Czy organ podatkowy może przywrócić termin do rozliczenia PIT za 2008 rok

Zgodnie z przepisami ustawy o PIT podatnicy są zobowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Jeśli podatnik przebywa za granicą, może wysłać zeznanie do Polski z zagranicy. Może też skorzystać z drogi elektronicznej lub złożenia PIT za pośrednictwem polskiego konsulatu za granicą.

Trzeba tylko pamiętać, wysyłając PIT z za- granicy, że datą złożenia zeznania w Polsce jest jego wpływ do urzędu skarbowego, a nie data stempla pocztowego. Drogą elektroniczną bez konieczności posiadania kwalifikowanego podpisu elektronicznego można złożyć tylko PIT-37. Natomiast składając PIT w konsulacie, trzeba liczyć się z koniecznością poniesienia opłaty za przekazanie dokumentów do kraju. Opłata ta wynosi ok. 20 euro. Jednak są to opłaty ustalane indywidualnie.

Przepisy określają termin zapłaty podatku. Jeżeli podatnik jest zobowiązany sam obliczyć i wpłacić podatek, za termin płatności uważa się ostatni dzień, w którym, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, wpłata powinna nastąpić. W przypadku rocznego rozliczenia PIT ostatnim dniem na zapłatę podatku jest 30 kwietnia. Jednak warto wiedzieć, że samą deklarację można złożyć wcześniej, a jedynie wpłatę podatku zostawić na 30 kwietnia.

Za termin dokonania zapłaty podatku uważa się:

● przy zapłacie gotówką – dzień wpłacenia kwoty podatku w kasie organu podatkowego lub na rachunek tego organu w banku, w placówce pocztowej, w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej albo dzień pobrania podatku przez płatnika lub inkasenta;

● w obrocie bezgotówkowym – dzień obciążenia rachunku bankowego podatnika lub rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej na podstawie polecenia przelewu.

Organ podatkowy, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym może odraczać terminy przewidziane w przepisach prawa podatkowego.

Aby taką ulgę w zapłacie podatku otrzymać, podatnik musi przed terminem płatności – w naszym przypadku przed 30 kwietnia – złożyć w urzędzie skarbowym wniosek, w którym poprosi o odroczenie terminu płatności PIT i wskaże przyczyny, które za takim odroczeniem przemawiają.

Trzeba wiedzieć, że odroczenie terminu płatności podatku jest ulgą uznaniową, czyli uzależnioną od decyzji naczelnika urzędu skarbowego. W praktyce ulgi te są przyznawane bardzo rzadko. Z drugiej strony niezapłacony w terminie podatek to zaległość podatkowa, od której trzeba zapłacić odsetki, które obecnie wynoszą 10,5 proc. w skali roku. To nie koniec, za uporczywe uchylanie się od zapłaty organ podatkowy ma prawo ukarać podatnika.

W razie wydania decyzji organu podatkowgo nowym terminem płatności jest dzień, w którym, zgodnie z decyzją, powinna nastąpić zapłata odroczonego podatku. Jeżeli w terminie określonym w decyzji podatnik nie dokonał zapłaty odroczonego podatku, terminem płatności podatku lub zaległości podatkowej objętej odroczeniem staje się odpowiednio termin pierwotny. W przypadku rocznego rozliczenia PIT będzie to 30 kwietnia.

Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:

● wysłane za pomocą środków komunikacji elektronicznej, za poświadczeniem przedłożenia, do organu podatkowego lub do jednostki informatycznej obsługi administracji podatkowej;

● nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo złożone w polskim urzędzie konsularnym;

● złożone przez żołnierza lub członka załogi statku morskiego w dowództwie jednostki wojskowej lub kapitanowi statku;

● złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego;

● złożone przez osobę aresztowaną w administracji aresztu śledczego.

Termin do złożenia wniosku o uprzywilejowane – łączne opodatkowanie jest terminem prawa materialnego, i to nie dlatego że umiejscowiony jest w przepisach szczegółowego prawa materialnego, ale ze względu na skutki prawne, jakie wywiera w zakresie stosunku materialnoprawnego, łączącego podatnika ze Skarbem Państwa. Wyznacza on datę, do której może być ukształtowane prawo do opodatkowania połowy dochodów w podwójnej wysokości. Charakteru tego terminu nie zmienia możliwość złożenia korekty zeznania podatkowego.

Małżonkowie, którzy chcą złożyć wspólne zeznanie PIT, a nie złożą go w terminie, czyli do 30 kwietnia, stracą prawo do preferencyjnego rozliczenia podatkowego.

Dopuszczalność skorygowania po 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym w zeznaniu podatkowym (deklaracji) poszczególnych kwot zamieszczonych w rubrykach PIT nie uprawnia do jednoczesnego złożenia nowego – zmienionego – oświadczenia o wyborze łącznego bądź rozdzielnego opodatkowania małżonków. Takie oświadczenie złożone po 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym nie wywołuje skutków prawnych i nie może być podstawą do stwierdzenia nadpłaty.

Podatnicy, którzy wybrali indywidualne rozliczenie PIT, nie mogą po 30 kwietnia w złożonej korekcie zeznania opodatkować swoich dochodów łącznie.

Wniosek realizujący prawo do preferencji podatkowych dla osoby samotnie wychowującej dzieci należy złożyć w zeznaniu podatkowym, przed 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Jest to termin prawa materialnego i nie podlega przywróceniu. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje możliwości złożenia tego wniosku w innym czasie i formie.

W konsekwencji, aby podatniczka rozliczyła PIT, jako matka samotnie wychowująca dzieci, musi swoje zeznanie złożyć w terminie, czyli do 30 kwietnia.

Fakt, że podatnik nie składał osobiście urzędowi skarbowemu zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym i że rozliczenie roczne zostało sporządzone i przesłane organowi podatkowemu przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie stoi na przeszkodzie złożenia indywidualnego zeznania podatkowego. Podatnik ma prawo złożyć samodzielnie zeznanie roczne i wykazać w nim ulgę internetową. Zeznanie indywidualne podatnika zastąpi zeznanie sporządzone przez ZUS.