Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo

Jak rozłożyć podatek na raty

9 lutego 2010

Podatnik, który nie ma środków na zapłatę podatku wynikającego z zeznania PIT za 2009 rok, może poprosić naczelnika urzędu skarbowego o rozłożenie tej płatności na raty. Ważne, aby wniosek w tej sprawie złożyć co najmniej miesiąc przed terminem zapłaty.

Podatnik może, składając odpowiedni wniosek, ubiegać się o odroczenie terminu płatności podatku lub rozłożenia zapłaty podatku na raty, może się również ubiegać o odroczenie w całości lub w części zaległości podatkowej, odsetek za zwłokę. Przy czym zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności.

Zatem podatnik może się ubiegać o umorzenie lub rozłożenie podatku na raty, jednak decyzje o przyznaniu tego rodzaju ulgi w spłacie zobowiązania podejmuje każdorazowo organ prowadzący postępowanie podatkowe.

Samo złożenie wniosku w sprawie udzielenia ulgi w spłacie należnego podatku nie oznacza, że ulga taka zostanie przyznana przez organ podatkowy.

Art. 67a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Uzyskanie ulgi w zapłacie podatku, np. rozłożenie płatności na raty, uzależnione jest od istnienia ważnego interesu publicznego lub ważnego interesu podatnika. Brak wiedzy prawnopodatkowej przedsiębiorcy nie może być powodem zwolnienia go z obowiązku zapłacenia należnego podatku czy też rozłożenia go na raty.

Art. 67a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Naczelnik urzędu skarbowego na wniosek podatnika udzieli mu ulgi w zapłacie podatku, jeśli istnieją: ważny interes podatnika lub ważny interes publiczny. Obie definicje nie zostały sprecyzowane w przepisach podatkowych, ale ich znaczenie wielokrotnie wyjaśniały sądy administracyjne.

Podpierając się więc bogatym orzecznictwem sądowym, można stwierdzić, że ważny interes podatnika zachodzi w sytuacji, gdy z powodu nadzwyczajnych przypadków losowych nie jest on w stanie uregulować zaległości podatkowych. Sam fakt przebywania podatnika w zakładzie karnym nie przesądza jeszcze o tym, że taki ważny interes podatnika istnieje. Wprawdzie odbywając karę pozbawienia wolności, podatnik ma ograniczone możliwości zarobkowania, to jednak uzyskuje on od państwa wszelkie niezbędne świadczenia zapewniające podstawy funkcjonowania, choćby poprzez dostarczenie mu wyżywienia czy zagwarantowanie opieki medycznej. Tym samym, ciążący na podatniku obowiązek zapłaty podatku nie będzie się wiązał z utratą przez niego środków niezbędnych do zapewnienia właściwej egzystencji, te bowiem są zagwarantowane przez państwo. Ponadto zastosowanie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych dopuszczalne jest tylko w przypadku, gdy istnieje realna możliwość spłaty tych zobowiązań.

Art. 67a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Postępowanie w sprawie udzielenia ulg w spłacie zobowiązań podatkowych jest inicjowane na wniosek podatnika i w jego interesie leży podanie do wiadomości organów wszystkich okoliczności sprawy przemawiających za przyznaniem podatnikowi danej ulgi.

We wniosku więc trzeba przedstawić wszelkie argumenty, które powodują, że podatnik nie jest w stanie zapłacić należnego PIT. Jeśli to możliwe, do wniosku warto dołączyć wszelkie dokumenty potwierdzające podane argumenty. Przykładowo, jeśli przyczyną, z powodu której podatnik nie może w całości zapłacić podatku, jest stan zdrowia, do wniosku o rozłożenie płatności na raty można dołączyć zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia.

Art. 67a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Fakt, że decyzja o przyznaniu ulgi w zapłacie podatku należy do kategorii uznaniowych, nie oznacza, że może ona być podjęta dowolnie, bez analizy okoliczności faktycznych konkretnej sprawy w celu ustalenia, czy zachodzi wypadek społecznie lub gospodarczo uzasadniony dający podstawę do przyznania ulgi.

Organ podatkowy powinien więc przeanalizować sytuację podatnika, podane przez niego we wniosku argumenty i na tej podstawie wydać decyzję o przyznaniu bądź nie ulgi w zapłacie podatku.

Art. 67a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Organ podatkowy na wniosek podatnika prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych:

1) które nie stanowią pomocy publicznej;

2) które stanowią pomoc de minimis - w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis;

3) które stanowią pomoc publiczną: udzielaną w celu naprawienia szkód wyrządzonych przez klęski żywiołowe lub inne nadzwyczajne zdarzenia; udzielaną w celu zapobieżenia lub likwidacji poważnych zakłóceń w gospodarce o charakterze ponadsektorowym; udzielaną w celu wsparcia krajowych przedsiębiorców działających w ramach przedsięwzięcia gospodarczego podejmowanego w interesie europejskim; udzielaną w celu promowania i wspierania kultury, dziedzictwa narodowego, nauki i oświaty; będącą rekompensatą za realizację usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym powierzonych na podstawie odrębnych przepisów; na szkolenia; na zatrudnienie; na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw; na restrukturyzację; na ochronę środowiska; na prace badawczo-rozwojowe; regionalną; udzielaną na inne przeznaczenia określone przez Radę Ministrów.

Art. 67b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Organ podatkowy może z urzędu udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych - ale tylko w postaci umorzenia w całości lub w części zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę lub opłaty prolongacyjnej - jeżeli:

zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne;

kwota zaległości podatkowej nie przekracza pięciokrotnej wartości kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym;

kwota zaległości podatkowej nie została zaspokojona w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym lub upadłościowym;

podatnik zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty 5 tys. zł, i jednocześnie brak jest spadkobierców innych niż Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego oraz nie ma możliwości orzeczenia odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej.

Art. 67d ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

ewa.matyszewska@infor.pl

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.