Jak rozliczyć dochody z pracy w rocznym zeznaniu podatkowym

Stosownie do postanowień art. 45c ustawy o PIT naczelnik urzędu skarbowego - na wniosek podatnika - przekazuje na rzecz organizacji pożytku publicznego (OPP) kwotę w wysokości nieprzekraczającej 1 proc. podatku należnego wynikającego:

1) z zeznania podatkowego złożonego w terminie określonym do jego złożenia, albo

2) z korekty zeznania, jeżeli została dokonana w ciągu miesiąca od upływu terminu na złożenie zeznania podatkowego

- po jej zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy w dół.

Warunkiem przekazania 1 proc. jest zapłata w pełnej wysokości podatku należnego stanowiącego podstawę obliczenia kwoty, która ma być przekazana na rzecz OPP, nie później niż w terminie dwóch miesięcy od upływu terminu na złożenie zeznania podatkowego (za zapłacony podatek uważa się również zaległość podatkową, której wysokość nie przekracza trzykrotności wartości opłaty dodatkowej pobieranej przez Pocztę Polską za polecenie przesyłki listowej).

Za wniosek uważa się podanie przez podatnika w zeznaniu podatkowym albo w korekcie zeznania numeru wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego wybranej OPP (w poz. 124) oraz kwoty do przekazania na jej rzecz (w poz. 125).

Należy pamiętać, że można wskazać tylko jedną OPP, która jest uprawniona do otrzymania 1 proc. podatku należnego wynikającego z zeznania składanego za 2010 rok.

Art. 45c ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Zgodnie z przepisami kodeksu karnego skarbowego podatnik, który mimo ujawnienia przedmiotu lub podstawy opodatkowania nie składa w terminie organowi podatkowemu lub płatnikowi deklaracji lub oświadczenia, podlega karze za wykroczenie skarbowe. Wysokość tej kary wynosi obecnie od 138,60 zł do 27 720 zł.

W opisanym przypadku podatnik powinien jak najszybciej złożyć zeznanie podatkowe wraz z tzw. czynnym żalem, czyli wyjaśnieniem, dlaczego zeznania nie złożył. Czynny żal uchroni podatnika przed sankcjami karnymi skarbowymi.

Art. 16a ustawy z 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 111, poz. 765 z późn. zm.).

Osiągnięcie przez podatnika w roku podatkowym jakichkolwiek dochodów zobowiązuje go do ich rozliczenia przed organem podatkowym. Od źródła pochodzenia zarobionych pieniędzy będzie zależał rodzaj formularza, jaki trzeba będzie wypełnić i złożyć w urzędzie skarbowym.

Czasem złożenie jednego zeznania nie będzie wystarczające. Jeśli bowiem - tak jak w naszym przypadku - podatnik w roku podatkowym osiągnął np. dochody z pracy i zarobił na giełdzie, do urzędu skarbowego będzie musiał złożyć dwie deklaracje: PIT-37, wykazując w nim dochody z pracy i PIT-38, uwzględniając zarobione pieniądze z inwestycji giełdowych.

Art. 10, art. 45 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta; działalność wykonywana osobiście; pozarolnicza działalność gospodarcza; działy specjalne produkcji rolnej; nieruchomości lub ich części; najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą; kapitały pieniężne i prawa majątkowe; zbycie nieruchomości i praw majątkowych związanych z nieruchomościami; inne źródła.

Przychody uzyskane z każdego z tych źródeł podlegają opodatkowaniu i wykazaniu w zeznaniu podatkowym.

Art. 10, art. 45 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

W formularzu PIT-11 znajdują się informacje o wysokości osiągniętego przez podatnika dochodu oraz pobranych przez płatnika zaliczkach na podatek dochodowy.

Informację taką wystawiają płatnicy, którymi są osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, będące zakładami pracy, a także rolnicze spółdzielnie produkcyjne oraz inne spółdzielnie zajmujące się produkcją rolną, jak również podmioty wymienione w art. 35 ust. 1 ustawy o PIT. Terminem, do którego płatnik powinien wystawić oraz przekazać PIT-11 podatnikowi oraz właściwemu urzędowi skarbowemu, jest koniec lutego roku następującego po roku podatkowym, którego rozliczenie dotyczy. Zatem PIT-11 za 2010 rok powinien być wystawiony do końca lutego 2011 r.

Jeśli podatnik nie otrzymał informacji PIT-11 od pracodawcy, będzie musiał wypełnić deklarację roczną na podstawie własnych danych, np. wyciągu z konta bankowego. Warto, wypełniając PIT bez PIT-11, poinformować o tym urząd skarbowy. W tym celu do PIT-37 trzeba dołączyć pismo, w którym wskażemy, że wypełniamy zeznanie na podstawie własnych danych i mogą być one inne niż te zawarte przez płatnika w PIT-11.

Art. 39 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Jeśli roczne dochody podatnika nie przekroczą kwoty wolnej od podatku, która w 2010 roku wynosiła 3091 zł, podatnik będzie musiał złożyć roczne zeznanie podatkowe. Podatek w takim zeznaniu wyniesie 0 zł, a odprowadzone od takiego dochodu zaliczki na PIT zostaną podatnikowi zwrócone jako nadpłata podatku.

Art. 10, art. 45 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

W częściach C.1. i C.2. deklaracji PIT-37 podatnicy wykazują przychody, koszty uzyskania przychodów, dochody (bądź straty) oraz zaliczki pobrane przez płatników, wykorzystując m.in. dane zawarte w formularzach sporządzonych przez płatników, tj. w PIT-8S, PIT-11, PIT-11A, PIT-40A, IFT-1/IFT-1R oraz PIT-R. Jednocześnie w praktyce mogą wystąpić przypadki, że płatnik - mimo ciążącego na nim obowiązku - nie wystawi stosownej informacji. Nie zwalnia to jednak podatnika z obowiązku rozliczenia w zeznaniu podatkowym - na zasadach określonych w ustawie o PIT - należności otrzymanych za pośrednictwem płatnika.

Wiersz 1 części C deklaracji PIT-37 poświęcony jest należnościom ze stosunku: pracy, służbowego, spółdzielczego i z pracy nakładczej, a także zasiłkom pieniężnym z ubezpieczenia społecznego wypłaconym przez zakład pracy. W kol. b należy wykazać sumę kwot z poz. 36 i 41 informacji PIT-11.

Warto wiedzieć, że przychodami ze stosunku pracy (stosunków pokrewnych) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku podatkowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze, w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty, niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika przez zakład pracy, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W kol. c trzeba wykazać sumę przysługujących kosztów uzyskania przychodów z tego źródła. Kwota kosztów uwzględniona przez płatnika wykazywana jest w poz. 37 i 42 informacji PIT-11.

W kol. d należy obliczyć kwotę dochodu ze stosunku pracy (stosunków pokrewnych). Kwotę dochodu oblicza się jako różnicę sumy przychodów (kol. b) i kosztów uzyskania przychodów (kol. c).

W kol. e kwotę straty oblicza się, jeżeli koszty uzyskania przychodów (kol. c) przekraczają sumę przychodów (kol. b). Z kolei w kol. f wykazuje się sumę zaliczek pobranych przez płatników od dochodów ze stosunku pracy (stosunków pokrewnych). Zaliczka ta wykazywana jest w poz. 40 informacji PIT-11.

Art. 10, art. 45 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Ewa Konderak

gp@infor.pl