Czy trzeba rozliczyć dochody uzyskane z pracy wakacyjnej

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o PIT oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest suma dochodów ze wszystkich źródeł przychodów. Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekroczą sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Dochody uzyskane z prac dorywczych (z umów zlecenia), których jednorazowa kwota jest większa niż 200 zł należy rozliczyć w składanym do końca kwietnia następnego roku zeznaniu podatkowym.

Art. 9 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Przychody z działalności wykonywanej osobiście, po spełnieniu pewnych warunków może rozliczyć płatnik w sposób zryczałtowany. Za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się m.in. przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy-zlecenia lub umowy o dzieło.

Jeżeli suma należności określonych w umowie lub w umowach zawartych z osobą niebędącą pracownikiem płatnika z tego samego tytułu nie przekracza miesięcznie od tego samego płatnika 200 zł, pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 18 proc. przychodu. Zryczałtowany podatek pobierany jest bez pomniejszania tych przychodów o koszty ich uzyskania. Dodatkowo, przychodów tych nie łączy się z dochodami podlegającymi opodatkowaniu według skali podatkowej.

Aby te zasady mogły mieć zastosowanie, muszą być spełnione łącznie dwa warunki: Po pierwsze, suma należności określonych w tej umowie lub w umowach zawartych z osobą niebędącą pracownikiem płatnika, z tego samego tytułu nie może przekroczyć 200 zł. Po drugie, należność ta musi być określona w okresach miesięcznych.

Art. 30 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Do rozliczenia dochodów zagranicznych trzeba stosować umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, którą Polska podpisała z państwem, w którym pracowaliśmy. W naszym przypadku zastosowanie będzie miała polsko-holenderska umowa podatkowa. Do rozliczenia dochodów z pracy zastosowanie ma w naszym przypadku metoda proporcjonalnego odliczenia. Polega ona na tym, że dochód osiągany za granicą jest opodatkowany w Polsce, ale od należnego podatku odlicza się podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.

Przy zastosowaniu metody odliczenia proporcjonalnego obowiązek wykazania w zeznaniu rocznym dochodu uzyskanego za granicą istnieje zawsze, bez względu na to, czy oprócz dochodów z zagranicy podatnik uzyskał w Polsce inne dochody opodatkowane według skali podatkowej. Możliwe jest jednak skorzystanie przez podatników z tzw. ulgi abolicyjnej, którą przewiduje ustawa o PIT.

Art. 27, art. 27g ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Osoba, która w Polsce ma miejsce zamieszkania - a tak jest w opisanym przypadku - podlega na terytorium RP nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Oznacza to, że w Polsce musi rozliczać się ze wszystkich światowych dochodów. Jednak rozliczając dochody zagraniczne, trzeba również stosować odpowiednie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. W naszym przykładzie zastosowanie będzie miała polsko-brytyjska umowa podatkowa. Przewiduje ona jako metodę unikania podwójnego opodatkowania - wyłączenie z progresją. Polega ona na tym, że w Polsce wyłącza się z podstawy opodatkowania dochód osiągnięty za granicą, zwolniony z opodatkowania na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jednak dla ustalenia stawki podatku od pozostałego dochodu - osiągniętego w Polsce - stosuje się stawkę podatku właściwą dla całego dochodu, tzn. łącznie z dochodem osiągniętym za granicą.

Przy zastosowaniu metody wyłączenia z progresją podatnik ma obowiązek składania zeznania rocznego w Polsce, jeżeli:

● osiągnie w Polsce dochody podlegające opodatkowaniu według skali podatkowej,

● będzie chciał skorzystać z preferencyjnego rozliczenia rocznego, tzn. złożyć zeznanie łącznie z małżonkiem lub opodatkować dochody w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci.

Jeśli nasze studentki nie zarobiły nic w Polsce w 2010 roku, nie będą musiały przed polskim fiskusem wykazywać zarobków z wakacyjnej pracy w Londynie.

Art. 27 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Dochody polskie i zagraniczne podatnik wykaże w zeznaniu PIT-36. Dodatkowo do tego zeznania trzeba będzie dołączyć załącznik PIT/ZG, w którym należy wykazać wysokość dochodów zagranicznych i zapłacony poza Polską podatek.

Art. 27, art. 45 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

W praktyce może się też okazać, że roczne dochody podatnika nie przekroczą kwoty wolnej od podatku, która w 2010 roku wynosi 3091 zł. W takim przypadku zeznanie roczne również trzeba złożyć. Podatek w takim zeznaniu wyniesie 0 zł, a odprowadzone od takiego dochodu zaliczki na PIT zostaną podatnikowi zwrócone jako nadpłata podatku.

Art. 45 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Ewa Matyszewska

ewa.matyszewska@infor.pl