Jak podatkowo rozliczyć PPE
Wpłata na program jest przychodem pracownika. Składka podstawowa przekazana przez pracodawcę jest dla niego kosztem uzyskania przychodów
Pracownicze programy emerytalne (PPE) to korzyść dla obu stron - pracownika, bo dostaje on od pracodawcy dodatkowe środki na emeryturę, oraz pracodawcy, ponieważ motywuje w ten sposób pracownika do pracy na rzecz firmy, a składki pomniejszają jego przychód podatkowy.
Opodatkowane wpłaty
Pracownik, który przystąpił do PPE, otrzymuje od pracodawcy wynagrodzenie oraz dodatkowe środki na emeryturę. Składka na pracowniczy program może wynieść do 7 proc. wynagrodzenia uczestnika. Środki te są jednak opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych według 18-proc. lub 32-proc. stawki PIT.
Wypłaty środków zgromadzonych w PPE na rzecz uczestników lub ich spadkobierców są jednak zwolnione z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.). Zwolnione są również:
- transfery środków z PPE do innego pracowniczego programu emerytalnego lub na indywidualne konto emerytalne oraz
- wypłaty środków zgromadzonych w grupowej formie ubezpieczenia na życie związanej z funduszem inwestycyjnym lub w innej formie grupowego gromadzenia środków na cele emerytalne dla pracowników - do pracowniczego programu emerytalnego.
Pracownik uczestnik programu nie musi też płacić podatku od zysków osiągniętych w związku z inwestowaniem składek z PPE.
W przypadku śmierci uczestnika programu wypłata środków osobom do nich uprawnionym lub spadkobiercom jest zwolniona z podatku od spadków i darowizn.
Mniejszy przychód
Ciężar funkcjonowania pracowniczych programów emerytalnych ponosi pracodawca, ale może on skorzystać z ulgi podatkowej. Jak wynika z art. 22 ust. 1b ustawy o PIT (oraz art. 15 ust. 1d ustawy o CIT), może on zaliczyć poniesione wydatki na zapewnienie prawidłowej realizacji pracowniczego programu emerytalnego do kosztów podatkowych i tym samym pomniejszyć swój przychód do opodatkowania. Należy również pamiętać o ogólnej zasadzie dotyczącej kosztów, określonej w art. 22 ustawy o PIT oraz art. 15 ustawy o CIT. Zgodnie z nią kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych odpowiednio w art. 23 ustawy o PIT oraz art. 16 ustawy o CIT.
W praktyce z powyższych przepisów wynika, że pracodawca może zaliczyć do kosztów wszelkie wydatki związane z prowadzeniem PPE, a więc przede wszystkim składkę podstawową określoną w umowie zakładowej. Ponadto kosztem będą wydatki związane z obsługą pracowniczego programu poniesione np. na sporządzenie umowy zakładowej przez prawników czy na obsługę deklaracji o przystąpieniu do programu składanych przez pracowników, a także koszty sporów sądowych związanych z prowadzeniem PPE.
Zasady te potwierdził minister finansów w interpretacji ogólnej z 14 marca 2008 r. (nr DD6/8213/46/KWW/08/215).
Środków z Niemiec nie trzeba uwzględniać w PIT
Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 27 czerwca 2014 r., nr IPTPB2/415-188/14-6/AKr
Podatnik od 1981 r. do 2013 r. mieszkał w Niemczech i tam znajdował się jego ośrodek interesów życiowych. Od sierpnia 2013 r. mieszka w Polsce i tutaj przeniósł centrum interesów osobistych. Od 2008 r. otrzymuje emeryturę wypłacaną z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych oraz świadczenie z pracowniczego programu emerytalnego.
Jak wyjaśnił dyrektor Izby Skarbowej, od sierpnia 2013 r. podatnik jest polskim rezydentem i posiada w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy. Zgodnie z art. 18 ust. 1 polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania emerytury i podobne świadczenia lub renty otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym państwie z drugiego państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym kraju. Umowa nie definiuje, co należy rozumieć przez "emerytury i podobne świadczenia", ale należy przyjąć, że chodzi o wynagrodzenie, które jest wypłacane po przejściu na emeryturę i które ma na celu zabezpieczenie źródła utrzymania osobie je otrzymującej.
Oznacza to, że świadczenie otrzymane z pracowniczego programu emerytalnego z Niemiec przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce w myśl art. 18 ust. 1 ww. umowy podlega opodatkowaniu tylko w miejscu zamieszkania. Zatem w przypadku naszego podatnika od sierpnia 2013 r. świadczenie z pracowniczego programu emerytalnego podlega opodatkowaniu tylko w Polsce, ale to nie wszystko. Stosownie bowiem do art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o PIT wolne od podatku dochodowego są wypłaty środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonane na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika, z zastrzeżeniem ust. 33.
W myśl art. 21 ust. 33 ustawy przez pracownicze programy emerytalne rozumie się takie programy utworzone i działające w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujących w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub w innych państwach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Dyrektor przyznał więc, że otrzymywane przez podatnika wnioskodawcę świadczenie z pracowniczego programu emerytalnego z Niemiec jest zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o PIT.
@RY1@i02/2015/059/i02.2015.059.05000040c.802.jpg@RY2@
Łukasz Zalewski
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu