Wyroby energetyczne trzeba barwić

Obowiązek znakowania i barwienia wyrobów energetycznych wynika z art. 90 ust. 1 obowiązującej od 1 marca ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2009 r. nr 3, poz. 11). Co do zasady obowiązek barwienia dotyczy:

● olejów opałowych, z których min. 30 proc. objętości destyluje przy temperaturze 350 stopni Celsjusza, lub których gęstość w temperaturze 15 stopni Celsjusza jest niższa niż 890 kg/metr sześc.,

● olejów napędowych o kodach CN od 27101941 do 27101949, przeznaczanych na cele opałowe, a także wykorzystywanych do celów żeglugi, w tym rejsów rybackich.

Przepisy rozporządzenia z 12 lutego 2009 r. w sprawie znakowania i barwienia wyrobów energetycznych wskazują, jakie rodzaje oraz jakie ilości substancji należy stosować jako barwniki i znaczniki wyrobów energetycznych. Do określonych wyżej olejów opałowych należy stosować barwnik Solvent Red 164 lub Solvent Red 19. Oleje napędowe przeznaczane na cele opałowe lub wykorzystywane do celów żeglugi oraz rejsów rybackich powinno się natomiast barwić substancją Solvent Blue 35.

Obowiązek znakowania i barwienia wyrobów energetycznych dotyczy podmiotów prowadzących składy podatkowe, importerów, a także podmiotów dokonujących nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz przedstawicieli podatkowych.

Nowe przepisy obowiązują od 1 marca 2009 r. Zastąpiły one poprzednio obowiązujące rozporządzenie ministra finansów z 30 maja 2005 r. w sprawie znakowania i barwienia paliw silnikowych oraz olejów opałowych dla celów kontroli obrotu (Dz.U. nr 96, poz. 815 i nr 239, poz. 2014).