Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo

Jakie są limity odliczeń za 2009 rok

22 marca 2010

Każda osoba, która planuje w swoim rocznym zeznaniu podatkowym wykorzystać ulgi podatkowe, musi pamiętać, że praktycznie wszystkie odliczenia są limitowane. Oznacza to, że dochód bądź podatek może być pomniejszony tylko do wysokości kwoty określonej w przepisach ustawy o PIT.

Podatnik w ramach ulgi rehabilitacyjnej może pomniejszyć swój dochód o wydatki poniesione w roku na leki. Jednak odliczeniu podlegają tylko wydatki na zakup leków, których stosowanie zalecił lekarz specjalista. Dochód pomniejsza się o nadwyżkę wydatków ponad 100 zł miesięcznie. Oznacza to, że np. podatnik, który w danym miesiący wydał na leki 150 zł, od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczy 50 zł. Jeśli jednak wydatek na medykamenty wyniósł np. 90 zł, to nie będzie można za ten miesiąc nic odliczyć od dochodu.

Przypomnijmy, że ulga rehabilitacyjna przysługuje osobom niepełnosprawnym bądź podatnikom mającym na utrzymaniu osoby niepełnosprawne, których dochód (osób będących na utrzymaniu) nie przekracza 9120 zł rocznie.

Art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).

Podatniczka, korzystając z ulgi rehabilitacyjnej, może odliczyć od dochodu wydatki na dojazdy na niezbędne zabiegi rehabilitacyjne. Odliczenie z tego tytułu jest jednak limitowane. Dochód można pomniejszyć maksymalnie o 2280 zł. Co istotne, taka kwota na dojazdy musi być przez podatnika poniesiona, aby została odliczona od dochodu. Wydatki te muszą dotyczyć dojazdów na niezbędne zabiegi rehabilitacyjne, np. kontrolne wizyty lekarskie. Samo posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności i samochodu osobowego nie uprawnia do dokonania odliczenia z tytułu dojazdu na zabiegi.

Przepisy ustawy o PIT przewidują, że odliczeniu od dochodu podlegają wydatki poniesione przez podatnika na używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne.

Art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).

Podobnie jak przy odliczaniu wydatków na dojazdy na niezbędne zabiegi rehabilitacyjne od dochodu osoba niepełnosprawna może odliczyć wydatki, jakie poniosła na psa przewodnika. Odliczeniu podlega maksymalnie kwota 2280 zł.

Art. 26 ust. 7a pkt 7 i 8 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).

Podatnicy mogą odliczyć od dochodu wydatki ponoszone z tytułu użytkowania sieci internet w lokalu (budynku) będącym miejscem zamieszkania podatnika. Aby z odliczenia można było skorzystać, poniesione wydatki muszą być udokumentowane fakturą VAT. Odliczenia dokonuje się do 760 zł rocznie. Limit ten przysługuje obojgu małżonkom.

Oznacza to, że zarówno mąż, jak i żona mogą pomniejszyć swój dochód o 760 zł z tytułu ulgi internetowej. W sumie będzie to 1520 zł. Jednak, aby podwójny limit małżonkowie wykorzystali w pełni, muszą taką kwotę na sieć wydać.

W naszym przypadku małżonkowie za cały rok wydali na internet 1440 zł (120 zł x 12 miesięcy). Taką więc kwotę odliczą od dochodu, np. dzieląc ją po połowie, czyli po 720 zł dla męża i żony.

Art. 26 ust. 1 pkt 6a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).

Ulga na dzieci przysługuje na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym podatnik: wykonywał władzę rodzicielską, pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeśli dziecko z nim zamieszkiwało, sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Ulga na dziecko jest odliczeniem od podatku. Jeśli podatniczka wychowała dziecko przez cały rok podatkowy, może swój podatek pomniejszyć o 1112,04 zł.

Art. 27f ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).

Wysokość darowizny w postaci oddanej krwi ustala się w wysokości ekwiwalentu pieniężnego za pobraną krew. Obecnie wysokość tego ekwiwalentu wynosi 130 zł za każdy litr oddanej krwi. Tę samą kwotę stosuje się do oddanego honorowo osocza lub innych składników krwi.

Wysokość odliczenia trzeba obliczyć w ten sposób, że mnoży się ilość oddanej krwi przez ekwiwalent pieniężny. Co ważne, odliczenie dla honorowych dawców krwi jest limitowane także wysokością dochodów. Odliczenie nie może być większe niż 6 proc. rocznego dochodu podatnika.

Nasz podatnik odliczy więc od dochodu 260 zł. Ważne tylko, aby krew oddał bezpłatnie oraz aby otrzymał ze stacji krwiodawstwa zaświadczenie o ilości oddanej krwi i o tym, że stacja przyjęła ją jako darowiznę.

Art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).

Podatnicy mogą w zeznaniu rocznym pomniejszyć swój dochód o darowizny przekazane m.in. na cele kultu religijnego, organizacji pożytku publicznego czy cele krwiodawstwa. Z odliczenia nie skorzysta osoba, która podarowała pieniądze m.in. na rzecz partii politycznych, związków zawodowych, fundacji, których jedynym fundatorem jest Skarb Państwa, a także osoby fizycznej lub osoby prawnej prowadzącej działalność gospodarczą polegającą m.in. na wytwarzaniu wyrobów przemysłu tytoniowego.

W zeznaniu rocznym należy wykazać kwotę (wartość) przekazanej darowizny, kwotę (wartość) odliczonej darowizny oraz dane obdarowanego przez podanie m.in. jego nazwy i adresu.

Odliczenia dokonuje się w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż 6 proc. dochodu. Skoro nasz podatnik zarobił 50 tys., to 6 proc. jego dochodu to 3 tys. zł. Przekazana przez niego darowizna wyniosła 4 tys. zł. Będzie on mógł odliczyć od dochodu tylko 3 tys. zł. 1 tys. zł przepadnie, bo w kolejnych latach podatkowych też nie będzie można go odliczyć.

Art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).

ewa.matyszewska@infor.pl

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.