Ubytki wyrobów akcyzowych tylko w granicach normy
W rozporządzeniu ministra finansów z 24 lutego 2009 r. w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych określona została m.in. wysokość maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków niektórych wyrobów akcyzowych powstających w czasie wykonywania niektórych czynności, w trakcie których może dojść do powstania ubytków wyrobów akcyzowych. Rozporządzenie określa szczegółowy zakres i sposób ustalania norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych lub dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych. Konsekwencją przekroczenia określonych norm jest konieczność opodatkowania akcyzą nadmiernych ubytków i nadmiernego zużycia towarów akcyzowych.
Podstawą ustalania przez właściwego naczelnika urzędu celnego wysokości norm dopuszczalnych ubytków oraz dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych jest:
● wysokość rzeczywistych ubytków lub rzeczywistego zużycia w ostatnim okresie obrachunkowym,
● badanie rzeczywistych ubytków lub rzeczywistego zużycia lub
● ocena zaawansowania technologicznego stosowanych urządzeń i technologii.
Jeśli ubytek wyrobów akcyzowych powstał w wyniku przestępstwa przeciwko mieniu lub wynika z zawinionego działania lub zaniechania podatnika, a ustalenie wielkości tego ubytku nie jest możliwe, wysokość ubytku ustala się w drodze oszacowania.
Przepisy rozporządzenia obowiązują od 1 marca.
Podstawa prawa
● Rozporządzenie ministra finansów z 24 lutego 2009 r. w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych (Dz.U. nr 32, poz. 242).
● Art. 85 ust. 5 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2009 r. nr 3, poz. 11).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.