Kiedy nadpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej

doradca podatkowy w Rödl & Partner

Zasadą jest, że przy braku zaległości lub bieżących zobowiązań podatkowych nadpłata podlega zwrotowi na rzecz podatnika wyłącznie na jego wniosek. W piśmie tym może on również wskazywać, aby zaliczenie nadpłaty nastąpiło na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, jednak wymagana jest w tym przypadku jego zgoda wyrażona w złożonym wniosku.

Wyjątkiem od powyższej zasady jest zwrot niewielkich kwot nadpłaty podatku. Zgodnie z art. 76 par. 2 Ordynacji podatkowej, jeżeli kwota nadpłaty nie przekracza wysokości kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, wówczas z urzędu podlega ona zaliczeniu na poczet bądź zaległości podatkowych, bądź bieżących lub przyszłych zobowiązań. Koszty upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym wynoszą czterokrotną wartość opłaty dodatkowej pobieranej przez Pocztę Polską za polecenie przesyłki listowej. Obecnie wartość tej opłaty wynosi 2,20 zł, a zatem koszty upomnienia to 8,80 zł.

Niewielkie kwoty nadpłaty (do wartości 8,80 zł) są z urzędu zaliczane na poczet zaległości bądź istniejących lub przyszłych zobowiązań. Wyłącznie w sytuacji, gdy podatnik nie ma zaległości i brak jest bieżących zobowiązań, może on wnioskować o zwrot nadpłaty, w tym również nadpłaty w kwocie do wartości 8,80 zł. Organy podatkowe, nawet przy niewielkich kwotach, nie mają podstaw prawnych, aby odmówić podatnikowi zwrotu takiej kwoty.

Art. 76 par. 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Rozporządzenie ministra finansów z 27 listopada 2001 r. w sprawie wysokości kosztów upomnienia skierowanego przez wierzyciela do zobowiązanego przed wszczęciem egzekucji administracyjnej (Dz.U. nr 137, poz. 1543).