Do domieszek paliwowych nie stosuje się stawki 0 zł

Stawka akcyzy 0 zł będzie miała zastosowanie wyłącznie do wyrobów innych niż wymienione w art. 89 ust. 1 pkt 1 - 13 ustawy o podatku akcyzowym i to pod warunkiem, że wyroby te są przeznaczone do celów innych niż: paliwo opałowe, dodatki lub domieszki do paliw opałowych, napęd do silników spalinowych lub dodatki czy domieszki do paliw silnikowych.

Skarżąca jest importerem towarów, wśród których znajdują się m.in. towary objęte kodem CN 3811 90 00, tj. środki przeciwstukowe, inhibitory utleniania, inhibitory do tworzenia żywic, dodatki zwiększające lepkość, preparaty antykorozyjne oraz pozostałe preparaty dodawane do olejów mineralnych (włącznie z benzyną) lub innych cieczy stosowanych do tych samych celów, co oleje mineralne.

Zdaniem skarżącej dodatki do paliw i innych wyrobów objętych kodem CN 3811 90 00 będą objęte stawką w wysokości 0 zł. Zdaniem sądu I instancji zastosowanie ma stawka 1822 zł/1000 l, gdyż wyrób ten należy traktować jak paliwo silnikowe.

NSA wyjaśnił, że ustawa o podatku akcyzowym, obowiązująca od 1 marca 2009 r., wprowadziła istotne zmiany w zakresie opodatkowania i obrotu wyrobami energetycznymi.

NSA wyjaśnił, że podstawową kategorię wyrobów energetycznych stanowią więc paliwa silnikowe i paliwa opałowe zdefiniowane w art. 86 ust. 2 i 3 ustawy, dla których ustawodawca określił stawki akcyzy w art. 89 ust. 1 pkt 1 - 13 ustawy. Stawki akcyzy w przypadku wyrobów wymienionych w art. 89 ust. 1 pkt 1 - 13 ustawy mają zastosowanie bez względu na przeznaczenie tych wyrobów. Natomiast kolejną kategorią wyrobów są "pozostałe paliwa silnikowe" oraz "pozostałe paliwa opałowe", które zostały zdefiniowane w art. 86 ust. 1 pkt 9 i 10. Stawki dla takich wyrobów zostały określone w art. 89 ust. 1 pkt 14 i 15 ustawy.

Naczelny sąd uznał, że dodatki lub domieszki do paliw silnikowych to wyroby dodawane do tych paliw w celu poprawy ich właściwości. Nie mogą być jednak wykorzystane jako paliwo do napędu silników spalinowych, bo uszkodziłyby silnik i dużo więcej kosztują.

Zdaniem NSA dodatki do paliw silnikowych zostały zawarte w klasyfikacji wyrobów energetycznych jako pozostałe wyroby w art. 86 ust. 1 pkt 9 ustawy. Są one klasyfikowane nie według taryfikacji, na podstawie kodów CN, ale z uwagi na kryterium przeznaczenia. W takim przypadku stawka akcyzy powinna być określona w wysokości 1822,00 zł/1000 l.

NSA uznał też, że spółka nie mogła do dodatków do paliw silnikowych stosować stawki 0 zł. Będzie ona miała zastosowanie jedynie do wyrobów energetycznych innych niż określone w art. 89 ust. 1 pkt 1 - 13 ustawy, przeznaczonych do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych. Wyjątek przewidziany w art. 89 ust. 2 ustawy nie ma zastosowania do dodatków lub domieszek do paliw silnikowych, gdyż ustawodawca te wyroby energetyczne wyłączył z zastosowania stawki akcyzy 0 zł. Stawka akcyzy 0 zł będzie miała zastosowanie wyłącznie do wyrobów innych niż wymienione w art. 89 ust. 1 pkt 1 - 13 ustawy i to pod warunkiem, że wyroby te są przeznaczone do celów innych niż: paliwo opałowe, dodatki lub domieszki do paliw opałowych, napęd do silników spalinowych lub dodatki czy domieszki do paliw silnikowych.

z 12 października 2011 r., sygn. akt I GSK 599/10, prawomocny.

@RY1@i02/2011/224/i02.2011.224.07100030a.802.jpg@RY2@

Paweł Bębenek, doradca podatkowy, menedżer w Zespole Podatku Akcyzowego Kancelarii Ożóg i Wspólnicy

W mojej ocenie, wydany przez NSA wyrok jest sprzeczny z wykładnią zarówno językową, jak i celowościową polskich przepisów akcyzowych, a także narusza w sposób rażący przepisy wspólnotowe. Po pierwsze, postawiona przez sąd w uzasadnieniu do wyroku teza, że wyrób, mimo bezpośrednio uznania go w przepisach za wyrób akcyzowy wyłącznie ze względu na przynależność do grupowania CN, zostanie przeznaczony jako dodatek do paliwa, to trzeba go zaliczyć do kategorii wyrobów akcyzowych, uznanych za akcyzowe ze względu na przeznaczenie i objąć najwyższą stawką akcyzy, w ogóle nie znajduje uzasadnienia w przepisach ustawy akcyzowej. Właściwy przepis stanowi, że do tej grupy wyrobów akcyzowych ze względu na przeznaczenie zaliczyć należy pozostałe wyroby - czyli inne niż wymienione wcześniej wyroby (a ten właśnie wcześniej był wymieniony). A po drugie, uznanie przez sąd, że dodatek do paliwa jest objęty wyższą stawką akcyzy niż samo paliwo, narusza bezpośrednio przepisy wspólnotowe, które wyraźnie wskazują, że dodatek do paliwa musi być objęty stawką akcyzy na poziomie paliwa, którego składnik stanowi. Cała sprawa wynika z nieprawidłowej implementacji przepisów wspólnotowych, za którą - w mojej ocenie - nie powinien ponosić konsekwencji polski podatnik.