Jak rozliczać ulgę budowlaną w przypadku podatnika korzystającego z abolicji podatkowej

prawnik, specjalista w zakresie międzynarodowego prawa podatkowego

@RY1@i02/2010/036/i02.2010.036.086.011b.001.jpg@RY2@

Rafał Chmielewski, prawnik, specjalista w zakresie międzynarodowego prawa podatkowego

W większości przypadków organy podatkowe były zdania, że skorzystanie przez podatnika z abolicji podatkowej, a więc umorzenia zaległości w podatku od dochodów zagranicznych, pomniejszało kwotę ulgi budowlanej o podatek umorzony. W rezultacie ulga ta była pomniejszana o wartość podatku, który nie istniał. Celem ustawy abolicyjnej było zrównanie statusu podatników rozliczających się metodą odliczenia proporcjonalnego do tych, których dochody zagraniczne są w Polsce zwolnione z opodatkowania. Oni nie płacą tutaj podatku od dochodów zagranicznych, a więc te dochody nie wpływają na wysokość ich ulg budowlanych. Tak samo więc powinno się traktować podatników zobowiązanych do rozliczania w Polsce swoich dochodów z zagranicy.

Znane są jednak przypadki innego podejścia organów podatkowych do tego problemu. Pierwszy to interpretacja podatkowa wydana przez dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (nr IPPB4/415-182/08-2/JK), mówiąca wprost, że kwota ulgi budowlanej powinna zostać ustalona w mniejszym wymiarze wskutek zastosowania przepisów o abolicji podatkowej.

Drugi to decyzja dyrektora Izby Skarbowej z Katowic, wydana w wyniku odwołania od decyzji naczelnika urzędu skarbowego. W tym przypadku podatnik, składając wniosek abolicyjny, nie ujął w deklaracji PIT-36 kwoty ulgi budowlanej - pomimo jednoczesnego dołączenia do deklaracji załącznika PIT/D - słusznie twierdząc, że umorzenie jego zaległości podatkowej powinno pozostać bez wpływu na kwotę posiadanej przez niego ulgi. Postępowanie to zostało zakwestionowane przez naczelnika. W wydanej przez siebie decyzji uznał on, że fakt złożenia załącznika oznacza, że podatnik zamierza kontynuować odliczenia z tytułu ulgi i w decyzji abolicynej samodzielnie pomniejszył kwotę jego ulgi budowlanej.

W decyzji wydanej wskutek odwołania dyrektor izby uznał, że skorzystanie z ulgi podatkowej jest prawem podatnika, a nie jego obowiązkiem, i w przedmiotowej sprawie podatnik miał prawo do tego, aby skorzystać z tego uprawnienia w zakresie, w jakim uzna to za stosowne. Skoro świadomie przeniósł on odliczenie swojej ulgi budowlanej na kolejne lata podatkowe, to organ podatkowy nie może w tę świadomą decyzję ingerować, a już tym bardziej samodzielnie decydować za podatnika.

Zauważmy, że kluczowym elementem, który zadecydował o powodzeniu tej sprawy dla podatnika, był fakt, że nie uwzględnił on kwoty ulgi budowlanej w zeznaniu składanym razem z wnioskiem abolicyjnym. Gdyby to uczynił, prawdopodobnie izba skarbowa wydałaby decyzję o innej streści. Tak zresztą orzekł WSA w Rzeszowie w takiej samej sprawie (sygn. akt I SA/Rz 772/09).