Koszt opcji kosztem z działalności

doradca podatkowy, Kancelaria Prawna Witold Modzelewski

W wyroku z 15 czerwca 2010 r. WSA w Poznaniu stwierdził, opierając się na przepisach art. 30b ust. 1 i 4 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.), że transakcje zabezpieczające (opcyjne) zawierane przez podatnika, niezależnie od przedmiotu jego działalności, zaliczane muszą być do źródła przychodów działalność gospodarcza, a nie do źródła przychody z kapitałów pieniężnych. Stanowisko to ocenić należy jako słuszne. Sąd oparł się bowiem na językowej wykładni przepisów art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. nr 183, poz.1538) oraz art. 30b ust. 4 ustawy o PIT. Wykładnia językowa zaś ma pierwszeństwo w prawie podatkowym, interpretacja WSA zgodna jest również z systematyką ustawy o PIT, która podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą generalnie nakazuje wszelkie ich przychody zaliczyć do źródła działalność gospodarcza. Dotyczy to przykładowo również najmu czy zbycia nieruchomości. Słusznie ponadto sąd nie przywiązywał wagi do przedmiotu działalności gospodarczej podatnika wynikającego z ewidencji, gdyż ustawa o PIT nie wiąże żadnych zdarzeń podatkowo-relewantnych z tym przedmiotem wskazując inne reguły rozpoznawania tak kosztów, jak i przychodów.

łz