Powierzchni tarasu nie dolicza się do powierzchni altany na terenie ogródka działkowego

Budynki na terenie rodzinnych ogrodów działkowych co do zasady są zwolnione z podatku od nieruchomości, pod warunkiem jednak, że ich powierzchnia nie przekracza 35 mkw. Przypisanie do powierzchni altany tarasu zmieniałoby jednak w wielu przypadkach kwalifikację podatkową. W jednym z najnowszych wyroków Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie (wyrok z 24 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 22/10) orzekł jednak, że w przypadku gdy taras nie jest wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, to jego powierzchnia nie może być wliczona do powierzchni budynku - altany.

W konsekwencji wyroku, podatnicy, którzy toczą spory o ustalenie powierzchni altan, mogą dowodzić, że powierzchnia tarasu nie powinna być doliczana do powierzchni budynku. Z kolei podatnicy, którzy musieli zapłacić podatek od nieruchomości, ponieważ w wyniku postępowania organ podatkowy (wójt, burmistrz lub prezydent miasta) uznał, że powierzchnię tarasu należy doliczyć do powierzchni altany położonej na terenie rodzinnego ogródka działkowego, mogą złożyć wnioski o stwierdzenie nadpłaty. Na poparcie swojego stanowiska podatnicy mogą się powołać na poniższą argumentację sądu.

Sąd przypomniał, że definicja budynku została określona w art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 121, poz. 844 z późn. zm., dalej: ustawy). Stanowi on, że budynkiem jest obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane, obiektem budowlanym jest budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, budowla stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami oraz obiekt małej architektury. Jak uzasadniał sąd, budynkiem według ustawy - Prawo budowlane jest natomiast obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

WSA stwierdził więc, że obie definicje budynku (zarówno w ustawie podatkowej, jak i w ustawie - Prawo budowlane) stanowią, że musi to być obiekt budowlany wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadający fundamenty i dach.

Sąd przypomniał również, że zgodnie z art. 7 pkt 12 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych zwolnione z podatku od nieruchomości są budynki położone na terenie rodzinnych ogrodów działkowych, które nie przekraczają do 25 mkw. w miastach i do 35 mkw. poza granicami miast.

W omawianej sprawie organ podatkowy chciał doliczyć jeszcze powierzchnię tarasu, co spowodowałoby konieczność ustalenia i zapłaty podatku. Sąd stwierdził jednak, że powierzchnia tarasu nie może być wliczona do powierzchni altany, gdyż nie jest wydzielona z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych.

Wyrok WSA w Olsztynie z 24 lutego 2010 r. (sygn. akt I SA/Ol 22/10, nieprawomocny).