowego oraz obowiązku zapłaty opłaty paliwowej.",

b) ust. 1a otrzymuje brzmienie:

"1a. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego zwalnia podatnika, o którym mowa w art. 13 ust. 3, z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego, jeżeli podatnik ten spełnia warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1 oraz 3-5.",

c) ust. 5a otrzymuje brzmienie:

"5a. W przypadku złożenia przez podmiot zwolniony z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego wniosku o przedłużenie tego zwolnienia, spełniającego wymagania określone w ust. 4 i 5, nie później niż 3 miesiące przed upływem terminu, na jaki zwolnienie zostało udzielone, zwolnienie to stosuje się do dnia doręczenia temu podmiotowi decyzji właściwego naczelnika urzędu skarbowego w sprawie przedłużenia albo odmowy przedłużenia zwolnienia, nie dłużej jednak niż przez 90 dni od dnia, w którym upływa termin, na jaki zwolnienie zostało udzielone.",

d) ust. 8 i 9 otrzymują brzmienie:

"8. Podmiot zwolniony z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego jest obowiązany do powiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o zmianach danych zawartych we wniosku o zwolnienie z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego lub we wniosku o przedłużenie zwolnienia, w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana.

9. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego cofa zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 lub 1a, w przypadku gdy podmiot, któremu udzielono zwolnienia, naruszy którykolwiek z warunków określonych w ust. 1 pkt 1, 3 lub 4, z zastrzeżeniem ust. 2.";

60) w art. 65:

a) w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Właściwy naczelnik urzędu skarbowego ustala wysokość zabezpieczenia generalnego, z uwzględnieniem ust. 3, 3a lub 3b, na poziomie równym:",

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

"4. Dla ustalenia wysokości zabezpieczenia akcyzowego stosuje się stawki akcyzy oraz stawki opłaty paliwowej, obowiązujące w dniu powstania obowiązku podatkowego, a w przypadku gdy tego dnia nie można ustalić - w dniu złożenia zabezpieczenia; jeżeli jednak stawki akcyzy lub stawki opłaty paliwowej ulegną zmianie w trakcie trwania procedury zawieszenia poboru akcyzy, właściwy naczelnik urzędu skarbowego koryguje wysokość zabezpieczenia akcyzowego i powiadamia o tym podmiot, który złożył zabezpieczenie.",

c) w ust. 7a pkt 1 otrzymuje brzmienie:

"1) w ust. 1 pkt 1-3 i 5 oraz ust. 1a - odnotowuje właściwy naczelnik urzędu skarbowego;",

d) ust. 7b-10 otrzymują brzmienie:

"7b. Obciążenie zabezpieczenia generalnego kwotą powstałego lub mogącego powstać zobowiązania podatkowego albo kwotą zobowiązania podatkowego oraz opłaty paliwowej, której obowiązek zapłaty powstał lub może powstać, a także jego zwolnienie z obciążenia, w przypadkach gdy to obciążenie lub zwolnienie nie jest odnotowywane z wykorzystaniem Systemu, może odnotowywać podmiot określony w ust. 1 pkt 1-3 i 5, pod warunkiem że sposób odnotowywania obciążania zabezpieczenia generalnego oraz zwalniania go z tego obciążenia zapewnia możliwość ustalenia w każdym czasie stanu wykorzystania tego zabezpieczenia oraz został uzgodniony na piśmie z właściwym naczelnikiem urzędu skarbowego.

8. Na wniosek podmiotu określonego w ust. 1, który spełnia warunki określone w art. 64 ust. 1 pkt 1, 3 i 4, właściwy naczelnik urzędu skarbowego wyraża zgodę na złożenie zabezpieczenia ryczałtowego dla zabezpieczenia wykonania jego zobowiązań podatkowych albo wykonania jego zobowiązań podatkowych oraz obowiązku zapłaty opłaty paliwowej przez ten podmiot. Przepisy art. 64 ust. 3-5a, 8 i 9 oraz przepisy wydane na podstawie art. 64 ust. 10 dotyczące sposobu dokumentowania spełnienia warunków określonych w art. 64 ust. 1, w tym rodzaju dokumentów potwierdzających ich spełnienie, stosuje się odpowiednio.

9. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego ustala wysokość zabezpieczenia ryczałtowego na poziomie 30% wysokości zabezpieczenia generalnego, do którego złożenia jest obowiązany podmiot składający wniosek o złożenie zabezpieczenia ryczałtowego, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b.

9a. Na wniosek pośredniczącego podmiotu tytoniowego albo podmiotu reprezentującego przedsiębiorcę zagranicznego, o którym mowa w art. 20d pkt 1 lit. c, który spełnia odpowiednio warunki, o których mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, 3 i 4, właściwy naczelnik urzędu skarbowego ustala wysokość zabezpieczenia ryczałtowego, z zastrzeżeniem ust. 9b, na poziomie 30% wysokości zabezpieczenia generalnego, do którego złożenia są obowiązane te podmioty, jednak nie większym niż 30 mln zł.

9b. Na wniosek pośredniczącego podmiotu tytoniowego, który posiada odpowiednią infrastrukturę do przechowywania suszu tytoniowego, zawarł umowy z producentami suszu tytoniowego na dostarczenie co najmniej 100 ton suszu tytoniowego w ciągu roku, spełnia odpowiednio warunki, o których mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, 3 i 4, oraz nie naruszył przepisów prawa podatkowego w ciągu roku przed dniem złożenia wniosku, właściwy naczelnik urzędu skarbowego ustala wysokość zabezpieczenia ryczałtowego z uwzględnieniem ilości suszu tytoniowego nabytego na terytorium kraju, nabytego wewnątrzwspólnotowo lub importowanego przez ten podmiot w ciągu roku przed dniem ustalenia tej wysokości, na poziomie 1 mln zł od każdego pełnego tysiąca ton suszu tytoniowego, jednak nie mniej niż 1 mln zł.

10. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego co najmniej raz w roku ustala ponownie wysokość zabezpieczenia ryczałtowego, w szczególności w przypadku zmiany maksymalnych kwot zobowiązań podatkowych lub opłat paliwowych podlegających zabezpieczeniu akcyzowemu, zmiany ilości suszu tytoniowego nabytego na terytorium kraju, nabytego wewnątrzwspólnotowo lub importowanego w okresie roku przez pośredniczący podmiot tytoniowy, o którym mowa w ust. 9b, lub na wniosek podmiotu składającego zabezpieczenie ryczałtowe.";

61) w art. 69 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Gwarant powinien zobowiązać się na piśmie do zapłacenia, solidarnie z podatnikiem, jego następcami prawnymi oraz osobą, której udzielił gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, złożonej przez tę osobę jako zabezpieczenie akcyzowe zamiast podmiotu obowiązanego do złożenia zabezpieczenia akcyzowego lub łącznie z nim, bezwarunkowo i nieodwołalnie, na każde wezwanie właściwego naczelnika urzędu skarbowego, zabezpieczonej kwoty zobowiązania podatkowego, zabezpieczonej kwoty opłaty paliwowej, albo obu tych kwot, wraz z odsetkami za zwłokę, jeżeli ich zapłacenie stanie się wymagalne.";

62) art. 71 otrzymuje brzmienie:

"Art. 71. 1. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego odmawia przyjęcia zabezpieczenia akcyzowego, jeżeli stwierdzi, że nie zapewni ono pokrycia w należnej wysokości kwoty zobowiązania podatkowego albo kwoty zobowiązania podatkowego oraz kwoty opłaty paliwowej.

2. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego odmawia przyjęcia zabezpieczenia akcyzowego z określonym terminem ważności, jeżeli nie zabezpiecza ono w sposób skuteczny pokrycia w terminie kwoty zobowiązania podatkowego albo kwoty zobowiązania podatkowego oraz kwoty opłaty paliwowej.";

63) w art. 72 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Jeżeli właściwy naczelnik urzędu skarbowego stwierdzi, że złożone zabezpieczenie akcyzowe nie zapewnia pokrycia w należnej wysokości lub w terminie kwoty zobowiązania podatkowego albo kwoty zobowiązania podatkowego oraz opłaty paliwowej, jest obowiązany zażądać przedłużenia zabezpieczenia, złożenia dodatkowego lub nowego zabezpieczenia akcyzowego.";

● Artykuł 63 nowelizowanej ustawy otwiera rozdział 6 poświęcony zabezpieczeniu akcyzowemu. Może mieć ono charakter generalny w celu zagwarantowania pokrycia wielu zobowiązań podatkowych albo wielu zobowiązań podatkowych oraz wielu opłat paliwowych lub ryczałtowy dla zobowiązań lub opłat paliwowych konkretnego podatnika. Organem właściwym w zakresie określenia, przyjęcia lub zwolnienia zabezpieczenia jest naczelnik urzędu skarbowego.

Szczegółowe aspekty związane z procedurą ustanawiania zabezpieczenia, w tym wzory dokumentów z tym związanych, określa obecnie rozporządzenie ministra rozwoju i finansów z 24 lutego 2017 r. w sprawie zabezpieczeń akcyzowych (Dz.U. poz. 429), które weszło w życie 1 marca 2017 r.

● Ustawa przewiduje określone formy zabezpieczenia wymienione w art. 67 nowelizowanej ustawy. Jedną z nich jest gwarancja bankowa lub ubezpieczeniowa. Zmieniony art. 69 ust. 1 nowelizowanej ustawy wprowadza solidarną odpowiedzialność gwaranta z podatnikiem, jego następcami prawnymi oraz osobą, której udzielił gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, złożonej przez tę osobę jako zabezpieczenie akcyzowe zamiast podmiotu obowiązanego do złożenia zabezpieczenia akcyzowego lub łącznie z nim, za zobowiązanie podatkowe objęte gwarancją do czasu jego wygaśnięcia oraz za opłatę paliwową objętą gwarancją do czasu wygaśnięcia obowiązku jej zapłaty, wraz z odsetkami za zwłokę - do wysokości kwoty gwarancji. Tak szeroki zakres odpowiedzialności skutkuje szczegółowymi przesłankami, które gwarant musi spełnić (por. art. 69 ust. 3 nowelizowanej ustawy).

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

64) w art. 78:

a) w ust. 1:

- pkt 1 otrzymuje brzmienie:

"1) przed wprowadzeniem wyrobów akcyzowych na terytorium kraju dokonać zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym do właściwego naczelnika urzędu skarbowego;",

- pkt 3 otrzymuje brzmienie:

"3) bez wezwania organu podatkowego, złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć akcyzę i dokonać jej zapłaty na terytorium kraju, na rachunek właściwego urzędu skarbowego, w terminie 10 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, w przypadku gdy nabywane wyroby są opodatkowane na terytorium kraju stawką akcyzy inną niż stawka zerowa;",

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. Podatnik, o którym mowa w ust. 1, przed dołączeniem do zwracanego uproszczonego dokumentu towarzyszącego, dokumentu potwierdzenia złożenia zabezpieczenia akcyzowego lub zapłaty akcyzy na terytorium kraju, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest obowiązany uzyskać na tym dokumencie potwierdzenie przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego złożenia zabezpieczenia akcyzowego lub zapłaty akcyzy.",

c) uchyla się ust. 4a;

65) w art. 80:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Przedstawicielem podatkowym może być wyłącznie podmiot, spełniający łącznie warunki, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 2-6, któremu właściwy naczelnik urzędu skarbowego wydał zezwolenie na wykonywanie czynności w charakterze przedstawiciela podatkowego.",

b) w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

"2) składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe;",

c) uchyla się ust. 2a;

66) w art. 81:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Zezwolenie na wykonywanie czynności w charakterze przedstawiciela podatkowego wydawane jest na czas oznaczony, nie dłuższy niż 3 lata, albo na czas nieoznaczony, przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego, na wniosek sprzedawcy.",

b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

"5. Przedstawiciel podatkowy jest obowiązany do powiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o zmianach danych zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 1, w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, z zastrzeżeniem ust. 6 i 8.";

67) w art. 82:

a) w ust. 1 część wspólna otrzymuje brzmienie:

"- na pisemny wniosek złożony do właściwego naczelnika urzędu skarbowego wraz z dokumentami potwierdzającymi zapłatę akcyzy na terytorium kraju.",

b) w ust. 2 część wspólna otrzymuje brzmienie:

"- na pisemny wniosek złożony do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w ciągu roku od dnia dokonania eksportu wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 4.",

c) w ust. 2a część wspólna otrzymuje brzmienie:

"- właściwy naczelnik urzędu skarbowego pobiera akcyzę obliczaną z zastosowaniem stawek akcyzy obowiązujących w dniu, w którym powstała nieprawidłowość, a jeżeli tego dnia nie można ustalić - obowiązujących w dniu, w którym stwierdzono powstanie tej nieprawidłowości.",

d) ust. 2b-2d otrzymują brzmienie:

"2b. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego, o którym mowa w ust. 2a, jest obowiązany poinformować właściwe władze podatkowe państwa członkowskiego Unii Europejskiej, z terytorium którego dokonano wysyłki, o powstaniu lub stwierdzeniu powstania nieprawidłowości oraz pobraniu akcyzy na terytorium kraju.

2c. Jeżeli w wyniku stwierdzenia powstania nieprawidłowości akcyza zostanie pobrana na terytorium państwa członkowskiego, a przed upływem 3 lat od daty nabycia wyrobów akcyzowych przez odbiorcę zostanie ustalone, że nieprawidłowość powstała na terytorium kraju, właściwy naczelnik urzędu skarbowego pobiera akcyzę obliczaną z zastosowaniem stawek akcyzy obowiązujących w dniu, w którym nieprawidłowość ta powstała.

2d. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego, o którym mowa w ust. 2c, jest obowiązany poinformować właściwe władze podatkowe państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym pobrano akcyzę w związku ze stwierdzeniem powstania nieprawidłowości, o powstaniu nieprawidłowości oraz o pobraniu akcyzy na terytorium kraju.",

e) ust. 2f otrzymuje brzmienie:

"2f. W przypadku, o którym mowa w ust. 2e, zwrot akcyzy następuje na pisemny wniosek podmiotu, złożony do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, w terminie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności akcyzy.",

f) w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Podatnik lub podmiot, o których mowa w ust. 1, występujący z wnioskiem o zwrot akcyzy są obowiązani po dokonaniu dostawy wewnątrzwspólnotowej przedłożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego:",

g) w ust. 4 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Podatnik lub podmiot, o których mowa w ust. 2, występujący z wnioskiem o zwrot akcyzy są obowiązani przedłożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego:",

h) w ust. 4a wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Podmiot, o którym mowa w ust. 2e, występujący z wnioskiem o zwrot akcyzy jest obowiązany przedłożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego:",

i) ust. 6 i 6a otrzymują brzmienie:

"6. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego dokonuje weryfikacji wniosku o zwrot akcyzy w oparciu o dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 3-4a.

6a. W przypadku niedokonania przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego zwrotu akcyzy, o którym mowa w ust. 1, 2 i 2e, w terminach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7, zwrot ten traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.";

68) w art. 83a:

a) w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

"2) za zgodą właściwego naczelnika urzędu skarbowego - w innym miejscu spełniającym warunki niszczenia wyrobów na podstawie przepisów odrębnych, w obecności przedstawiciela naczelnika urzędu celno-skarbowego.",

b) ust. 2a otrzymuje brzmienie:

"2a. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, właściwy naczelnik urzędu skarbowego po otrzymaniu zawiadomienia podatnika o zamiarze zniszczenia wyrobów akcyzowych może udzielić zgody na zniszczenie wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 94 ust. 1 i art. 95 ust. 1, bez obecności przedstawiciela naczelnika urzędu celno-skarbowego.",

c) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

"4. W przypadku udzielenia zgody na zniszczenie wyrobów akcyzowych bez obecności przedstawiciela naczelnika urzędu celno-skarbowego podatnik, w terminie 3 dni roboczych, składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenie potwierdzające zniszczenie wyrobów akcyzowych.";

● Kolejne regulacje, począwszy od art. 77 nowelizowanej ustawy, odnoszą się do przemieszczania wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. Podobnie jak poprzednio organem właściwym w zakresie rozliczenia akcyzy jest naczelnik urzędu skarbowego. Otrzymuje on zarówno informacje o planowanym wprowadzeniu wyrobów akcyzowych na terytorium Polski, jak też deklaracje i płatności akcyzy.

Jeżeli osoba fizyczna zamierza nabyć wewnątrzwspólnotowo, nie w celach prowadzonej działalności gospodarczej, wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do nowelizowanej ustawy, znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, w tym wyroby opodatkowane zerową stawką akcyzy, i wyroby te mają być jej dostarczane na terytorium Polski, to takie nabycie może być dokonane wyłącznie za pośrednictwem przedstawiciela podatkowego. W sytuacji tej przyjmuje się, że nabycia wewnątrzwspólnotowego nie dokonuje ta osoba fizyczna, lecz przedstawiciel podatkowy. Przedstawiciela wyznacza sprzedawca i może nim być podmiot, który spełnia określone przesłanki wskazane w art. 48 nowelizowanej ustawy. Wykonywanie czynności przedstawiciela możliwe jest po uzyskaniu od naczelnika urzędu skarbowego zezwolenia.

Naczelnik urzędu skarbowego jest również obecnie organem właściwym w zakresie zwrotu akcyzy. Również ten organ pobiera akcyzę w przypadku przemieszczania wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli stwierdzono nieprawidłowości w jej zapłacie.

Nowelizowana ustawa dopuszcza obniżenie kwoty akcyzy, jeżeli doszło do reklamacji wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą, a wyroby te zostały całkowicie zniszczone. Na potrzeby obniżenia akcyzy zniszczenie musi nastąpić albo w składzie podatkowym, albo w innym miejscu, jeżeli wyrazi na to zgodę naczelnik urzędu skarbowego.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

69) w art. 85:

a) w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Właściwy naczelnik urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 7, ustala, w drodze decyzji, dla poszczególnych podmiotów, na ich wniosek:",

b) w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Właściwy naczelnik urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 7, w drodze decyzji wydanej z urzędu dla poszczególnych podmiotów:",

c) w ust. 4 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Właściwy naczelnik urzędu skarbowego, ustalając normy dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych oraz dopuszczalne normy ich zużycia, uwzględni:",

d) w ust. 5 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

"3) sposób rozliczania ubytków wyrobów akcyzowych, w szczególności w przypadkach rozpoczęcia czynności, w trakcie których może dojść do powstania ubytków wyrobów akcyzowych, lub zmiany warunków technicznych i technologicznych przy dokonywaniu tych czynności, do czasu ustalenia w tych przypadkach przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych.";

● Naczelnik urzędu skarbowego określa prawa i obowiązki podatników podatku akcyzowego w formie decyzji. Dotyczy to zarówno wydawania, odmowy oraz cofnięcia zezwoleń, o których była mowa powyżej, jak również dopuszczalnych norm ubytków wyrobów akcyzowych lub zużycia określonych napojów alkoholowych. Decyzje związane z określeniem norm mogą być wydawane z urzędu lub w określonych przypadkach na wniosek podatnika.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

70) w art. 87 w ust. 3 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

"1) pisemnego powiadomienia właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rodzaju prowadzonej działalności i rodzaju uzyskiwanych wyrobów - w terminie 14 dni od dnia uzyskania po raz pierwszy tych wyrobów;

2) przedstawienia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnej informacji o uzyskanym przychodzie, z wyszczególnieniem ilości uzyskanych wyrobów, o których mowa w ust. 2, a także o wysokości przychodu osiągniętego ze sprzedaży tych wyrobów - na zakończenie każdego roku obrotowego.";

71) w art. 88 ust. 2b otrzymuje brzmienie:

"2b. Podmiot, który określa szacunkową ilość nielegalnie pobranej energii elektrycznej, jest obowiązany powiadomić właściwego dla podatnika naczelnika urzędu skarbowego o tym fakcie w terminie 7 dni od dnia ustalenia podmiotu dokonującego nielegalnego poboru energii elektrycznej.";

72) w art. 89:

a) w ust. 8a pkt 1 otrzymuje brzmienie:

"1) przekazania kopii tej umowy właściwemu dla sprzedawcy naczelnikowi urzędu skarbowego przed dokonaniem pierwszej sprzedaży tych wyrobów;",

b) ust. 11 otrzymuje brzmienie

"11. Importer wyrobów akcyzowych określonych w ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a składa właściwemu naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, a podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego tych wyrobów - właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, oświadczenie, że przywożone wyroby zostaną przeznaczone do celów opałowych lub będą sprzedane z przeznaczeniem do celów opałowych, uprawniających do stosowania stawek akcyzy określonych w ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a.",

c) ust. 13 i 14 otrzymują brzmienie:

"13. W przypadku importu wyrobów akcyzowych określonych w ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a, importer jest obowiązany do sporządzenia i przekazania do właściwego dla niego naczelnika urzędu celno-skarbowego miesięcznego zestawienia oświadczeń, o których mowa w ust. 11, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostało złożone zgłoszenie celne.

14. Sprzedawca wyrobów akcyzowych określonych w ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a sporządza i przekazuje do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano sprzedaży, miesięczne zestawienie oświadczeń, o których mowa w ust. 5; oryginały oświadczeń powinny być przechowywane przez sprzedawcę przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zostały sporządzone, i udostępniane w celu kontroli.",

d) ust. 16 otrzymuje brzmienie:

"16. W przypadku gdy warunki, o których mowa w ust. 5-12, nie zostały spełnione i w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego ustalono, że wyroby, o których mowa w ust. 1 pkt 9, 10 i 15 lit. a, nie zostały użyte do celów opałowych lub gdy nie ustalono nabywcy tych wyrobów, stosuje się stawkę akcyzy określoną w ust. 4 pkt 1.";

73) w art. 99 w ust. 9 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

"1) nabycia lub posiadania papierosów lub tytoniu do palenia znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, w opakowaniach jednostkowych nieoznaczonych albo oznaczonych maksymalną ceną detaliczną, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony,";

74) w art. 100:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. W przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju, następująca po sprzedaży, o której mowa w ust. 1 pkt 3, jeżeli wcześniej akcyza nie została zapłacona w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.",

b) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

"6. Do opodatkowania akcyzą samochodów osobowych stosuje się odpowiednio art. 10 ust. 12 i 13, art. 14 ust. 1-4, 6, 8, 10 i 11, art. 16, art. 18 ust. 1, 2 i 2a, art. 19, art. 21 ust. 5 i art. 27-29a oraz przepisy wydane na podstawie art. 20.";

75) w art. 101 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

"5. Jeżeli nie można określić dnia, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu danej czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 100 ust. 1 lub ust. 2, za datę jego powstania uznaje się dzień, w którym uprawniony organ podatkowy stwierdził dokonanie czynności podlegającej opodatkowaniu.";

76) w art. 103 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. Płatnik akcyzy od sprzedaży, dokonywanej w trybie egzekucji, samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, jest obowiązany obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego w terminie do 7. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym sprzedano samochód, a także przekazać w tym terminie do właściwego naczelnika urzędu skarbowego deklarację o wysokości pobranej i wpłaconej akcyzy według ustalonego wzoru.";

77) w art. 104:

a) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

"5. Do podstawy opodatkowania z tytułu importu samochodu osobowego dolicza się określone w odrębnych przepisach opłaty oraz inne należności, jeżeli urzędy celno-skarbowe mają obowiązek pobierać te należności z tytułu importu samochodu.",

b) ust. 8 i 9 otrzymują brzmienie:

"8. Jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2, bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego.

9. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, organ podatkowy określi wysokość podstawy opodatkowania.";

78) w art. 106:

a) w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

"1) składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe w sprawie akcyzy, według ustalonego wzoru,

2) obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego",

b) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

"2. Podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego złożyć deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 14 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

3. Podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek właściwego urzędu skarbowego akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.",

c) uchyla się ust. 3a;

79) art. 107:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Podmiot, który nabył prawo rozporządzania jak właściciel samochodem osobowym niezarejestrowanym wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego, lub jeżeli w jego imieniu ta dostawa albo eksport są realizowane, ma prawo do zwrotu akcyzy na wniosek złożony właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego.",

b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

"5. Organami podatkowymi właściwymi do orzekania w sprawie zwrotu akcyzy w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, są właściwy naczelnik urzędu skarbowego i właściwy dyrektor izby administracji skarbowej.";

80) w art. 109 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

"1. W przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, właściwy naczelnik urzędu skarbowego jest obowiązany, dla celów związanych z rejestracją samochodu osobowego na terytorium kraju, do wydania podatnikowi, na jego wniosek, dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju, z zastrzeżeniem art. 110 ust. 6 i art. 111 ust. 4.

2. Dla celów związanych z rejestracją samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, naczelnik urzędu skarbowego jest obowiązany wydać na wniosek zainteresowanego podmiotu dokument potwierdzający brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju, z zastrzeżeniem art. 110 ust. 6 i art. 111 ust. 4.";

81) w art. 110:

a) w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

"3) osoba ta przedstawi właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego dowód potwierdzający spełnienie warunku, o którym mowa w pkt 2;",

b) ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

"3. Osoba fizyczna, o której mowa w ust. 2, jest obowiązana do przedłożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego dowodu zawarcia związku małżeńskiego w okresie 4 miesięcy od daty jego zawarcia.

4. Zwalnia się od akcyzy samochód osobowy przywożony przez osobę fizyczną, która nabyła w drodze dziedziczenia prawo własności lub prawo użytkowania tego samochodu osobowego na terytorium państwa członkowskiego, pod warunkiem że osoba ta przedstawi właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego dokument stwierdzający prawo własności lub prawo użytkowania samochodu osobowego nabyte w drodze dziedziczenia potwierdzony przez notariusza lub inne właściwe władze, a także że samochód osobowy jest przywożony na terytorium kraju nie później niż w terminie 2 lat, licząc od daty wejścia w posiadanie tego samochodu.",

c) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

"6. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, 2 i 4, właściwy naczelnik urzędu skarbowego wydaje zaświadczenie stwierdzające zwolnienie od akcyzy.";

82) w art. 110a ust. 2a otrzymuje brzmienie:

"2a. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, właściwy naczelnik urzędu skarbowego wydaje na wniosek zainteresowanego podmiotu zaświadczenie stwierdzające zwolnienie od akcyzy.";

83) w art. 111:

a) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

"4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, właściwy naczelnik urzędu skarbowego wydaje na wniosek zainteresowanego podmiotu zaświadczenie stwierdzające zwolnienie od akcyzy.",

b) ust. 7 otrzymuje brzmienie:

"7. W przypadku nieprzedstawienia dowodu stwierdzającego posiadanie miejsca stałego pobytu w terminie dwunastu miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwy naczelnik urzędu skarbowego zalicza kaucję na poczet kwoty należnej akcyzy.";

84) w art. 112 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

"3) osoba ta przedstawi właściwemu naczelnikowi urzędu celno-skarbowego dowód potwierdzający spełnienie warunku, o którym mowa w pkt 2;";

85) w art. 113 ust. 3 otrzymuje brzmienie

"3. W przypadku zwolnienia od akcyzy realizowanego przez zwrot zapłaconej kwoty akcyzy, właściwy naczelnik urzędu skarbowego określa, w drodze decyzji, wysokość kwoty zwrotu akcyzy.";

● Przepisy objęte tą częścią komentarza są zawarte w dziale IV nowelizowanej ustawy i dotyczą podstawy opodatkowania i stawek akcyzy dla wyrobów akcyzowych. Dział ten zawiera szczegółowe regulacje poświęcone opodatkowaniu wyrobów energetycznych i energii elektrycznej, napojów alkoholowych, wyrobów tytoniowych i suszu tytoniowego oraz samochodów osobowych.

Nowelizacja, podobnie jak w poprzednich artykułach nowelizujących, wskazała na kompetencje naczelnika urzędu skarbowego jako właściwego zarówno do poboru akcyzy, jak i adresata składanych deklaracji podatkowych. Wyjątkiem jest obowiązek składania przez importera niektórych wyrobów akcyzowych, takich jak oleje napędowe, oleje opałowe oraz pozostałych paliw opałowych o określonej gęstości, oświadczenia do naczelnika urzędu celno-skarbowego, że przywożone wyroby zostaną przeznaczone do celów opałowych lub będą sprzedane z przeznaczeniem do celów opałowych, uprawniających do stosowania stawek akcyzy określonych przepisami nowelizowanej ustawy. Jednocześnie podmiot, który dokonuje wewnątrzwspólnotowego nabycia takich wyrobów, oświadczenie to składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

86) w art. 115 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

"3. Wytwórca znaków może wydawać znaki akcyzy wyłącznie właściwym naczelnikom urzędów skarbowych w sprawach znaków akcyzy lub podmiotom przez nich upoważnionym.";

87) w art. 116 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

"5. Posiadacz wyrobów, o których mowa w ust. 3, przeznaczonych do dalszej sprzedaży jest obowiązany sporządzić ich spis i przedstawić go do potwierdzenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego.";

88) w art. 118 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

"5. Wyroby akcyzowe określone w ust. 1 pkt 3 i 6 mogą być bez znaków akcyzy wprowadzone do wolnego obszaru celnego albo do składu celnego lub wydane z magazynu wyrobów gotowych pod warunkiem pisemnego powiadomienia właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed dniem wprowadzenia wyrobów akcyzowych do wolnego obszaru celnego albo do składu celnego lub wydania wyrobów akcyzowych z magazynu wyrobów gotowych. Na wniosek właściwego naczelnika urzędu skarbowego naczelnik urzędu celno-skarbowego zarządza konwojowanie wyrobów akcyzowych do granicy terytorium kraju w przypadku ich dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu albo do momentu wprowadzenia ich do wolnego obszaru celnego albo do składu celnego. Konwojowanie odbywa się na koszt podatnika lub odbiorcy tych wyrobów.";

89) w art. 121 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego w sprawach znaków akcyzy w przypadku nietypowych opakowań jednostkowych wyrobów akcyzowych, na pisemny wniosek podmiotu obowiązanego do oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, wskazuje, w drodze decyzji, sposób nanoszenia znaków akcyzy na opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych lub na wyroby akcyzowe, z uwzględnieniem ogólnych zasad nanoszenia znaków akcyzy.";

90) w art. 123:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. Zgodę na zdjęcie znaków akcyzy wydaje właściwy naczelnik urzędu skarbowego na pisemny wniosek podmiotu obowiązanego do oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy lub właściciela wyrobów akcyzowych oznaczonych znakami akcyzy.",

b) w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

"2) niezwłocznie niszczone pod nadzorem właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego.";

91) w art. 126 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Decyzję w sprawie wydania podatkowych znaków akcyzy lub sprzedaży legalizacyjnych znaków akcyzy wydaje właściwy naczelnik urzędu skarbowego w sprawach znaków akcyzy na pisemny wniosek podmiotu obowiązanego do oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy.";

92) w art. 127:

a) w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Właściwy naczelnik urzędu skarbowego w sprawach znaków akcyzy odmawia wydania lub sprzedaży znaków akcyzy, jeżeli:",

b) w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Właściwy naczelnik urzędu skarbowego w sprawach znaków akcyzy, kierując się możliwością ponoszenia przez wnioskodawcę obciążeń z tytułu należności publicznoprawnych stanowiących dochód budżetu państwa, może odmówić wydania podatkowych znaków akcyzy wnioskodawcy:",

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

"3. W przypadku wydania decyzji o odmowie wydania lub sprzedaży znaków akcyzy przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego w sprawach znaków akcyzy, odpowiednio, kwota stanowiąca wartość podatkowych znaków akcyzy i kwota na pokrycie kosztów wytworzenia podatkowych znaków akcyzy albo należność za legalizacyjne znaki akcyzy podlegają zwrotowi w terminie 7 dni, licząc od dnia wydania decyzji o odmowie.";

93) w art. 128:

a) w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

"1) właściwego naczelnika urzędu skarbowego w sprawach znaków akcyzy;",

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. Wydanie znaków akcyzy przez ich wytwórcę następuje na podstawie upoważnienia do odbioru znaków akcyzy wydanego przez naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach znaków akcyzy.";

94) w art. 130 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

"1) właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w sprawach znaków akcyzy, od którego odebrano te znaki;";

95) w art. 131 w ust. 9 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

"2) zwrot znaków akcyzy do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w sprawach znaków akcyzy, od którego podmiot ten odebrał znaki akcyzy, albo do ich wytwórcy;";

96) w art. 133 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

"3. Znaki akcyzy uszkodzone lub zniszczone przed ich naniesieniem są zwracane, w terminie 30 dni od dnia stwierdzenia ich uszkodzenia lub zniszczenia, podmiotowi, który je wydał, albo niszczone pod nadzorem właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego.";

97) w art. 136 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, znaki akcyzy tracą ważność dla podmiotu, który otrzymał je na podstawie decyzji właściwego naczelnika urzędu skarbowego w sprawach znaków akcyzy, i nie mogą być nanoszone przez ten podmiot na opakowania jednostkowe wyrobów spirytusowych lub winiarskich lub na wyroby spirytusowe lub winiarskie.";

98) w art. 138 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. Znaki akcyzy uszkodzone lub zniszczone w procesie oznaczania są zwracane podmiotowi, który je wydał, albo niszczone pod nadzorem właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego.";

● Artykuł 114 nowelizowanej ustawy rozpoczyna jej dział VI poświęcony znakom akcyzy. I tak obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy podlegają wyroby akcyzowe określone w załączniku nr 3 do nowelizowanej ustawy. Powierzenie wytwarzania znaków akcyzy może nastąpić wyłącznie przez ministra właściwego ds. finansów podmiotowi, który zapewnia bezpieczeństwo wytwarzania i przechowywania tych znaków. Wytwórca może zbywać te znaki wyłącznie ministrowi lub, jak wskazuje nowelizacja, naczelnikom urzędów skarbowych albo podmiotom przez nich wskazanym.

Obowiązek oznaczania wyrobów akcyzowych legalizacyjnymi znakami akcyzy powstaje w przypadku wystąpienia poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobów akcyzowych nieoznaczonych, oznaczonych nieprawidłowo lub nieodpowiednimi znakami akcyzy, w szczególności znakami uszkodzonymi, w przypadku gdy wyroby te są przeznaczone do dalszej sprzedaży. Wówczas posiadacz takich wyrobów jest zobowiązany sporządzić ich spis i przedstawić go do potwierdzenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego.

Naczelnik urzędu skarbowego musi być powiadomiony w przypadku wprowadzenia określonego rodzaju wyrobów akcyzowych do wolnego obszaru celnego albo do składu celnego lub gdy ma nastąpić ich wydanie z magazynu wyrobów gotowych. Również ten organ wydaje zgodę na zdjęcie znaków akcyzy, jeżeli wyroby te nie będą sprzedawane na terytorium Polski.

● Naczelnik urzędu skarbowego jest dysponentem znaków akcyzy, które wydaje lub sprzedaje podatnikom dokonującym obrotu wyrobami akcyzowymi, które podlegają oznaczeniu takimi znakami. Wydanie może również nastąpić przez wytwórcę znaków akcyzy, jeżeli ich nabywca przedłoży upoważnienie do odbioru znaków akcyzy wydane przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego. Analogicznie ustawodawca uregulował zwrot znaków akcyzy.

W przypadku uszkodzenia lub zniszczenia znaków przed ich naniesieniem na wyroby, podlegają one zwrotowi do organu, który je wydał. Mogą też podlegać zniszczeniu pod nadzorem naczelnika urzędu celno-skarbowego.

Znaki akcyzy mają określony czas ważności. Przykładowo podmiot zobowiązany do oznaczania znakami akcyzy wyrobów spirytusowych lub winiarskich jest zobowiązany w okresie 24 miesięcy od dnia otrzymania znaków nanieść je na opakowania jednostkowe tych wyrobów, a w przypadku importu i nabycia wewnątrzwspólnotowego - sprowadzić na terytorium kraju wyroby spirytusowe lub winiarskie oznaczone tymi znakami. Po upływie tego okresu znaki te tracą ważność.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

99) w art. 138m ust. 3-5 otrzymują brzmienie:

"3. Protokoły, o których mowa w ust. 1 pkt 1, sporządza się w co najmniej dwóch egzemplarzach. Egzemplarz protokołu przesyła się niezwłocznie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego.

4. Protokoły, o których mowa w ust. 1 pkt 2, sporządza się w co najmniej trzech egzemplarzach. Egzemplarz protokołu przesyła się niezwłocznie naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu w zakresie akcyzy oraz naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu w zakresie spraw dotyczących znaków akcyzy, z wyłączeniem przypadków, w których w czynnościach, które potwierdza protokół, uczestniczył przedstawiciel właściwego organu podatkowego.

5. Protokoły, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, sporządza się w trzech egzemplarzach, a w przypadku gdy alkohol etylowy skażony ma zostać wysłany do innego podmiotu, protokół sporządza się w czterech egzemplarzach. Jeden egzemplarz protokołu otrzymuje właściwy naczelnik urzędu skarbowego, jeden egzemplarz protokołu - naczelnik urzędu celno-skarbowego lub komórka organizacyjna utworzona przez naczelnika urzędu celno-skarbowego na terenie podmiotu podlegającego kontroli celno-skarbowej - w przypadku kontroli celno-skarbowej wykonywanej jako kontrola stała w rozumieniu art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.";

100) art. 138n otrzymuje brzmienie:

"Art. 138n. W przypadku gdy zamierzone oznaczanie wyrobów akcyzowych znakami akcyzy następuje z powodu uszkodzenia znaków akcyzy na tych wyrobach, nieprawidłowego oznaczenia tych wyrobów bądź oznaczenia ich nieodpowiednimi znakami akcyzy, jak również z powodu wystąpienia w obrocie wyrobów akcyzowych nieoznaczonych znakami akcyzy, podmiot sporządza spis tych wyrobów i przedstawia go właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, w terminie 3 dni od dnia stwierdzenia wystąpienia tych zdarzeń lub od dnia ich wystąpienia, w celu jego potwierdzenia.";

101) w art. 138r:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Podmiot, który wystawia dokument dostawy, sporządza kwartalne zestawienie wystawionych dokumentów dostawy. Jeden egzemplarz tego zestawienia przekazuje właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po kwartale, którego dotyczy zestawienie.",

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

"4. Zestawienie, o którym mowa w ust. 1, może być sporządzane oraz przekazywane naczelnikowi urzędu skarbowego, o którym mowa w ust. 1, w formie elektronicznej, w sposób uzgodniony z tym naczelnikiem.".

● Nowelizowana ustawa nakłada na podatników rozliczających akcyzę obowiązek sporządzania odpowiednich protokołów, spisów oraz zestawień.

Protokoły sporządza się ze zniszczenia nieprzydatnych do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia podlegających kontroli suszu tytoniowego lub innych wyrobów akcyzowych, utraty, zniszczenia, uszkodzenia, zdjęcia, zniszczenia uszkodzonych lub zniszczonych znaków akcyzy oraz wydania lub zwrotu znaków akcyzy, ustalenia ilości alkoholu etylowego podczas jego wydania z gorzelni oraz skażenia alkoholu etylowego. Protokoły te przekazuje się naczelnikowi urzędu skarbowego.

Zasady sporządzania spisów oraz zestawień określają nowelizowane regulacje.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2015 r. poz. 525 i 1960) w art. 56 w ust. 1:

1) pkt 2 otrzymuje brzmienie:

"2) dyrektorzy izb administracji skarbowej, naczelnicy urzędów skarbowych i naczelnicy urzędów celno-skarbowych;";

2) uchyla się pkt 3.

● Zgodnie z art. 2 nowelizowanej ustawy zadania administracji rządowej w województwie wykonują obok wojewody również organy zespolonej i niezespolonej administracji rządowej, a także określone jednostki samorządu terytorialnego i inne podmioty, jeżeli wynika to z odrębnych przepisów. W art. 56 nowelizowanej ustawy przyjęto enumeratywne określenie organów, które tworzą administrację niezespoloną. Należą do nich obecnie m.in. dyrektorzy IAS, naczelnicy urzędów skarbowych i celno-skarbowych. Dotychczas byli to również naczelnicy urzędów celnych i dyrektorzy izb celnych, a także dyrektorzy urzędów kontroli skarbowej.

Organy administracji niezespolonej podporządkowane są bezpośrednio właściwym ministrom, podczas gdy organy administracji zespolonej podlegają wojewodzie, który jest jednocześnie organem takiej administracji. Ustanowienie organów niezespolonej administracji rządowej może następować wyłącznie w drodze ustawy, jeżeli jest to uzasadnione ogólnopaństwowym charakterem wykonywanych zadań lub terytorialnym zasięgiem działania przekraczającym obszar jednego województwa. Jednocześnie organy niezespolonej administracji rządowej działające w województwie są zobowiązane do składania wojewodzie rocznych informacji o swojej działalności w województwie do końca lutego każdego roku.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. poz. 619 i 1241 oraz z 2015 r. poz. 1358) art. 7 otrzymuje brzmienie:

"Art. 7. Szef Krajowej Administracji Skarbowej wykonuje zadania instytucji audytowej, o której mowa w art. 58 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1198/2006.".

● Podobnie jak w innych przepisach określających zasady wydatkowania środków pochodzących z funduszy Unii Europejskiej, również w zakresie nowelizowanej ustawy szef KAS został powołany do wykonywania zadań instytucji audytowej.

Należy w tym miejscu wskazać na dwa różne akty prawne, zbliżone w swojej nazwie, regulujące problematykę pomocy finansowej dla sektora rybackiego. Pierwszy z nich to nowelizowana ustawa. Drugi to ustawa z 10 lipca 2015 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1267). Nowelizowana ustawa określa zadania oraz właściwość organów w zakresie wspierania zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem środków finansowych pochodzących z Europejskiego Funduszu Rybackiego określonym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1198/2006 z 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.Urz. UE z 2006 r. L 223, s. 1) oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 498/2007 z 26 marca 2007 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.Urz. UE z 2007 r. L 120, s. 1). Z kolei druga ustawa wdraża przepisy unijne ogłoszone w 2014 r. i uchylające przepisy wdrażane ustawą nowelizowaną. Szerzej - por. uwagi do art. 149 komentowanej ustawy.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1000) w art. 9:

1) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

"6. Komisja zalicza kandydatowi na biegłego rewidenta, posiadającemu tytuł doradcy podatkowego, na jego wniosek, egzamin z prawa podatkowego.";

2) w ust. 7 uchyla się pkt 2.

● Przepisy tej ustawy już nie obowiązują. Zostały uchylone ustawą z 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (Dz.U. poz. 1089), która w swojej zasadniczej części weszła w życie 21 czerwca 2017 r. Przy czym niektóre jej przepisy dotyczące opłat z tytułu wykonywania czynności rewizji finansowej w jednostkach zainteresowania publicznego wejdą w życie dopiero 1 stycznia 2018 r.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1870) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 36:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

"3. Dyrektor izby administracji skarbowej ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym wykaz osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym umorzono zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłaty prolongacyjne w kwocie przewyższającej 5000 zł, wraz ze wskazaniem wysokości umorzonych kwot i przyczyn umorzenia.",

b) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

"6. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania umorzonych kwot oraz termin ogłaszania wykazu, o którym mowa w ust. 3, a także organy obowiązane do przekazywania dyrektorowi izby administracji skarbowej danych umożliwiających sporządzenie tego wykazu i termin ich przekazywania, uwzględniając rodzaje podmiotów, których informacje dotyczą.";

2) w art. 61 w ust. 3 pkt 3a otrzymuje brzmienie:

"3a) dyrektor izby administracji skarbowej - od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez naczelnika urzędu skarbowego;";

3) w art. 274 w ust. 1:

a) pkt 4 otrzymuje brzmienie:

"4) izbach administracji skarbowej;",

b) uchyla się pkt 5;

4) w art. 286 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

"2) realizacją czynności w zakresie audytu gospodarowania środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegającymi zwrotowi środkami z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), o którym mowa w ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947);";

5) w art. 293 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zlecić przeprowadzenie audytu wewnętrznego w zakresie środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, w jednostkach, o których mowa w art. 274 ust. 1-4, z wyłączeniem jednostek, o których mowa w art. 139 ust. 2. Przepis art. 292 ust. 2 stosuje się odpowiednio.";

6) art. 294 otrzymuje brzmienie:

"Art. 294. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może dokonać oceny audytu wewnętrznego w zakresie środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, w jednostkach, o których mowa w art. 274 ust. 1-4, z wyłączeniem jednostek, o których mowa w art. 139 ust. 2. Przepis art. 292 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2. Ocena, o której mowa w ust. 1 i art. 292 ust. 1 pkt 2, może być dokonana w siedzibie jednostki przez pracowników Ministerstwa Finansów na podstawie pisemnego upoważnienia Ministra Finansów lub Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.".

● Zmiany w nowelizowanej ustawie obejmują dostosowanie jej przepisów do nowej struktury organów KAS. Dotychczasowe uprawnienia dyrektorów izb skarbowych zostały przyporządkowane dyrektorom IAS. Dotyczy to ogłaszania umorzonych należności podatkowych w kwocie przewyższającej 5000 zł, a także pełnienia funkcji organu odwoławczego w odniesieniu do tych należności niepodatkowych, których pobór należy do naczelników urzędów skarbowych. Są nimi należności z tytułu grzywien nałożonych w drodze mandatu karnego w postępowaniu w sprawach o wykroczenia oraz w postępowaniu w sprawach o wykroczenia skarbowe.

● Izby administracji skarbowej zostały wskazane jako podmioty, w których istnieje obowiązek prowadzenia audytu wewnętrznego. Audyt taki prowadzi co do zasady audytor wewnętrzny takiej jednostki, aczkolwiek obecnie szef KAS może zlecić przeprowadzenie takiego audytu w zakresie wykorzystania środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1799) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 27 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Szefa Służby Celnej - podsekretarza stanu lub sekretarza stanu w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych - powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych.";

2) art. 143 otrzymuje brzmienie:

"Art. 143. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany zapewnić funkcjonariuszowi bezpieczne i higieniczne warunki służby oraz prowadzić systematyczne szkolenie pracowników w zakresie bezpieczeństwa i higieny służby.

2. Funkcjonariusz jest obowiązany do przestrzegania przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny służby oraz przepisów przeciwpożarowych.

3. W sprawach związanych z bezpieczeństwem i higieną służby, w zakresie nieuregulowanym ustawą, stosuje się odpowiednio:

1) przepisy art. 207¹, art. 208, art. 209¹, art. 209², art. 210 § 1-5, art. 213, art. 215-219, art. 220 § 1, art. 221, art. 222 § 1 i 2, art. 222¹ § 1 i 2, art. 223-225, art. 227 § 1, art. 229 § 1-7, art. 234 § 3 i 4, art. 236, art. 237⁷-237¹⁰, art. 237¹¹ § 1-4 i art. 237^11a- 237^13a Kodeksu pracy,

2) przepisy wydane na podstawie art. 210 § 6, art. 220 § 2 i 3, art. 222 § 3, art. 222¹ § 3, art. 227 § 2, art. 228 § 3, art. 229 § 8, art. 237¹¹ § 5 i art. 237¹⁵ Kodeksu pracy

- jeżeli funkcjonariusz w czasie wykonywania zadań służbowych wykonuje prace, których te przepisy dotyczą.

4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki bezpieczeństwa i higieny służby, mając na uwadze zadania wykonywane przez funkcjonariuszy oraz warunki i miejsce pełnienia służby.".

● Zgodnie z art. 159 pkt 3 komentowanej ustawy ustawa o Służbie Celnej straciła moc 1 marca 2017 r., kiedy weszła w życie ustawa o KAS. Niemniej jednak na podstawie art. 260 pkt 1 komentowanej ustawy, jej art. 119 wszedł w życie z dniem jej ogłoszenia, czyli 2 grudnia 2016 r. Tym samym komentowane przepisy obowiązywały w okresie 2 grudnia 2016 r. - 28 lutego 2017 r.

Obecnie regulacje te już nie obowiązują.

W ustawie z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1910) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 9f:

a) w ust. 1 pkt 15a i 16 otrzymują brzmienie:

"15a) na żądanie administracyjnego organu egzekucyjnego oraz centralnego biura łącznikowego, o którym mowa w art. 9 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (Dz. U. poz. 1289 oraz z 2015 r. poz. 211), w zakresie:

a) posiadanych przez członka kasy rachunków prowadzonych przez kasę lub posiadanych pełnomocnictw do dysponowania rachunkami prowadzonymi przez kasę, liczby tych rachunków lub pełnomocnictw, obrotów i stanów tych rachunków, z podaniem wpływów, obciążeń rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio ich nadawców i odbiorców,

b) zawartych przez członka kasy umów kredytowych lub umów pożyczki, z podaniem wysokości zobowiązań wynikających z tych kredytów lub pożyczek, celów, na jakie zostały udzielone, i sposobu zabezpieczenia ich spłaty

- w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym, postępowaniem zabezpieczającym oraz wykonywaniem innych czynności wynikających z ustawowych zadań tych organów;

16) na żądanie organu Krajowej Administracji Skarbowej, w związku z prowadzoną sprawą o przestępstwo skarbowe lub o wykroczenie skarbowe przeciwko członkowi kasy, o ile informacje mają związek z tą sprawą;",

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. Zakres oraz zasady udzielania informacji przez kasy organom Krajowej Administracji Skarbowej, organom podatkowym oraz Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej regulują odrębne przepisy.";

2) uchyla się art. 16a.

● Spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe mają obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej w zakresie czynności związanych z usługami finansowymi świadczonymi na rzecz swoich członków. Zmienione przepisy wskazują na brak naruszenia tej tajemnicy, jeżeli informacje przekazywane są na żądanie administracyjnego organu egzekucyjnego oraz centralnego biura łącznikowego, a także organu KAS w związku z prowadzonym postępowaniem karnym skarbowym.

Obecnie do realizacji zadań centralnego biura łącznikowego wyznaczona została IAS w Poznaniu, na podstawie rozporządzenia ministra rozwoju i finansów z 15 lutego 2017 r. w sprawie wyznaczenia centralnego biura łącznikowego (Dz.U. poz. 300). Weszło ono w życie 1 marca 2017 r.

Zmiana uchyliła również dotychczasowe uprawnienie organów Służby Celnej do dokonania blokady środków pieniężnych członka kasy na rachunku przez okres 72 godzin. Możliwość taka przewidziana była w art. 75e nieobowiązującej już ustawy o Służbie Celnej. Zgodnie z jego brzmieniem organ Służby Celnej mógł, w razie powzięcia uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa, o którym mowa w art. 107 par. 1 k.k.s. (tj. nielegalne prowadzenie gier hazardowych), skierować pisemne żądanie blokady rachunku prowadzonego zarówno w kasie, jak też w banku na okres 72 godzin od momentu otrzymania żądania, równocześnie występując o wydanie postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym. Blokada taka upadała, jeżeli przed upływem wskazanego powyżej terminu postanowienie o zabezpieczeniu nie zostało wydane.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 471) wprowadza się następujące zmiany:

1) użyte w art. 15a w ust. 5, w art. 15b w ust. 2, w art. 15d w ust. 4, w art. 20 w ust. 8, w art. 25 w ust. 4 w pkt 1 i w art. 33 w ust. 3, w różnej liczbie i różnym przypadku, wyrazy "funkcjonariusz celny" zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i odpowiednim przypadku wyrazami "funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej";

2) skreśla się użyte w art. 15a w ust. 5, w art. 15b w ust. 2 i w art. 20 w ust. 8, w różnej liczbie i różnym przypadku, wyrazy "inspektor kontroli skarbowej";

3) użyte w art. 17 w ust. 2, w art. 23a w ust. 1, 3 i 7, w art. 23b w ust. 1 i 3, w art. 23c we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 23e w ust. 1 i 3, w art. 32 w ust. 3a, 4a i 8, w art. 90 w ust. 1 oraz w art. 142 w ust. 1 i 2, w różnej liczbie i różnym przypadku, wyrazy "naczelnik urzędu celnego" zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i odpowiednim przypadku wyrazami "naczelnik urzędu celno-skarbowego";

4) użyte w art. 20 w ust. 3, 4 i 10, w art. 75 w ust. 1 w pkt 1, w ust. 6 w pkt 1 i w ust. 9, w art. 77 w ust. 1, w art. 81 i w art. 82 w pkt 1, w różnej liczbie i różnym przypadku, wyrazy "naczelnik urzędu celnego" zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i odpowiednim przypadku wyrazami "naczelnik urzędu skarbowego";

5) użyte w art. 32 w ust. 3, 4 i 7, w art. 60 w ust. 3, w art. 77 w ust. 1, w art. 79 w ust. 1, w art. 81 oraz w art. 135 w ust. 3, w różnej liczbie i różnym przypadku, wyrazy "dyrektor izby celnej" zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i odpowiednim przypadku wyrazami "dyrektor izby administracji skarbowej";

6) użyte w art. 32 w ust. 4 i w art. 77 w ust. 3 wyrazy "Dyrektor Izby Celnej w Warszawie" zastępuje się wyrazami "Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie";

7) w art. 32 w ust. 4a wyrazy "Naczelnik Urzędu Celnego I w Warszawie" zastępuje się wyrazami "Naczelnik Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie";

8) skreśla się użyte w art. 71 w ust. 5 i w art. 75 w ust. 8 wyrazy "lub organ kontroli skarbowej";

9) użyte w art. 75 w ust. 1 w pkt 2, w ust. 2 i w ust. 6 w pkt 2, w art. 77 w ust. 5 w pkt 2 oraz w art. 82 w pkt 2, w różnej liczbie i różnym przypadku, wyrazy "właściwa izba celna" zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i odpowiednim przypadku wyrazami "właściwy urząd skarbowy";

10) użyte w art. 77 w ust. 3 wyrazy "Naczelnik Urzędu Celnego I w Warszawie" zastępuje się wyrazami "Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście w Warszawie";

11) w art. 77 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

"4. Na wniosek organu podatkowego, o którym mowa w ust. 2 i 3, określone czynności: sprawdzające, kontroli podatkowej, postępowania podatkowego lub kontroli celno-skarbowej wykonuje odpowiednio naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celno-skarbowego, na którego obszarze działania prowadzona jest działalność lub wykonywane są czynności podlegające opodatkowaniu.";

12) w art. 77 w ust. 5 w pkt 1 wyrazy "urzędów celnych i izb celnych" zastępuje się wyrazami "urzędów skarbowych i izb administracji skarbowej";

13) w art. 83 wyrazy "Dyrektor izby celnej, o której mowa" zastępuje się wyrazami "Naczelnik urzędu skarbowego, o którym mowa".

● Nowelizacja wprowadza nową strukturę organów KAS w miejsce dotychczasowych organów administracji podatkowej. Dotyczy to również funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej, którzy zastąpili Służbę Celną.

Podobnie jak np. w art. 19 komentowanej ustawy, również przy tej zmianie ustawodawca skorzystał z par. 88 rozporządzenia prezesa Rady Ministrów z 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (t.j. Dz.U. 2016 r. poz. 283), które umożliwia dokonanie wielu zmian jednym zdaniem przepisu nowelizującego.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

● Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że 1 kwietnia 2017 r. weszła w życie ustawa z 15 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 88). Rozszerzyła ona w sposób istotny dotychczasowe obowiązki organów KAS w zakresie gier hazardowych. Jako przykład można wskazać dodanie w art. 15 nowelizowanej ustawy siedmiu nowych ustępów, odpowiednio od 1a do 1g. Zgodnie z obecnym brzmieniem np. art. 15 ust. 1c nowelizowanej ustawy warunkiem urządzania gier na automatach w salonach gier na automatach jest zatwierdzenie lokalizacji takiego salonu gier przez dyrektora IAS właściwego ze względu na planowaną lokalizację takiego salonu gier. Dyrektor IAS zatwierdza lokalizację salonu gier na automatach w drodze decyzji.

● Nowelizacja ta zastąpiła również część przepisów, które wprowadziła komentowana ustawa. Jako przykład wskazać można art. 15d ust. 4 nowelizowanej ustawy, który po wejściu w życie przepisów wprowadzających KAS brzmiał: "Podmiot urządzający zakłady wzajemne przez sieć Internet jest obowiązany zapewnić funkcjonariuszom Służby Celno-Skarbowej dostęp do danych przechowywanych w urządzeniu archiwizującym oraz udostępnić w tym celu odpowiednie narzędzia i oprogramowanie zapewniające bezpieczeństwo danych". Obecnie, w wyniku wejścia w życie nowelizacji z 1 kwietnia 2017 r. sformułowanie "funkcjonariuszom Służby Celno-Skarbowej" zastąpiono "organom Krajowej Administracji Skarbowej".

W ustawie z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2016 r. poz. 893) w art. 3 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

"2) regulowanym przepisami celnymi oraz przepisami określającymi zasady przywozu i wywozu towarów do lub z Unii Europejskiej w zakresie realizowanym przez organy Krajowej Administracji Skarbowej, w szczególności związanymi z realizacją polityki rolnej i handlowej.".

● Zmieniana ustawa reguluje zasady wykonywania na terytorium Polski usług przez podmioty zagraniczne, z siedzibą w kraju członkowskim UE. Przy czym pod tym pojęciem ustawodawca rozumie państwo członkowskie Unii Europejskiej, państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz państwa, które zawarły ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi umowę regulującą swobodę świadczenia usług. Ustawa ta wdraża dyrektywę 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym (Dz.Urz. UE z 2006 r. L 376, s. 36). Wprowadzona zmiana dotyczy wyłączeń w zakresie stosowania nowelizowanej ustawy.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych (Dz.U. z 2014 r. poz. 1015 i 1188 oraz z 2015 r. poz. 396) w art. 25 w ust. 1:

1) pkt 5 otrzymuje brzmienie:

"5) organy Krajowej Administracji Skarbowej - w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań określonych w ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947);";

2) pkt 7 otrzymuje brzmienie:

"7) naczelnicy urzędów skarbowych i dyrektorzy izb administracji skarbowej - w związku z toczącym się przeciwko osobie fizycznej postępowaniem karnym lub karnym skarbowym albo w związku z toczącym się postępowaniem karnym lub karnym skarbowym o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe popełnione w związku z działaniem osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej oraz w zakresie niezbędnym do prowadzenia postępowań i kontroli na podstawie przepisów prawa celnego i podatkowego;";

3) uchyla się pkt 8;

4) uchyla się pkt 14.

● Komentowana zmiana wyłącza stosowanie ograniczeń związanych z udostępnianiem informacji gospodarczych w przypadku ich przekazywania na rzecz organów KAS. Zgodnie z definicją zawartą w nowelizowanej ustawie, przez udostępnienie informacji gospodarczej rozumie się przekazywanie przez wierzyciela takich informacji do biura informacji gospodarczej oraz ujawnianie tych informacji przez to biuro. Zakres uprawnień organów KAS w zakresie pozyskiwania informacji dotyczy ujawniania tych informacji przez biura informacji gospodarczej.

● Nowelizacja wprowadza dwa przypadki dostępu do informacji, różnicując uprawnione do tego dostępu organy. Treść art. 25 ust. 1 pkt 5 nowelizowanej ustawy wskazuje na możliwość dostępu przez organy KAS. Jednocześnie w art. 25 ust. 1 pkt 7 nowelizowanej ustawy zawężono dostęp dla naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb administracji skarbowej - tylko w zakresie określonych postępowań. Należy przede wszystkim mieć na względzie fakt, że wskazani naczelnicy oraz dyrektorzy są również organami KAS (art. 11 ustawy o KAS). Tym samym pkt 5 nowelizowanego przepisu niejako obejmuje swoim zakresem pkt 7. Jednocześnie treść art. 25 ustawy o KAS nie wskazuje wprost na kompetencje dyrektorów IAS w zakresie prowadzenia postępowań karnych lub karnych skarbowych. Odmiennie reguluje to art. 28 ustawy o KAS, określając kompetencje naczelników urzędów skarbowych. Mogą oni bowiem prowadzić postępowania w zakresie przestępstw i wykroczeń karnych skarbowych oraz przestępstw określonych ustawą o rachunkowości. W konsekwencji można stwierdzić, że zakres dostępu do informacji określony nowelizowaną ustawą nie jest precyzyjny.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 876 i 1918 oraz z 2016 r. poz. 542, 1228 i 1579) w art. 68 w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

"5) Szefem Krajowej Administracji Skarbowej,".

● Nowelizowana ustawa obejmuje zakresem swojej regulacji m.in. obrót wyrobami medycznymi oraz nadzór nad takim obrotem. Organem, który wykonuje uprawnienia przewidziane tą ustawą, jest prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Prowadzi on nadzór nad wyrobami wytwarzanymi, wprowadzanymi i wprowadzonymi do obrotu, wprowadzonymi do używania lub przekazanymi do oceny działania na terytorium Polski i w tym zakresie współpracuje m.in. z szefem KAS.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1167) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 13 w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

"2) szczegółowy zakres, warunki, sposób i tryb udzielania przez Centralne Biuro Antykorupcyjne, zwane dalej "CBA", Policję, Straż Graniczną, Żandarmerię Wojskową oraz organy Krajowej Administracji Skarbowej niezbędnej pomocy służbom i instytucjom uprawnionym do prowadzenia poszerzonych postępowań sprawdzających, kontrolnych postępowań sprawdzających i postępowań bezpieczeństwa przemysłowego przy wykonywaniu czynności w ramach tych postępowań.";

2) w art. 26 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

"3. Czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 3, są wykonywane zgodnie z art. 105 ust. 1 pkt 2 lit. k ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz.U. z 2015 r. poz. 128, z późn. zm.). Przepisy art. 82 § 1 i 2, art. 182 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz art. 48 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1947) stosuje się odpowiednio.".

● Kierownicy jednostek organizacyjnych, które są objęte regulacją nowelizowanej ustawy, współdziałają ze służbami i instytucjami uprawnionymi do prowadzenia poszerzonych postępowań sprawdzających, kontrolnych postępowań sprawdzających oraz postępowań bezpieczeństwa przemysłowego. W szczególności udostępniają funkcjonariuszom, pracownikom albo żołnierzom tych służb i instytucji, po przedstawieniu przez nich pisemnego upoważnienia, pozostające w ich dyspozycji informacje i dokumenty niezbędne do realizacji czynności w ramach tych postępowań. W tym zakresie współdziałanie dotyczy również organów KAS. Stąd też nowelizacja aktualizuje zakres upoważnienia do wydania rozporządzenia przez prezesa Rady Ministrów, które określa zasady przekazywania informacji przez organy KAS odpowiednim służbom i instytucjom.

Do końca lutego 2017 r. obowiązywało rozporządzenie prezesa Rady Ministrów z 28 grudnia 2010 r. w sprawie przekazywania informacji, udostępniania dokumentów oraz udzielania pomocy służbom i instytucjom uprawnionym do prowadzenia poszerzonych postępowań sprawdzających, kontrolnych postępowań sprawdzających oraz postępowań bezpieczeństwa przemysłowego (Dz.U. nr 258, poz. 1750). Po wejściu w życie ustawy o KAS, mimo zmiany zakresu delegacji, nowe rozporządzenie nie zostało wydane. Obecnie w toku prac legislacyjnych jest projekt rozporządzenia prezesa Rady Ministrów z 22 maja 2017 r. w sprawie przekazywania informacji, udostępniania dokumentów oraz udzielania pomocy służbom i instytucjom uprawnionym do prowadzenia poszerzonych postępowań sprawdzających, kontrolnych postępowań sprawdzających oraz postępowań bezpieczeństwa przemysłowego. W okresie przygotowywania niniejszego komentarza (październik 2017 r.) nie zostało ono jeszcze ogłoszone.

● W drugiej części nowelizacji ustawodawca odniósł się do przepisów ustawy o KAS w zakresie postępowania rozszerzonego. Zgodnie z art. 26 ust. 1 nowelizowanej ustawy poszerzone postępowanie sprawdzające obejmuje czynności postępowania zwykłego, a ponadto, jeżeli jest to konieczne w wyniku uzyskanych informacji, postępowanie to obejmuje również m.in. sprawdzenie stanu i obrotów na rachunku bankowym oraz zadłużenia osoby sprawdzanej, w szczególności wobec Skarbu Państwa. W tym zakresie odesłanie przy organach KAS do art. 48 ustawy o KAS określa procedurę pozyskania informacji przez naczelnika urzędu celno-skarbowego od banków w zakresie prowadzonych przez te instytucje rachunków.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych (Dz. U. z 2016 r. poz. 391, 862 i 1579) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 66 w ust. 3:

a) pkt 6 otrzymuje brzmienie:

"6) organy Krajowej Administracji Skarbowej;",

b) uchyla się pkt 12;

2) w art. 72 w ust. 2 w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie:

"a) podmioty, o których mowa w art. 66 ust. 3 pkt 1-11,";

3) w art. 75:

a) w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

"1) podmioty, o których mowa w art. 66 ust. 3 pkt 1-11;",

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

"4. Podmiotom, o których mowa w art. 66 ust. 3 pkt 1-11, sądom oraz innym podmiotom realizującym zadania publiczne w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w ustawach szczególnych dokumentację związaną z dowodami osobistymi udostępnia się nieodpłatnie.".

● Nowelizacja dotyczy przede wszystkim udostępnienia informacji dla m.in. organów KAS. Ma ono charakter nieodpłatny i następuje w trybie pełnej teletransmisji danych za pomocą urządzeń teletransmisji danych i obejmuje dane zawarte w Rejestrze Dowodów Osobistych.

Udostępnianie danych w trybie pełnej teletransmisji danych odbywa się na podstawie decyzji ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanej na jednorazowy wniosek złożony przez uprawniony podmiot, jeżeli uzyskanie danych jest uzasadnione zakresem wykonywanych zadań, po spełnieniu określonych wymogów związanych z posiadaniem określonych urządzeń przez odbiorcę danych oraz mechanizmów zabezpieczających otrzymane dane przez inne podmioty.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz.U. z 2016 r. poz. 722) w art. 46 w ust. 1:

1) pkt 2 otrzymuje brzmienie:

"2) Policji, Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Służbie Celno-Skarbowej, Żandarmerii Wojskowej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Biuru Ochrony Rządu, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych, organom wyborczym i strażom gminnym (miejskim);";

2) uchyla się pkt 4.

● Podobnie jak w przypadku nowelizacji określonej treścią art. 127 przepisów wprowadzających KAS, także w tym wypadku ustawodawca rozszerzył na wybrane organy KAS dostęp do informacji w zakresie danych z rejestru PESEL, rejestrów mieszkańców oraz rejestrów zamieszkania cudzoziemców. Dane te są udostępniane w zakresie niezbędnym do realizacji zadań ustawowych przez te organy, które o udostępnienie danych występują.

W świetle nowelizowanej ustawy udostępnia się dane jednostkowe na wniosek złożony w formie pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, na zasadach określonych w ustawie z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 570). Dane te są przekazywane, w zależności od żądania wnioskodawcy, w formie pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej.

W odróżnieniu jednak od danych z Rejestru Dowodów Osobistych, dane gromadzone na podstawie nowelizowanej ustawy mogą być pozyskiwane przez Służbę Celno-Skarbową, a nie naczelników urzędów celno-skarbowych.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2016 r. poz. 627, 904, 1241 i 1579) w art. 109 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

"5. Żołnierzom Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, funkcjonariuszom oraz pracownikom: Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Biura Ochrony Rządu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Inspekcji Transportu Drogowego, Służby Więziennej, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej, a także pracownikom wojska zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym wydaje nieodpłatnie odpowiedni organ jednostki, w której osoby te pełnią służbę lub są zatrudnione. Przepisy ust. 1, 1a i 2-4b stosuje się odpowiednio.".

● Przepisy nowelizowanej ustawy wskazują m.in., że starosta wydaje zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym w drodze decyzji administracyjnej, za opłatą oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, osobie, która spełnia określone wymagania. Nowelizacja natomiast włączyła funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej do grona osób, którym zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym wydaje nieodpłatnie odpowiedni organ jednostki, w której osoby te pełnią służbę. W tym wypadku będzie to naczelnik urzędu celno-skarbowego.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1638) w art. 192 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

"1) zaległości podatkowych i celnych określonych w decyzji właściwego organu podatkowego lub organu celnego,".

● Zmiana dotyczy przepisów przejściowych, dostosowujących i końcowych nowelizowanej ustawy, które wprowadzają możliwość umorzenia zobowiązań publicznoprawnych w przypadku przekształceń samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej w spółkę kapitałową. Całokształt tych czynności, zgodnie z nowelizowaną ustawą, powinien zakończyć się do końca 2013 r., a umorzeniu podlegały zobowiązania znane na 31 grudnia 2009 r.

W zakresie nowelizacji wskazano również, że umorzeniu podlegają zaległości podatkowe i celne określone w decyzji właściwego organu podatkowego lub organu celnego. Organem podatkowym, zgodnie z art. 13 ordynacji podatkowej, są zarówno organy KAS, jak i samorządowe organy podatkowe (por. komentarz do art. 38 przepisów wprowadzających KAS). Z kolei organem celnym, zgodnie z art. 69 ust. 1 pkt 1 prawa celnego, jest naczelnik urzędu celno-skarbowego jako organ I instancji (por. komentarz do art. 85 przepisów wprowadzających KAS).

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz.U. z 2016 r. poz. 281) w art. 5 w pkt 6 lit. e otrzymuje brzmienie:

"e) wykonywania ustawowych zadań Krajowej Administracji Skarbowej,".

● Nowelizacja rozszerzyła pojęcie statków służby państwowej specjalnego przeznaczenia, pod którym to pojęciem należy również rozumieć statki używane wyłącznie do wykonywania zadań ustawowych KAS.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1834) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 99 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie:

"6) funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;";

2) w art. 100 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

"3. Funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej przeprowadzają kontrolę w zakresie określonym w ust. 1 pkt 5.";

3) w art. 104 w ust. 2 wyrazy "Szef Służby Celnej" zastępuje się wyrazami "Szef Krajowej Administracji Skarbowej";

4) w art. 107 w ust. 4 pkt 6 otrzymuje brzmienie:

"6) organy celne.".

● Zmiany objęte nowelizowaną ustawą są przykładem bezpośredniego zastąpienia dotychczasowych funkcjonariuszy Służby Celnej funkcjonariuszami Służby Celno-Skarbowej, którzy są uprawnieni do prowadzenia kontroli przewozu towarów niebezpiecznych na terytorium Polski. Obecnie to szef KAS, w miejsce szefa Służby Celnej, przekazuje właściwemu ministrowi do spraw transportu oraz żeglugi śródlądowej informacje o nałożonych karach dotyczących przewozu towarów niebezpiecznych. Kary te są nakładane przez organy celne, czyli naczelników urzędów celno-skarbowych.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 16 września 2011 r. o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej (Dz.U. poz. 1371, z 2013 r. poz. 1650 oraz z 2014 r. poz. 1199) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 w ust. 2:

a) pkt 4 otrzymuje brzmienie:

"4) Krajowa Administracja Skarbowa;",

b) uchyla się pkt 6;

2) w art. 2 w ust. 2 uchyla się pkt 2 i 3.

● Nowelizowana ustawa określa zasady i warunki wymiany informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej w celu wykrywania i ścigania sprawców przestępstw lub przestępstw skarbowych oraz zapobiegania przestępczości i jej zwalczania oraz przetwarzania informacji, a także podmioty uprawnione w tych sprawach. Biorąc pod uwagę to, że w ustawie o KAS zakres tych kompetencji powierzono organom KAS - naczelnikom urzędów celno-skarbowych, podmiotami uprawnionymi do wymiany takich informacji stały się obecnie m.in. organy KAS.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin (Dz.U. z 2016 r. poz. 1581) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

"3. Jeżeli nie można określić dnia, w którym powstał obowiązek podatkowy w związku z wyprodukowaniem koncentratu, wydobyciem urobku rudy miedzi, wydobyciem gazu ziemnego lub wydobyciem ropy naftowej, za dzień jego powstania uznaje się dzień, w którym organ podatkowy stwierdził dokonanie czynności podlegającej opodatkowaniu.";

2) art. 11 otrzymuje brzmienie:

"Art. 11. 1. Organami podatkowymi właściwymi w zakresie podatku są naczelnik urzędu skarbowego oraz dyrektor izby administracji skarbowej, właściwi ze względu na adres siedziby podatnika - w przypadku osób prawnych albo jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, albo miejsce zamieszkania podatnika - w przypadku osób fizycznych.

2. Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w sposób określony w ust. 1, właściwymi organami podatkowymi są:

1) Naczelnik Urzędu Skarbowego w Legnicy oraz Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu - w sprawach podatku w zakresie wydobycia miedzi oraz srebra;

2) Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście w Warszawie oraz Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie - w sprawach podatku w zakresie wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

1) urzędy skarbowe lub urząd skarbowy i izby administracji skarbowej lub izbę administracji skarbowej, których odpowiednio naczelnicy i dyrektorzy są właściwi w zakresie podatku, a także terytorialny zasięg ich działania, uwzględniając gospodarcze potrzeby podatników,

2) właściwy urząd skarbowy lub właściwe urzędy skarbowe, na których rachunek bankowy dokonuje się zapłaty podatku, oraz określi terytorialny zasięg ich działania w tym zakresie

- uwzględniając potrzebę zapewnienia sprawnego poboru podatku.";

3) w art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego prowadzi rejestr podatników.";

4) w art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Podatnik jest obowiązany, bez wezwania:

1) składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklarację podatkową,

2) obliczać i wpłacać podatek na rachunek właściwego urzędu skarbowego

- miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.".

● Dotychczas organami właściwymi w zakresie podatku od wydobycia niektórych kopalin byli naczelnik urzędu celnego oraz dyrektor izby celnej, właściwi ze względu na adres siedziby lub zamieszkania podatnika. Obecnie są to naczelnicy urzędów skarbowych oraz dyrektor IAS. Zmiana ta jest kolejnym przykładem podziału dotychczasowych kompetencji organów celnych pomiędzy obecnych naczelników urzędów skarbowych oraz naczelników urzędów celno-skarbowych, a nie przeniesienia całości kompetencji organów celnych na naczelników urzędów celno-skarbowych.

Mając na uwadze to, że obecnie tylko jeden przedsiębiorca wpłaca podatek od wydobycia miedzi i srebra (KGHM SA z siedzibą w Lubinie), w przypadku niemożności ustalenia właściwego organu podatkowego, są nimi naczelnik urzędu skarbowego w Legnicy oraz dyrektor IAS we Wrocławiu. Z kolei w odniesieniu do wydobycia ropy naftowej oraz gazu ziemnego są to właściwe organy podatkowe z siedzibą w Warszawie.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz.U. z 2016 r. poz. 1113, 1250 i 1823) w art. 82 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Operator pocztowy, począwszy od dnia rozpoczęcia działalności pocztowej, jest obowiązany do nieodpłatnego zapewnienia, w ramach wykonywanej przez siebie działalności pocztowej, technicznych i organizacyjnych możliwości wykonywania przez Policję, Straż Graniczną, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, Żandarmerię Wojskową, Centralne Biuro Antykorupcyjne i Krajową Administrację Skarbową, zwane dalej »uprawnionymi podmiotami«, oraz prokuraturę i sądy, ich zadań określonych odrębnymi przepisami, wymagających:".

● Nowelizacja objęła KAS uprawnieniem do nieodpłatnego dostępu do przesyłek, które są obsługiwane przez operatora pocztowego. Dostęp ten obejmuje zarówno uzyskanie danych o operatorze pocztowym, świadczonych usługach pocztowych oraz informacji umożliwiających identyfikację korzystających z tych usług, jak również udostępniania przesyłek pocztowych w celu kontroli treści korespondencji lub zawartości przesyłek, a także - w przypadku podejrzenia, że przesyłka stanowi przedmiot przestępstwa - do oględzin przez uprawnione podmioty. Dostęp do przesyłek pocztowych przez KAS następuje na podstawie art. 70 i nast. ustawy o KAS (por. komentarz do tych artykułów).

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. poz. 628 i 1165, z 2014 r. poz. 24 i 1199 oraz z 2016 r. poz. 904) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 w ust. 1:

a) pkt 4 otrzymuje brzmienie

"4) funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej;",

b) uchyla się pkt 6;

2) w art. 4 w pkt 8 w lit. a tiret drugie otrzymuje brzmienie:

"- centralnych organów państwowych, wymiaru sprawiedliwości, Krajowej Administracji Skarbowej, przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych państw obcych albo organizacji międzynarodowych,".

● Obecnie funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej mogą stosować środki przymusu bezpośredniego (art. 139 ustawy o KAS). Wprowadzenie tej możliwości w ustawie o KAS skutkowało koniecznością dostosowania odpowiednich zapisów nowelizowanej ustawy. Z jednej strony rozszerzono katalog podmiotów uprawnionych do używania lub wykorzystywania środków przymusu bezpośredniego i broni palnej na funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej. Z drugiej natomiast rozszerzono definicję ważnych obiektów, urządzeń lub obszarów również na obiekty, urządzenia lub obszary KAS.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 1863) w art. 53 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

"5. W przypadku stwierdzenia naruszenia przez kontrolowanego przedsiębiorcę przepisów ustawy lub gdy wystąpi uzasadnione podejrzenie, że takie naruszenie mogło nastąpić, marszałek województwa występuje do innych organów kontroli, w szczególności wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, właściwego organu Krajowej Administracji Skarbowej oraz Policji, o podjęcie odpowiednich działań będących w ich kompetencji, przekazując dokumentację sprawy.".

● Zasadą jest, że to marszałek województwa sprawuje kontrolę nad przestrzeganiem i stosowaniem przepisów nowelizowanej ustawy. Zmiana rozszerzyła na organy KAS możliwość wystąpienia przez marszałka i skierowania do tych organów wniosku o podjęcie stosownych działań w przypadku stwierdzenia naruszenia przez kontrolowanego przedsiębiorcę przepisów nowelizowanej ustawy.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (Dz.U. poz. 1289 oraz z 2015 r. poz. 211) w art. 64 część wspólna otrzymuje brzmienie:

"- podmiotowi mającemu siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie członkowskim organ podatkowy właściwy w sprawie zwrotu może przekazać przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej informację o przewidywanym zwrocie do właściwego państwa członkowskiego. Przekazywanie informacji może odbywać się z wykorzystaniem wniosków o udzielenie pomocy.".

● Nowelizowana ustawa wdraża dyrektywę Rady 2010/24/UE z 16 marca 2010 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków, ceł i innych obciążeń (Dz.Urz. UE z 2010 r. L 84, s. 1). Obecnie to organy podatkowe otrzymują informacje o przewidywanych zwrotach podatku, z wyjątkiem podatku od towarów i usług. Dotychczas były to organy podatkowe oraz organy celne.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 289 w ust. 3:

a) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Naczelnik urzędu celno-skarbowego może prowadzić kontrolę, o której mowa w ust. 1, w ramach dokonywanych kontroli, na zasadach i w trybie określonych w:",

b) pkt 4 otrzymuje brzmienie:

"4) ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1947);";

2) art. 290 otrzymuje brzmienie:

"Art. 290. Organy administracji rządowej i samorządowej są obowiązane współdziałać z organami Straży Granicznej, Policji, Krajowej Administracji Skarbowej, Szefem Urzędu oraz wojewodą w zakresie dokonywania kontroli, o której mowa w art. 289.";

3) w art. 291 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Kontrolę legalności pobytu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadza co najmniej dwóch funkcjonariuszy Straży Granicznej, Policji, Służby Celno-Skarbowej, zwanych dalej "funkcjonariuszami", lub co najmniej dwóch upoważnionych pracowników Urzędu albo urzędu wojewódzkiego, zwanych dalej "pracownikami".";

4) w art. 296 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. Organ Policji, Szef Urzędu, wojewoda lub organ Krajowej Administracji Skarbowej zawiadamia komendanta oddziału Straży Granicznej lub komendanta placówki Straży Granicznej właściwego do wydania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu o stwierdzeniu, po przeprowadzeniu kontroli, że pobyt cudzoziemca jest niezgodny z przepisami dotyczącymi warunków wjazdu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ich pobytu na tym terytorium.";

5) w art. 310 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

"2) na wniosek wojewody, Ministra Obrony Narodowej, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu, organu Krajowej Administracji Skarbowej, komendanta wojewódzkiego lub komendanta powiatowego (miejskiego) Policji - komendant oddziału Straży Granicznej lub komendant placówki Straży Granicznej, właściwy ze względu na siedzibę organu występującego z wnioskiem albo miejsce pobytu cudzoziemca.";

6) w art. 440 w ust. 1:

a) uchyla się pkt 2,

b) pkt 8 otrzymuje brzmienie:

"8) Szefa Krajowej Administracji Skarbowej;";

7) w art. 450 w ust. 1 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:

"2) Radzie do Spraw Uchodźców, Policji, Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Żandarmerii Wojskowej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Biuru Ochrony Rządu, Państwowej Inspekcji Pracy, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych i straży gminnej (miejskiej);

3) organom Krajowej Administracji Skarbowej.".

● Kontrolę legalności pobytu cudzoziemców na terytorium Polski prowadzą, w celu ustalenia stanu faktycznego w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących warunków wjazdu cudzoziemców na terytorium naszego kraju i pobytu na nim, organy Straży Granicznej i policji. Niemniej jednak ustawodawca przewiduje możliwość prowadzenia takiej kontroli również przez naczelników urzędów celno-skarbowych. Kontrola taka prowadzona jest na zasadach i w trybie określonym w przepisach enumeratywnie wymienionych w nowelizowanej ustawie. Jedną z takich podstaw jest ustawa o KAS. Ponadto organy administracji rządowej i samorządowej są zobowiązane współdziałać z organami KAS przy prowadzeniu takiej kontroli.

Zgodnie z nowelizowaną ustawą wykaz cudzoziemców, których pobyt na terytorium Polski jest niepożądany, prowadzi szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Umieszczenia danych obcokrajowca w wykazie, przedłużenia okresu obowiązywania wpisu lub usunięcia tych danych z wykazu dokonuje on, z urzędu lub na wniosek m.in. szefa KAS. Poza tym rejestrem szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców prowadzi również wiele innych rejestrów wymienionych w art. 449 nowelizowanej ustawy. Umożliwia on dostęp do tych danych również organom KAS, w zakresie niezbędnym do realizacji ich ustawowych zadań.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2016 r. poz. 217 i 1579) w art. 13 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

"Instytucją audytową jest Szef Krajowej Administracji Skarbowej.".

● Nowelizowana ustawa umożliwia stosowanie regulacji unijnych, które określają zasady transferu środków z Unii Europejskiej do państw członkowskich w obecnej perspektywie finansowej. Należą do nich:

- rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.Urz. UE z 2013 r. L 347, s. 320),

- rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 z 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i przepisów szczególnych dotyczących celu "Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia" oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 (Dz.Urz. UE z 2013 r. L 347, s. 289),

-rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1304/2013 z 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1081/2006 (Dz.Urz. UE z 2013 r. L 347, s. 470),

- rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1300/2013 z 17 grudnia 2013 r. w sprawie Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1084/2006 (Dz.Urz. UE z 2013 r. L 347, s. 281),

- rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 z 17 grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu "Europejska współpraca terytorialna" (Dz.Urz. UE z 2013 r. L 347, s. 259), w zakresie dotyczącym wykorzystania Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności w ramach programów realizowanych w zakresie polityki spójności.

Podobnie jak w odniesieniu do regulacji służących stosowaniu przepisów unijnych w poprzednich perspektywach finansowych, również obecnie szef KAS jest instytucją audytową na potrzeby weryfikacji wykorzystywania środków unijnych.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 25 lipca 2014 r. o specjalnym podatku węglowodorowym (Dz.U. z 2016 r. poz. 979) art. 6 otrzymuje brzmienie:

"Art. 6. W przypadku określenia przez organ podatkowy dochodów lub przychodów danego podmiotu oraz podatku należnego w drodze oszacowania dla celów i na zasadach określonych w przepisach ustawy o podatku dochodowym, wielkość określonych przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz podatku należnego, z zastrzeżeniem art. 8 ust. 6 i 10, przyjmuje się odpowiednio dla celów określenia wysokości przychodów, wydatków kwalifikowanych oraz podatku należnego.".

● Nowelizowana ustawa reguluje opodatkowanie specjalnym podatkiem węglowodorowym zysków z działalności wydobywczej węglowodorów. Podstawą opodatkowania jest zysk z działalności wydobywczej węglowodorów stanowiący nadwyżkę uzyskanych w danym roku podatkowym przychodów z działalności wydobywczej węglowodorów nad poniesionymi w danym roku podatkowym wydatkami kwalifikowanymi, określonymi przez nowelizowaną ustawę. Odwołuje się ona jednak w zakresie definiowania przychodów oraz wydatków kwalifikowanych stanowiących koszty do sformułowań używanych na gruncie ustaw o podatkach dochodowych. Stąd też nierynkowe ustalenie tych wartości w podatkach dochodowych będzie miało odzwierciedlenie w określeniu podstawy opodatkowania przy wydobyciu węglowodorów. Ustawodawca w zakresie nowelizacji nawiązał do art. 9a oraz 11 ustawy o CIT oraz art. 25 i 25a ustawy o PIT, które mają na celu przeciwdziałanie sztucznemu określaniu dochodu przez podatników powiązanych. W przypadku wykorzystywania tych powiązań organy podatkowe mogą dokonać oszacowania podstawy opodatkowania i będzie ona miała zastosowanie również przy podatku od wydobycia węglowodorów.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 2014 r. o charakterystyce energetycznej budynków (Dz.U. poz. 1200, z 2015 r. poz. 151 oraz z 2016 r. poz. 1250) w art. 38 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. Wykaz, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 5, nie obejmuje budynków zajmowanych przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencję Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralne Biuro Antykorupcyjne, Policję, Straż Graniczną, Służbę Więzienną, Biuro Ochrony Rządu, organy Krajowej Administracji Skarbowej oraz Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej.".

● Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa prowadzi centralny rejestr charakterystyki energetycznej budynków. Wykaz ten obejmuje również budynki o powierzchni użytkowej zajmowanej przez organy wymiaru sprawiedliwości, prokuraturę oraz organy administracji publicznej przekraczającej 250 mkw. i w których dokonywana jest obsługa interesantów. Dla takich budynków sporządza się świadectwa charakterystyki energetycznej. Jednocześnie w ramach nowelizacji ustawodawca wyłączył z ewidencji w tym rejestrze m.in. budynki zajmowane przez organy KAS.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. poz. 1822) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 w ust. 1:

a) uchyla się pkt 3,

b) pkt 5 otrzymuje brzmienie:

"5) ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu osób niebędących funkcjonariuszami Policji, Straży Granicznej, Służby Celno-Skarbowej, Państwowej Straży Pożarnej lub Centralnego Biura Antykorupcyjnego, które w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem przez te służby z ich pomocy poniosły uszczerbek na zdrowiu, oraz związku tego stopnia uszczerbku z tym zdarzeniem albo związku śmierci z tym zdarzeniem;",

c) uchyla się pkt 7;

2) w art. 2 w ust. 2:

a) uchyla się pkt 1,

b) pkt 2 otrzymuje brzmienie:

"2) osób niebędących funkcjonariuszami Policji, Straży Granicznej, Służby Celno-Skarbowej, Państwowej Straży Pożarnej lub Centralnego Biura Antykorupcyjnego, które w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem przez te służby z ich pomocy utraciły życie lub poniosły uszczerbek na zdrowiu;",

c) uchyla się pkt 4;

3) w dziale II uchyla się rozdział 2;

4) w art. 17 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

"1) funkcjonariuszy - zgodnie z miejscem pełnienia służby;";

5) w art. 25:

a) w ust. 2 uchyla się pkt 3,

b) w ust. 3:

- uchyla się pkt 2,

- pkt 6 otrzymuje brzmienie:

"6) ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu osób, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 2 i 3;";

6) w art. 26 w ust. 1 uchyla się pkt 6;

7) w art. 29 w ust. 1 uchyla się pkt 3;

8) w art. 30 uchyla się ust. 4;

9) w art. 33 w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

"2) w przypadku ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego doznanego wskutek wypadku lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, z tytułu których przysługuje świadczenie odszkodowawcze, oraz w przypadku ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu osób, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 pkt 2 - odpowiednio wykazami chorób pozostających w związku z pełnieniem służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biurze Ochrony Rządu i w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym oraz wykazami norm oceny procentowej uszczerbku na zdrowiu;";

10) w art. 39 w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Orzeczenie komisji lekarskiej dotyczące ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu osoby badanej, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2-4 oraz ust. 2 pkt 2 i 3, doznanego wskutek wypadku lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby zawiera także:".

● Zmiany są związane z objęciem osób niebędących funkcjonariuszami Służby Celno-Skarbowej działaniami komisji lekarskich w zakresie ustalania uszczerbku na zdrowiu, które osoby te poniosły w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem przez te służby z ich pomocy.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 19 grudnia 2014 r. o rybołówstwie morskim (Dz.U. z 2015 r. poz. 222) wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 78 otrzymuje brzmienie:

"Art. 78. 1. Okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego niezwłocznie informuje granicznego lekarza weterynarii i naczelnika urzędu celno-skarbowego, właściwego ze względu na miejsce położenia portu, o wejściu do tego portu statku rybackiego o obcej przynależności innej niż przynależność do państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz statku NNN.

2. W przypadku określonym w art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 1005/2008, okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego wydaje niezwłocznie, w drodze decyzji, zgodę na całkowity lub częściowy wyładunek produktów rybołówstwa i przesyła kopię tej decyzji naczelnikowi urzędu celno-skarbowego właściwemu ze względu na miejsce położenia portu wyładunku.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, produkty rybołówstwa pozostają pod dozorem celnym.

4. Jeżeli w terminie 14 dni od zakończenia wyładunku proces sprawdzania lub weryfikacji, o którym mowa w art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 1005/2008, nie został zakończony, okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego przekazuje informację o tym do naczelnika urzędu celno-skarbowego właściwego ze względu na miejsce położenia portu wyładunku.";

2) w art. 107 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

"3. Okręgowi inspektorzy rybołówstwa morskiego przy realizacji swoich zadań współdziałają z organami i jednostkami organizacyjnymi Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, Krajowej Administracji Skarbowej, Inspekcji Handlowej, Inspekcji Weterynaryjnej, Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Państwowej Straży Rybackiej, Społecznej Straży Rybackiej, Straży Granicznej, Inspekcji Transportu Drogowego, Policji, oraz ze strażami gminnymi, wojewódzkimi inspektoratami ochrony środowiska, podmiotami zarządzającymi portami i przystaniami morskimi i z terenowymi organami administracji morskiej z uwzględnieniem właściwości i kompetencji tych organów i jednostek organizacyjnych.".

● W pierwszej części nowelizowane przepisy nakładają obowiązek informowania naczelnika urzędu celno-skarbowego o wejściu do portu statku rybackiego o obcej przynależności innej niż przynależność do państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz statku NNN, a także czynnościach podjętych w stosunku do takich jednostek. Statek NNN to statek rybacki znajdujący się we wspólnotowym wykazie statków prowadzących połowy nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane, o którym mowa w art. 27 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 z 29 września 2008 r. ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 (Dz.Urz. UE z 2008 r. L 286, s. 1 ze zm.).

W drugiej części zmian ustawodawca nakłada obowiązek współdziałania okręgowych inspektorów rybołówstwa m.in. z organami KAS.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych (Dz.U. poz. 881 oraz z 2016 r. poz. 1579) w art. 46:

1) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Organy Krajowej Administracji Skarbowej kontrolują przywóz i wywóz substancji zubożających warstwę ozonową i fluorowanych gazów cieplarnianych oraz produktów, urządzeń, systemów ochrony przeciwpożarowej i gaśnic zawierających substancje kontrolowane lub fluorowane gazy cieplarniane lub od nich uzależnionych.";

2) w ust. 5 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Organy Krajowej Administracji Skarbowej przedkładają ministrowi właściwemu do spraw środowiska, do dnia 31 marca roku następnego, sprawozdanie zawierające:".

● Nowelizowana ustawa umożliwia wykonanie 17 rozporządzeń unijnych, które dotyczą emisji gazów oddziałujących na warstwę ozonową.

Obecnie treść zmienianego nowelizowaną ustawą przepisu art. 46 została częściowo zaktualizowana. 23 września 2017 r. weszła bowiem w życie ustawa z 12 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1567). Nowelizacja ta w sposób istotny zmieniła dotychczasowe brzmienie tej ustawy. Objęte zmianą treści art. 46 ust. 1 oraz ust. 5 nowelizowanej ustawy nie uległy zmianie. To wciąż organy KAS wykonują wskazane w tych przepisach czynności. Niemniej jednak nowelizacja z lipca br. wprost wskazała na organy celne jako podmioty uprawnione do zatrzymywania oraz cofnięcia wprowadzonych na unijny obszar celny gazów tego typu.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r., a następnie zostały zmienione 23 września 2017 r.

W ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. z 2016 r. poz. 1574 i 1579) w art. 235 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

"4. O otwarciu postępowania zawiadamia się właściwą izbę administracji skarbowej i właściwy oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, a także znane sądowi organy egzekucyjne prowadzące postępowania egzekucyjne przeciwko dłużnikowi.".

● Podobnie jak w przypadku nowelizacji prawa upadłościowego (por. uwagi do art. 74 komentowanej ustawy), również w przypadku postępowania restrukturyzacyjnego, o jego wszczęciu zawiadamia się organy KAS zgodnie z ich nową strukturą.

Wskazać należy, że obecne przepisy nowelizowanej ustawy wprowadzają cztery tryby restrukturyzacji, którymi są:

- postępowanie o zatwierdzenie układu;

- przyspieszone postępowanie układowe;

- postępowanie układowe, oraz

- postępowanie sanacyjne.

Postępowanie prowadzone przez sąd jest tylko w przypadku trzech ostatnich procedur. W postępowaniu o zatwierdzenie układu to sam dłużnik zbiera głosy wierzycieli bez udziału sądu. Stąd też przez wniosek o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego rozumieć należy wniosek o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego oraz wniosek o zatwierdzenie układu przyjętego w postępowaniu o zatwierdzenie układu.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 27 maja 2015 r. o finansowaniu wspólnej polityki rolnej (Dz.U. poz. 1130 oraz z 2016 r. poz. 848) w art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. Funkcję jednostki certyfikującej, o której mowa w art. 9 rozporządzenia nr 1306/2013, pełni Szef Krajowej Administracji Skarbowej wykonujący swoje zadania na podstawie ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1947).".

● Podobnie jak w przepisach o uruchomieniu środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej przeznaczonych na finansowanie wspólnej polityki rolnej (por. uwagi do art. 103 komentowanej ustawy), w zakresie weryfikacji wydatkowania środków objętych nowelizowaną ustawą funkcję jednostki certyfikującej powierzono szefowi KAS. Zakres zadań jednostki certyfikującej również określono przez odwołanie do art. 9 rozporządzenia nr 1306/2013.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. poz. 1223 oraz z 2016 r. poz. 266, 542 i 1579) w art. 2 w pkt 3 lit. b otrzymuje brzmienie:

"b) wojskowej, wykonywanej przez wojskowe statki powietrzne, Służby Celno-Skarbowej, Policji, Straży Granicznej, Żandarmerii Wojskowej, straży miejskiej i innych służb ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego,".

● Nowelizowana ustawa wprowadza szeroki zakres regulacji unijnych do krajowego porządku prawnego. Odnosi się ona aż do trzech rodzajów aktów prawnych Unii Europejskiej. Po pierwsze, implementuje ona dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.Urz. UE z 2003 r. L 275, s. 32 ze zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, s. 631 ze zm.). Po wtóre, zapewnia wykonanie 12 decyzji Komisji lub Parlamentu Europejskiego i Rady. Umożliwia również stosowanie 7 rozporządzeń Komisji (WE) lub (UE) oraz jednego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE).

W odniesieniu do wprowadzonej zmiany wyłączono z zakresu stosowania nowelizowanej ustawy emisję gazów cieplarnianych z operacji lotniczych wykonywanych przez statki lotnicze m.in. Służby Celno-Skarbowej.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 10 lipca 2015 r. o administracji podatkowej (Dz.U. poz. 1269, 1513 i 2184 oraz z 2016 r. poz. 394 i 905) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 74:

a) w ust. 1 wyrazy "izb skarbowych" zastępuje się wyrazami "izb administracji skarbowej",

b) w ust. 5 w pkt 2 użyte po raz drugi wyrazy "izby skarbowej" zastępuje się wyrazami "izby administracji skarbowej";

2) w art. 77 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2017 r., z wyjątkiem:".

● Zgodnie z art. 159 pkt 4 komentowanej ustawy z dniem wejścia w życie ustawy o KAS w zasadniczej jej części, tj. 1 marca 2017 r., straciła moc ustawa z 10 lipca 2015 r. o administracji podatkowej (Dz.U. poz. 1269 ze zm.). Jednak regulacje objęte niniejszą nowelizacją weszły w życie z dniem ogłoszenia komentowanej ustawy, tj. 2 grudnia 2016 r. (art. 260 pkt 1 komentowanej ustawy). Podobnie jak ustawa o Służbie Celnej (por. uwagi do art. 119 komentowanej ustawy), przepisy te obowiązywały w okresie 2 grudnia 2016 r. - 28 lutego 2017 r.

Obecnie regulacje te już nie obowiązują.

W ustawie z dnia 10 lipca 2015 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (Dz.U. poz. 1358 oraz z 2016 r. poz. 1203) w art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej:

1) pełni funkcję instytucji audytowej, o której mowa w art. 123 ust. 4 rozporządzenia nr 1303/2013;

2) wykonuje zadania niezależnego podmiotu audytowego, o którym mowa w art. 124 ust. 2 rozporządzenia nr 1303/2013.".

● Podobnie jak w ustawie z 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.U. poz. 619 ze zm.; por. uwagi do art. 116 komentowanej ustawy), również w nowelizowanej ustawie szef KAS został powołany do pełnienia funkcji instytucji audytowej. Wprawdzie odmienne są podstawy prawne regulacji unijnych, do których następuje odwołanie w tych dwóch ustawach, to jednak zakres kompetencji jest zbliżony.

Dodatkowo w nowelizowanej ustawie szef KAS został powołany do wykonywania zadań niezależnego podmiotu audytowego. Zgodnie z odwołaniem do art. 124 ust. 2 rozporządzenia nr 1303/2013 niezależny podmiot audytowy ocenia, czy wyznaczone instytucje spełniają kryteria dotyczące wewnętrznego środowiska kontrolnego, zarządzania ryzykiem, działań związanych z zarządzaniem i kontrolą oraz monitorowania, określone w załączniku XIII do tego rozporządzenia.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1273, 2183 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 352 i 2001) w art. 1:

1) w pkt 9, w art. 80c w ust. 1 w pkt 10 wyrazy "organom kontroli skarbowej, organom celnym i wywiadowi skarbowemu" zastępuje się wyrazami "organom Krajowej Administracji Skarbowej";

2) w pkt 17, w art. 100ah w ust. 1 w pkt 15 wyrazy "organom kontroli skarbowej, organom celnym, wywiadowi skarbowemu i komórkom, o których mowa w art. 11g ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz.U. z 2015 r. poz. 553, 788 i 1269)" zastępuje się wyrazami "organom Krajowej Administracji Skarbowej".";

● Przepis ten został dodany ustawą z 24 lutego 2017 r. o zmianie ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej i ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 379). Nie był on zatem częścią pierwotnej wersji przepisów wprowadzających KAS.

● Komentowana nowelizacja dotyczy ustawy, która sama jest aktem prawnym zmieniającym przepisy prawa o ruchu drogowym. Zasadniczo całość tej ustawy wchodzi w życie 4 czerwca 2018 r. Niemniej jednak, ze względu na fakt, że ustawa ta już została ogłoszona, jej ewentualna zmiana wymagała odrębnej nowelizacji.

Zmiana ta zastępuje dotychczasową strukturę organów administracji podatkowej i wprowadza obecną strukturę organów KAS.

Przepisy te wejdą w życie 4 czerwca 2018 r., wraz z całością nowelizowanej ustawy. Wynika to z zapisu art. 260 pkt 4 komentowanej ustawy.

W ustawie z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1649, 2183 i 2184 oraz z 2016 r. poz. 846) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 w pkt 41, w art. 43:

a) § 3 otrzymuje brzmienie:

"§ 3. Rejestr zastawów jest prowadzony w systemie teleinformatycznym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.",

b) uchyla się § 4;

2) art. 17 i art. 18 otrzymują brzmienie:

"Art. 17. 1. Zastawy skarbowe powstałe przed dniem 1 lipca 2017 r. stają się zastawami skarbowymi w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2. Dane zawarte w rejestrach zastawów skarbowych i Centralnym Rejestrze Zastawów Skarbowych prowadzonych przed dniem 1 lipca 2017 r. stają się danymi Rejestru Zastawów Skarbowych, o którym mowa w art. 43 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

"Art. 18. Do wniosków o wypis z Centralnego Rejestru Zastawów Skarbowych oraz rejestrów zastawów skarbowych prowadzonych przez naczelników urzędów skarbowych, złożonych i nierozpatrzonych do dnia 1 lipca 2017 r., stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2017 r.";

3) w art. 31 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

"3) art. 1 pkt 41 i 42, art. 7, art. 8 pkt 2, art. 17 oraz art. 18, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2017 r.".

● Jest to kolejny przykład zmiany innego aktu prawnego, w tym wypadku przepisów ordynacji podatkowej. Zmiany są związane z wprowadzeniem od 1 lipca 2017 r. zastawów skarbowych w formie elektronicznej, do których dostęp jest możliwy przez stronę internetową Ministerstwa Finansów.

Przepisy te, zgodnie z art. 260 pkt 2 komentowanej ustawy, weszły w życie 1 lipca 2017 r.

W ustawie z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz.U. poz. 1844 oraz z 2016 r. poz. 615) w art. 35 w ust. 2:

1) pkt 8 otrzymuje brzmienie:

"8) organów Krajowej Administracji Skarbowej, w zakresie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1947);";

2) uchyla się pkt 13.

● Zasadą jest, że zakłady ubezpieczeń i osoby w nich zatrudnione, a także osoby i podmioty, za pomocą których zakład ubezpieczeń wykonuje czynności ubezpieczeniowe (agenci oraz osoby wykonujące czynności agencyjne), są zobowiązane do zachowania tajemnicy dotyczącej poszczególnych umów ubezpieczenia. Obowiązek ten nie dotyczy informacji przekazywanych na żądanie określonych organów, wymienionych w art. 35 nowelizowanej ustawy. Jedną z tych grup są organy KAS, które mogą żądać takich informacji w zakresie i na zasadach określonych ustawą o KAS.

Zgodnie z art. 48 ust. 5 ustawy o KAS zakład ubezpieczeń, osoby i podmioty, przy pomocy których zakład ubezpieczeń wykonuje czynności ubezpieczeniowe, oraz towarzystwo emerytalne, na pisemne żądanie szefa KAS lub naczelnika urzędu celno-skarbowego, są zobowiązane do sporządzenia i przekazania informacji o stronie umowy ubezpieczeniowej lub o osobie będącej członkiem otwartego funduszu emerytalnego oraz o wpłaconych i wypłaconych kwotach w związku z zawartymi umowami ubezpieczeniowymi oraz o wpłaconych składkach i środkach wypłaconych, jak również przekazanych na fundusz emerytalny Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z członkostwem w otwartym funduszu emerytalnym.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.