Nie zawsze przysługuje zażalenie

Podatnik ma prawo do czynnego uczestniczenia w postępowaniu podatkowym oraz kwestionowania poszczególnych rozstrzygnięć organów. Nie dotyczy to jednak wszystkich postanowień wydawanych w toku postępowania.

Zgodnie z Ordynacją podatkową na postanowienia wydawane w toku postępowania podatkowego stronie służy zażalenie, tylko wówczas gdy ustawa tak stanowi. Dlatego żeby sprawdzić, czy w danym przypadku stronie przysługuje środek prawny w postaci zażalenia na postanowienie wydane w toku postępowania podatkowego, trzeba wskazać konkretny przepis ustawy, z którego takie uprawnienie wynika. Postanowieniem, na które podatnik nie może złożyć zażalenia, jest postanowienie o odwieszeniu postępowania. Potwierdził to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku (wyrok WSA w Białymstoku z 21 stycznia 2009 r., I SA/Bk 285/08, niepublikowany).

Sąd zauważył, że problematykę zawieszania i podejmowania postępowań podatkowych regulują przepisy art. 201-206 Ordynacji podatkowej.

W przeciwieństwie do rozwiązań przyjętych na gruncie kodeksu postępowania administracyjnego ustawodawca podatkowy dość wyraźnie określił, które spośród postanowień wydawanych w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania mogą być skarżone w formie zażalenia.

Zgodnie z Ordynacją podatkową zażalenie przysługuje tylko na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. W związku z tym, w ocenie sądu, stronie nie przysługuje zażalenie na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania. Jak podkreślił WSA, stanowisko takie potwierdza nie tylko piśmiennictwo, lecz także orzecznictwo sądów administracyjnych.