Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo

Czy polski numer identyfikacji podatkowej przyda się osobom pracującym za granicą

15 marca 2010

Wiele osób pracuje za granicą. Od zarobionych poza krajem pieniędzy rozlicza się z zagranicznymi organami podatkowymi. Po powrocie do kraju muszą też dopełnić pewnych obowiązków podatkowych, np. rozliczyć zarobki polskie i zagraniczne w PIT-36. Czy NIP nadany przez krajowy urząd skarbowy przyda się w pracy zagranicznej?

partner podatkowy w ATAC Audytorzy i Partnerzy

@RY1@i02/2010/051/i02.2010.051.086.010b.001.jpg@RY2@

Michał Zdyb, partner podatkowy w ATAC Audytorzy i Partnerzy

Każde państwo, w którym osoba fizyczna podejmuje pracę, nakłada własnymi przepisami na tę osobę obowiązek uzyskania numeru identyfikacyjnego dla celów podatkowych. Oznacza to, że osoba posiadająca polski numer identyfikacji podatkowej w większości przypadków nie będzie posługiwać się tym numerem w związku z podjęciem pracy za granicą. Przykładowo w Wielkiej Brytanii ten numer to National Insurance Number (NIN), który potwierdza rejestrację w brytyjskim systemie podatkowym oraz systemie ubezpieczeń społecznych. W celu uzyskania NIN należy najczęściej przedstawić dwa dokumenty potwierdzające tożsamość oraz potwierdzenie zatrudnienia. Trzeba również udokumentować adres zamieszkania w Wielkiej Brytanii. Podobna procedura funkcjonuje w Irlandii.

Powyższe nie oznacza jednak, że polski numer identyfikacji podatkowej będzie zupełnie bezużyteczny. Przykładowo, tak jak ma to miejsce w Polsce, w zgłoszeniu identyfikacyjnym bądź aktualizacyjnym może być osoba fizyczna zobowiązana do wskazania numerów identyfikacyjnych uzyskanych w innych krajach. W Polsce taki obowiązek wynika z treści formularza NIP-3. O polski numer identyfikacji podatkowej może również zapytać zagraniczny pracodawca celem wypełnienia obowiązków informacyjnych związanych z pełnieniem przez niego funkcji płatnika zaliczek na poczet zagranicznego podatku dochodowego od osób fizycznych.

Przedstawienie polskiego numeru identyfikacji podatkowej nie jest zazwyczaj niezbędne do rozliczenia się z zagranicznym fiskusem. W celu dokonania takiego rozliczenia należy przede wszystkim kompletować wszelkie dokumenty wydawane przez zagranicznego pracodawcę. Pracodawca będzie zobowiązany do wydania odpowiedniego formularza potwierdzającego osiągnięte dochody oraz zapłacone zaliczki (odpowiednik PIT-11 w Polsce). Pracując w Wielkiej Brytanii, po zakończeniu roku podatkowego pracownik otrzymuje formularz P-60. Jeżeli praca u danego pracodawcy kończy się w ciągu roku podatkowego, pracodawca wystawia formularz P-45.

Ustawa z 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j. Dz.U. z 2004 r. nr 269, poz. 2681 z późn. zm.).

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.