Wypłaty dla nierezydentów trzeba wykazać w odpowiednich formularzach

Zbliża się koniec roku podatkowego, a więc czas, kiedy podmioty prowadzące działalność gospodarczą stają przed koniecznością sporządzenia stosownych informacji odnośnie do dokonanych w trakcie roku wypłat, świadczeń, pobranych zaliczek i podatków. Takie obowiązki - jak wskazuje Piotr Chmieliński, radca prawny w Kancelarii Ożóg i Wspólnicy - dotyczą także sytuacji, kiedy beneficjentami świadczeń są osoby niemające stałego miejsca zamieszkania na terytorium Polski (tzw. nierezydenci).

Zgodnie z ustawą o PIT nierezydentami są osoby fizyczne niemające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, ale podlegające w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Polski.

- W przypadku nierezydentów najczęściej sporządzaną informacją jest IFT-1R - podkreśla Piotr Chmieliński.

Ekspert dodaje, że zgodnie z zasadą ogólną płatnicy dokonujący na rzecz nierezydentów świadczeń, takich jak wypłata odsetek, dywidend, należności licencyjnych, wynagrodzeń na rzecz członków zarządu opodatkowanych podatkiem u źródła, są zobowiązani przesłać osobom o ograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru (IFT-1R). Obowiązku tego płatnicy powinni dokonać w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym.

- W informacji takiej powinni wykazać kwotę dochodu uzyskanego przez nierezydenta, stawkę podatku, jaka została przez płatnika zastosowana w danym przypadku, oraz kwotę pobranego podatku - dodaje Piotr Chmieliński.

Jednocześnie podkreśla, że obowiązek sporządzenia IFT-1R ciąży nie tylko na tych podmiotach, które pobierają podatek od wypłat dokonywanych na rzecz nierezydentów. Do sporządzenia IFT-1R zobowiązane są także te podmioty, które podatku nie pobierają zgodnie z postanowieniami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej z krajem, którego rezydentem jest adresat informacji IFT-1R.

Piotr Chmieliński wskazuje, że obowiązek sporządzenia omawianej informacji może powstać także w trakcie roku, jeżeli z wnioskiem o jej wystawienie wystąpi osoba, na rzecz której dokonywane były wypłaty. Wówczas informację taką należy sporządzić w terminie 14 dni od dnia złożenia przez osobę zainteresowaną pisemnego wniosku, przy czym w takim przypadku przygotowywana jest informacja IFT-1.

W wyniku implementacji do ustawy o PIT Dyrektywy Rady 2003/48/WE z 3 czerwca 2003 r. w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek, polskie podmioty, w szczególności instytucje finansowe, mają obowiązek sporządzania informacji IFT-3 (w trakcie roku) lub IFT-3R po upływie roku podatkowego, jeżeli dokonują na rzecz nierezydentów wypłat z tytułu odsetek. Piotr Chmieliński zwraca uwagę, że szczegółowy katalog przychodów z odsetek, które podlegają wykazaniu w informacji IFT-3/IFT-3R, został wskazany w art. 42c ust. 5 ustawy o PIT. Warto dodać, że do podmiotów, które mają obowiązek sporządzenia informacji IFT-3/IFT-3R, należą m.in. banki w związku z wypłacanymi na rzecz nierezydentów odsetkami.

- Dochód, który podlega wykazaniu w informacji IFT-3R (np. dochód z odsetek), nie jest już wykazywany w deklaracji IFT-1R. Stanowi o tym art. 42 ust. 7 ustawy o PIT - tłumaczy Piotr Chmieliński.

Oznacza to, że banki, które dokonują wypłat z tytułu odsetek na rzecz nierezydentów, powinny mieć na względzie to, czy beneficjent wypłaty jest rezydentem UE lub rezydentem terytoriów zależnych, lub terytoriów stowarzyszonych Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Królestwa Niderlandów, z którymi Polska zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jeżeli tak, to dla takiej osoby zostanie sporządzona informacja IFT-3R. W przypadku wypłaty odsetek na rzecz rezydenta z kraju spoza UE (i wskazanych terytoriów zależnych) należy wystawić informacje IFT-1R.

Warto też pamiętać - jak przypomina Piotr Chmieliński - że ustawa o PIT przewiduje różne terminy przekazania wymienionych informacji: IFT-1R należy bowiem sporządzić do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, a IFT-3R do końca miesiąca następującego po zakończeniu roku podatkowego podmiotu wypłacającego.

- Podobnie jak w przypadku IFT-1, jeżeli nierezydent wystąpi z wnioskiem o wystawienie informacji IFT-3 w trakcie roku podatkowego, płatnik jest zobowiązany do jej sporządzenia w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku - podpowiada Piotr Chmieliński.

Podmioty gospodarcze dokonujące na rzecz nierezydentów wypłat lub świadczeń, od których nie pobierają zgodnie z przepisami zaliczki czy też zryczałtowanego podatku, a świadczenia te nie są zwolnione z podatku, mają obowiązek sporządzić informację PIT-8C i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

- Obowiązek ten obejmuje świadczenie w każdej wysokości - nie istnieje bowiem minimalna kwota świadczenia, której przekroczenie skutkuje powstaniem obowiązku wystawienia PIT-8C - mówi Piotr Chmieliński.

Dodaje również, że obowiązek sporządzenia PIT-8C dotyczy zarówno wypłat pieniężnych, jak i wszelkich świadczeń o charakterze niepieniężnym.

PIT-8C jest informacją roczną - składa się ją bowiem dopiero do końca lutego następnego roku podatkowego.

Obowiązki informacyjne wobec nierezydentów nakłada na podatników także Ordynacja podatkowa. Piotr Chmieliński przypomina, że art. 82a Ordynacji podatkowej wprowadza bowiem obowiązek sporządzania informacji ORD-W1 w przypadku, gdy na rzecz polskiego podmiotu (A) osoba fizyczna będąca nierezydentem (B) świadczy usługi lub wykonuje prace, za które wynagrodzenie wypłacane jest przez podmiot niebędący polskim rezydentem (C).

Obowiązek sporządzenia ORD-W1 przez podmiot A pojawia się jednak tylko wówczas, gdy:

● stosownie do właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania wynagrodzenie osoby fizycznej (B) może podlegać opodatkowaniu w Polsce;

● gdy podmiot C bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w zarządzaniu podmiotem A lub posiada udział w kapitale podmiotu A uprawniający do co najmniej 5 proc. wszystkich praw głosu.

Szczegółowe regulacje dotyczące omawianej informacji zawarte są w rozporządzeniu ministra finansów z 24 grudnia 2002 r. w sprawie informacji podatkowych. W par. 7 tego rozporządzenia wskazano, że informacja ta powinna zawierać m.in. datę rozpoczęcia świadczenia usług (wykonywania pracy) przez nierezydenta w kraju i przewidywany czas pobytu; informacje o wypłacie wynagrodzenia: przewidywaną wysokość, rodzaj, formę i termin wypłaty wynagrodzenia. Należy podkreślić, że podmiot jest zobowiązany podać wskazane dane tylko w takim zakresie, w jakim przy zachowaniu należytej staranności posiadał lub mógł posiadać takie informacje.

Informację ORD-W1 przesyła się naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu dla opodatkowania nierezydentów będących osobami fizycznymi w terminie do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym nierezydent rozpoczął świadczenie usług (wykonywanie pracy).

Informacja IFT-1R posłuży nierezydentowi do właściwego wypełnienia zeznania podatkowego składanego w kraju jego rezydencji.

Podmiot wypłacający przychody z oszczędności jest zobowiązany przekazać imienną informację IFT-3/IFT-3R pośredniemu albo faktycznemu odbiorcy, któremu wypłaca lub stawia do dyspozycji przychody i który ze względu na miejsce zamieszkania podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Ewa Matyszewska

ewa.matyszewska@infor.pl