Organ podatkowy musi uzasadnić zakwestionowanie deklaracji

Zakwestionowanie deklaracji składanej na podatek od nieruchomości nie może być oparte na domniemaniu o niezmienności stanu faktycznego w danym roku podatkowym w porównaniu ze stanem faktycznym wykazanym w poprzednim roku.

Spółka akcyjna w styczniu 2008 r. złożyła do wójta deklarację DN-1 na podatek od nieruchomości na 2008 rok. W deklaracji wskazała na następujące przedmioty opodatkowania. W lutym 2008 r. organ podatkowy poprosił spółkę o podanie przyczyn zmniejszenia wartości budowli w stosunku do wartości ujętej w deklaracji za rok poprzedni. W odpowiedzi spółka wyjaśniła, że zmiana wartości budowli zadeklarowanej na rok 2008 w stosunku do wartości zadeklarowanej na rok 2007 wynika z faktu, że w 2008 roku z podstawy opodatkowania wyłączone zostały obiekty niebędące budowlami w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. W latach poprzednich spółka błędnie deklarowała wartość linii kablowych położonych w kanalizacjach kablowych. Zdaniem pełnomocnika spółki, linie kablowe położone w kanalizacji kablowej nie są telekomunikacyjnymi obiektami budowlanymi. Organy podatkowe nie zgodziły się jednak z taką interpretacją. Ich zdaniem sieć telekomunikacyjną należy traktować jako budowlę. Ostatecznie sprawa trafiła do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przyznał rację skarżącej spółce. Sąd zauważył, że organ podatkowy I instancji poprosił spółkę o podanie przyczyny zmniejszenia wartość spornych budowli w stosunku do wartości zadeklarowanej w roku 2007. W sprawie nie podjęto żadnych czynności dowodowych, które pozwoliłyby na określenie przedmiotu i podstawy opodatkowania. Organy obu instancji, rozpisując się w uzasadnieniach swoich decyzji o cechach spornej budowli (tj. że stanowi ona całość techniczno-użytkową), w istocie bazują na własnej wyobraźni. W aktach sprawy brak jest choćby projektu budowlanego tych budowli czy też innej dokumentacji technicznej. Tym samym zdaniem sądu ocena stanu faktycznego sprawy nosi cechy oceny dowolnej.

Tymczasem - jak podkreślił sąd - zarówno przedmiot opodatkowania, jak też wysokość podstawy opodatkowania muszą opierać się na danych faktycznych wynikających z akt sprawy. Dlatego też działanie organów podatkowych w tej sprawie w pierwszej kolejności powinno wiązać się z wykazaniem, że w odniesieniu do spornych kabli i kanalizacji mamy do czynienia w ogóle z przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Zdaniem sądu zagadnienia tego nie można utożsamiać z kwestią ustalania wartości początkowej budowli. Ustalenie wartości budowli wiąże się bowiem z ustalaniem podstawy opodatkowania. O podstawie opodatkowania można natomiast mówić dopiero po uprzednim stwierdzeniu i dokładnym opisie przedmiotu opodatkowania.

W niniejszej sprawie organy nie dokonały w tym zakresie żadnych ustaleń faktycznych, przyjęły natomiast dwa założenia (domniemania).

Zdaniem sądu założenia te nie mogą stanowić podstawy do władczego orzekania o wysokości zobowiązania podatkowego. Zakwestionowanie deklaracji składanej na podatek od nieruchomości nie może być oparte na domniemaniu o niezmienności stanu faktycznego w danym roku podatkowym w porównaniu ze stanem faktycznym wykazanym w poprzednim roku.