Jedno pełnomocnictwo nie jest ważne we wszystkich sprawach

– W polskim prawie strona stosunku administracyjnoprawnego czy też cywilnoprawnego nie jest zobowiązana – z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawach – do osobistego działania. Każdy podmiot, a zatem osoba fizyczna, osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej może działać przez swojego przedstawiciela.

– Przedstawicielstwo polega na tym, że jedna osoba (przedstawiciel) dokonuje w imieniu drugiej osoby (reprezentowanego) czynności prawnej, która mieści się w granicach upoważnienia przedstawiciela do działania w cudzym imieniu (umocowanie) i pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego. Czynność ta umocowuje pełnomocnika do dokonywania czynności prawnych w imieniu i ze skutkiem dla mocodawcy. Pełnomocnik nie musi posiadać żadnych kwalifikacji fachowych ani doświadczenia zawodowego w sprawach podatkowych, wystarczające jest, że strona obdarza tę osobę zaufaniem.

– Rzeczywiście, niejednokrotnie zdarza się, że podatnicy składają pełnomocnictwa w urzędach z założeniem, że będzie ono skuteczne wobec wszystkich przyszłych postępowań. Niestety, takie założenia są błędne. Strona dopiero od momentu wszczęcia danego postępowania może ustanowić w nim pełnomocnika. Bezzasadne zatem jest aprobowanie tezy, że jedno pełnomocnictwo złożone w jednym organie administracji należy uwzględniać we wszystkich (odrębnych) sprawach toczących się przed tym organem w różnym czasie po ustanowieniu pełnomocnictwa przez stronę. Istotne znaczenie ma przede wszystkim okoliczność, czy pełnomocnictwo w rzeczywistości zostało udzielone dla sprawy, do której akt zostało złożone, i jaki jest jego zakres.