Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo

Czy wydatek za urządzenie do naliczania opłaty drogowej jest kosztem

11 maja 2011

Opłata za korzystanie z urządzenia do elektronicznego naliczania opłaty drogowej ma charakter kaucji, a zatem nie może być uznana za koszt uzyskania przychodu przedsiębiorcy korzystającego z płatnych dróg.

Dotychczasową ryczałtową opłatę za przejazd po drogach krajowych i autostradami (tzw. winiety) od 1 lipca zastąpi opłata, która będzie uzależniona przede wszystkim od liczby przejechanych kilometrów.

- Czy będę mógł zaliczyć do kosztów opłatę za korzystanie z urządzenia do naliczania opłaty drogowej, jeśli będę chciał ją płacić elektronicznie - pyta pan Jan, przedsiębiorca z Gliwic.

Od 2 maja można się rejestrować w systemie viaTOLL, który od lipca pozwoli kierowcom elektronicznie wnosić opłaty za korzystanie z sieci płatnych dróg krajowych. Będzie on obowiązkowy dla pojazdów samochodowych oraz zespołów pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony oraz autobusów. Kierowcy pozostałych pojazdów będą mogli dobrowolnie korzystać z tego systemu jako alternatywy dla opłat manualnych. System viaTOLL będzie obowiązywał na wybranych odcinkach autostrad, dróg ekspresowych i krajowych zarządzanych przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad.

Urządzenie do naliczania opłat - viaBOX (w systemie bezprzewodowym) można otrzymać w tzw. punktach dostępu (przy punktach granicznych oraz w punktach obsługi klienta) po podpisaniu umowy oraz wniesieniu kaucji w wysokości 120 zł. Tymczasem, jeżeli opłata za urządzenie ma charakter kaucji zwrotnej, to przedsiębiorca wpłacający kaucję nie uznaje tego wydatku za koszt uzyskania przychodu.

Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodu mogą być wyłącznie wydatki o charakterze definitywnym, tj. niepodlegające zwrotowi.

Przedsiębiorca będzie mógł natomiast ujmować w kosztach kwoty poniesionych opłat za przejazdy.

przemyslaw.molik@infor.pl

Art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397).

Par. 1 - 5 rozporządzenia z 22 marca 2011 r. w sprawie dróg krajowych lub ich odcinków, na których pobiera się opłatę elektroniczną, oraz wysokości stawek opłaty elektronicznej (Dz.U. nr 80, poz. 433).

Art. 13 ust. 1 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 19, poz. 115 z późn. zm.).

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.