Jak rozliczyć polską emeryturę i hiszpańską rentę

- Na moje pismo nie otrzymałem merytorycznej odpowiedzi, natomiast zostałem poinformowany, że właściwy do wydania interpretacji indywidualnej jest dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie. Wniosek wysłałem i czekam na odpowiedź. Jak powinienem się rozliczyć - pyta pan Marek z Warszawy.

O wskazanie zasad rozliczania dochodów zagranicznych poprosiliśmy Izbę Skarbową w Warszawie, a rozwiązaniem problemu naszego czytelnika zajął się dr Janusz Fiszer z White & Case.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, które mają miejsce zamieszkania na terytorium RP, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce ich osiągania - jest to tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy. Ze względu na to, że pierwszeństwo nad przepisami powszechnie obowiązującego prawa wewnętrznego mają ratyfikowane umowy międzynarodowe zawarte pomiędzy Polską a innymi krajami, dokonując rozliczenia za dany rok podatkowy, należy brać pod uwagę postanowienia poszczególnych umów. Jest to istotne ze względu na to, że umowy zawierają uregulowania w zakresie metod unikania podwójnego opodatkowania, ale również przepisy, które wskazują źródła przychodów opodatkowane tylko w państwie miejsca zamieszkania czy też państwie, w którym świadczenie jest wypłacane (np. emerytura z obowiązkowego systemu ubezpieczeń społecznych w Niemczech opodatkowana jest tylko w Niemczech). Przygotowując się do rozliczenia, należy wziąć pod uwagę źródło osiąganych przychodów, ponieważ nie każdy przychód rozlicza się według zasad ogólnych, tj. stosując skalę podatkową (z uwzględnieniem metody wyłączenia z progresją lub/i proporcjonalnego odliczenia).

Obowiązek rozliczenia się z niektórych dochodów osiąganych za granicą może wystąpić już w trakcie roku podatkowego - po powrocie z zagranicy. Wówczas w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powrócono do Polski, należy wpłacić zaliczkę na podatek dochodowy, stosując najniższą stawkę podatku określoną w skali podatkowej. W rozliczeniu rocznym, np. w PIT-36 oraz załączniku PIT/ZG, należy wykazać m.in. należności ze stosunku pracy; zasiłki wypłacane przez zakład pracy; przychody: z działalności gospodarczej, z działalności wykonywanej osobiście, najmu lub dzierżawy, praw autorskich, emerytur i rent zagranicznych, stypendiów z zagranicy, a także innych źródeł. Ponadto w zeznaniu należy wykazać przychody, które opodatkowane są podatkiem zryczałtowanym, będą to m.in. odsetki od pożyczek, od papierów wartościowych, od środków pieniężnych zgromadzonych w różnych formach oszczędzania; dywidendy i inne przychody z udziału w zyskach osób prawnych czy też w funduszach kapitałowych.

Reasumując, co do zasady, w rozliczeniu podatkowym rozliczamy wszelkie dochody osiągane za granicą, jednak z zastosowaniem właściwej metody unikania podwójnego opodatkowania. Obowiązek rozliczenia nie będzie ciążył na osobach, które osiągnęły przychody (dochody) z kraju, z którym stosujemy metodę wyłączenia z progresją i na terytorium RP nie osiągnęły żadnych przychodów opodatkowanych według zasad ogólnych.

@RY1@i02/2011/035/i02.2011.035.086.015a.001.jpg@RY2@

dr Janusz Fiszer, partner w Kancelarii Prawnej White & Case i docent UW

W analizowanym przypadku, niezależnie od charakteru wypłacanej emerytury hiszpańskiej, tj. niezależnie od tego, czy jest ona wypłacana z funduszy utworzonych przez państwo hiszpańskie, jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną, czy też jest to emerytura wypłacana np. z hiszpańskiego prywatnego funduszu emerytalnego - będzie ona podlegała opodatkowaniu tylko w Polsce, gdyż otrzymująca ją osoba jest obywatelem polskim i ma w Polsce miejsce zamieszkania.

Tym samym więc nie powstaje tu kwestia zastosowania metody wyłączenia z progresją, gdyż zgodnie z art. 23 ust. 1 lit. a) wspomnianej umowy (Unikanie podwójnego opodatkowania), metoda wyłączenia z progresją może zostać zastosowana tylko wtedy, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami umowy może być opodatkowany w Hiszpanii.

Jak już stwierdzono, zgodnie z postanowieniami umowy polsko-hiszpańskiej dochód pochodzący z tytułu hiszpańskiej emerytury może być opodatkowany - czyli podlega opodatkowaniu - tylko w Polsce. Tym samym nie może być on opodatkowany w Hiszpanii. W konsekwencji dochód, który nie może być opodatkowany w Hiszpanii, nie podlega wyłączeniu z podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, a tym samym nie ma przesłanek do zastosowania metody wyłączenia z progresją, o której mowa w art. 23 ust. 1 lit. a) umowy polsko-hiszpańskiej.

Gdyby dochód pochodzący z tytułu hiszpańskiej emerytury mógł być opodatkowany w Hiszpanii, tj. gdyby zgodnie z postanowieniami umowy polsko-hiszpańskiej teoretycznie mógł podlegać tam opodatkowaniu, to - niezależnie od faktycznego opodatkowania lub zwolnienia z opodatkowania takiej emerytury na podstawie wewnętrznych przepisów hiszpańskiego prawa podatkowego - mógłby on podlegać wyłączeniu z podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce. Jednak w naszej sytuacji faktycznej emerytura hiszpańska podlega w całości opodatkowaniu tylko w Polsce - na ogólnych zasadach.

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Umowa między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisana w Madrycie 15 listopada 1979 r. (Dz.U. z 1982 r. nr 17, poz. 127).

Oprac. Ewa Matyszewska